"BAL" (Contén)

PUNTA

Punta da enseada de Rande (no fondo da ría de Vigo, na súa beira setentrional), situada na parroquia de Santa Cristina de Cobres, no concello de Vilaboa.

PUNTA

Punta da beira occidental da ría de Viveiro, situada na parroquia de Covas, concello de Viveiro.

1. Apelido que ten a súa orixe nun alcume aplicado a individuos de maneiras pouco finas e refinadas. Na época medieval aparece referido tanto a homes como a mulleres: “Munio ditus Caballus” (doc ano 1177 en P. Loscertales de García de Valdeavellano Tumbos del monasterio de Sobrado de los Monjes II, 1976, p 355), “Maior Caualu” (doc ano 1181 en P. Loscertales de García de Valdeavellano Tumbos del monasterio de Sobrado de los Monjes II, 1976, p 377).

2. Liñaxe natural de terras luguesas. Relaciónanse con esta caste os apelidos Cabalos, Cabalar, Cabaliño e Cabalón. As súas armas levan sobre campo de azul un cabalo.

PUNTA

Punta do fondo da ría de Muros e Noia, na súa beira meridional, no litoral da parroquia de Miñortos, concello do Porto do Son.

ILLOTES

Illote do litoral occidental da península do Morrazo, situado na parroquia do Hío, concello de Cangas.

1. Persoa corpulenta que ten pouca delicadeza e educación na súa maneira de actuar.

2. Muller con aspecto e modais de home.

MONTES

Monte do rebordo occidental da depresión de Lemos, na parroquia de Ousende, concello do Saviñao. O seu cumio acada os 581 m de altitude.

PERSOEIRO

Poeta prerromántico. A súa primeira poesía publicada foi “Oda a Doña María Josefa Amalia, reyna de España” (1828). Influído por Horacio e Alfieri, escribiu Preludios de mi lira (1833). Publicou ademais o poema Cántico nupcial (1833).

GALICIA

Escritor. Foi coordinador da sección cultural de El Correo Gallego e, posteriormente, da edición galega de El Mundo. Publicou o libro de relatos e poemas Soño do violinista (1990); as novelas, Un home que xaceu aquí (1993), A man dereita (Premio García Barros, 1994) e Unha noite con Carla (Premio Xerais, 1995) e, como guionista de cómic, A irmandade dos lectores tristes (1994) e Flores desde Hiroshima, xunto con Rober G. Méndez (1995).

1. Porción de terra que queda delimitada por dous sucos.

2. Gancho de ferro colocado no remate da gramalleira do que se pendura o pote ou o caldeiro ao poñelo sobre o lume.

PERSOEIRO

Actriz e presentadora. Diplomada en maxisterio, formou parte do grupo de teatro Migallas, co que representou obras como O cantante e as mulleres de Carlos Yus (1992). Participou na montaxe de A lagarada do Centro Dramático Galego (1992).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Sober baixo a advocación de san Pedro.