"OCI" (Contén)

1. Relativo ou pertencente á sociedade.

2. 1. Relativo ou pertencente ás relacións entre patróns e obreiros, considerados como clases sociais.

   2. Relativo á clase traballadora. 

   3. cuestión social

      Conxunto de problemas sociais, como a inxustiza no repartimento das riquezas ou a situación degradada do proletariado que abordou a Igrexa a finais do s XIX e na primeira metade do s XX.

3. Relativo ou pertencente a un grupo ou conxunto de individuos que viven en sociedade, en oposición a individual.

4. Relativo ou pertencente a unha asociación ou sociedade comercial, industrial, cultural ou de calquera tipo.

5. Membro da brigada político-social do corpo xeral de policía durante o Franquismo.

6. Movemento xurdido en Bélxica no Congreso de Malines (1863-1864) como réplica ao liberalismo. Arraigado na busca, despois da Revolución Francesa, dunha alternativa cristiá fronte ás correntes socialistas, foi unha corrente paternalista representada por Kettlen en Alemaña, Manning en Reino Unido e Taparelli de Argelio en Italia. A democracia cristiá herdou as súas directrices.

1. Relativo ou pertencente á socialdemocracia.

2. Partidario da socialdemocracia.

1. Conxunto de doutrinas que, en oposición ao individualismo, propugnan unha reforma radical da organización da sociedade para a supresión das clases sociais mediante a colectivización dos medios de produción, de cambio e de distribución. No s XIX, o socialismo utópico desenvolveuse en Francia e Reino Unido. Coa difusión das teorías de K. Marx e F. Engels apareceu o socialismo científico. Marx e Engels subliñaron a importancia capital do antagonismo entre burguesía e proletariado dentro da nova sociedade industrial contemporánea, e afirmaron que só o proletariado podía pór fin á anarquía da produción ao apoderarse do estado moderno, instrumento en mans da burguesía, e ao abolir o modo de produción capitalista e as relacións de propiedades burguesas. O socialismo marxista obtivo unha primeira plataforma organizadora en 1864 coa fundación da Asociación Internacional de Traballadores (AIT) ou Primeira Internacional. Ao comezo do s XX e, a medida que parecía afastarse da perspectiva dun inminente...

2. Fase transitoria do socialismo desenvolvida por K. Marx e F. Engels, unha vez superado o socialismo utópico que pretendía, partindo da análise dos mecanismos económicos que rexían as sociedades e dunha visión científica da historia, transformar a realidade e acelerar o triunfo inelutable do socialismo.

3. Fase inicial da evolución do pensamento e da acción socialistas, caracterizada pola crítica das estruturas e relacións sociais vixentes, e a descrición teórica dun futuro sistema social perfecto, harmónico e baseado na igualdade de todos os homes. Desenvolveuse ao longo do s XIX como reacción contra as consecuencias máis brutais para a clase obreira do individualismo político e do liberalismo económico. En Francia Saint-Simon, foi o apoloxista da nova sociedade industrial e o teórico da planificación económico-social; E. Cabet propugnou un comunismo pacifista, e L. Blanc, P. J. Proudhon, P. J. Buchez e L. A. Blanqui fixeron a crítica do industrialismo desde posicións reformistas ou revolucionarias. En Reino Unido o seu representante foi R. Owen.

1. Relativo ou pertencente ao socialismo ou aos socialistas.

2. 1. Partidario do socialismo.

   2. Membro dun partido de ideoloxía socialista.

PUBLICACIÓNS

Publicación editada en Barcelona a partir de 1938. Promovida pola Agrupación Socialista de Refugiados Gallegos, o seu fundador foi Pedro Longueira. O obxectivo do xornal foi tentar establecer pontes entre os emigrantes galegos en Barcelona e América.

PUBLICACIÓNS

Publicación editada en Madrid a partir de 1886, voceira do Partido Socialista Obrero Español (PSOE). Dirixida inicialmente por Paulo Iglesias, naceu como semanario e converteuse en diario en 1912. Durante a Guerra Civil trasladou a súa redacción a Barcelona, entre o 2 de maio de 1938 e o 21 de xaneiro de 1939. Posteriormente publicouse en Francia intermitentemente durante o Franquismo, ata que reapareceu en 1977 como revista mensual en Madrid.

1. Transferir ao estado ou a outro órgano colectivo as industrias ou propiedades dos particulares para que os beneficios obtidos revertan na sociedade. Ao socializar os medios de produción en conxunto e transferilos ao estado inténtase consolidar un sistema económico de tipo socialista.

2. Levar a cabo o proceso polo que un individuo aprende e interioriza os elementos da cultura do seu contorno social.