"ARE" (Contén)

claridade.

Aplicación que se distribúe gratuitamente como versión incompleta coa intención de que o usuario compre a versión funcional na súa totalidade.

Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘velliño’.

Boletín Informativo que saíu en decembro de 1976 en Vigo. Editouse co gallo da celebración do I Congreso Nacional deste sector, polo que todos os artigos estaban relacionados co acto. Colaboraron nela, entre outros, Carlos García Castro, Miguel Font, Antonio Velloso e Mario Gaviria.

ES-TRAD;mso-fareast-language: cómaro.

Acción de comparecer.

Que ou quen comparece.

Revista dedicada á investigación e á didáctica que se editou en Ferrol a partir de 1982 e ata 1991 aproximadamente. Subtitulada “Publicación cuatrimestral de Investigación y Didáctica”, os seus directores foron Edelmiro Gil, Javier de Fuentes e José A. Ponte. Tratou temas variados, dende a poesía, a filoloxía ou a heráldica, ata as matemáticas, a informática, o medio ambiente, a bioloxía, a agricultura, a pesca ou a alimentación. Os artigos acostumaban levar bibliografía.

peneira.

Serie de concilios, celebrados en Braga, que serviron para asesorar a monarquía sueva en materia relixiosa. No primeiro concilio (561) instituíuse este tipo de asemblea como órgano asesor da monarquía sueva de Galicia (Galliciense Regnum), un sistema que foi adoptado polo reino visigodo de Toledo anos despois. No segundo concilio (572) sancionouse a política rexia dos suevos contra o arianismo visigodo.

División administrativa e militar do imperio dos Habsburgo que abranguía os territorios situados entre o mar Adriático e Transilvania. En 1538 organizáronse en Croacia os primeiros confíns, pero a organización definitiva foi obra do príncipe Uxío no s XVIII. Creáronse coa finalidade de impedir a penetración turca e para reprimir unha eventual revolta húngara. Nos territorios establecéronse pobos eslavos que recibiron, a cambio dun servizo activo, un feudo por familia. Coa decadencia do Imperio turco desapareceron de xeito progresivo ao longo do s XIX.

Colección de contos populares editada polo Centro de Estudios Fingoy en 1963. A primeira edición constaba de 300 relatos recollidos por mestres de primaria dos nenos das súas escolas, aos que animaban para que preguntasen aos seus parentes máis vellos. O material resultante destes traballos transcribiuno e organizouno un equipo dirixido por Ricardo Carballo Calero, no que colaborou Bernardino Graña, daquela bolseiro do Colexio Fingoy. Os textos publicáronse xunto cunha táboa de informantes, na que figuraba o nome do mestre que comunicaba o conto, o da escola que rexentaba, o do neno que proporcionaba o conto e a data do curso no que se recollera. De varios contos incluíronse dúas ou máis variantes, que nalgúns casos chegaron a nove. En 1972 apareceu unha segunda edición con 228 relatos, despois de que se decidira rexistrar só a variante de cada conto que presentase maior interese literario. Así mesmo, resolveuse suprimir os datos relativos aos informantes e axeitar a ortografía dos textos...

Peza que cobre a quilla pola parte inferior da nave reforzándoa e protexendo as pezas que van alí.

Marea que, por diversas causas, segue o sentido oposto ao ordinario.

Parede que se constrúe apoiada noutra para reforzala ou para que non permita que pase a humidade.

Parellas de electróns unidos polo intercambio de fonóns virtuais ou imaxinarios que, segundo a teoría BCS, explican o efecto da supercondutividade. Para que os dous electróns estean ligados, a enerxía total da parella ten que estar por debaixo do nivel de Fermi nunha cantidade determinada.