"AVI" (Contén)

PERSOEIRO

Rei de Iugoslavia (1934-1945), fillo e sucesor de Alexandre I de Iugoslavia. En 1941 exiliouse a Londres, ao ser ocupado o seu país por Alemaña. Terminada a guerra, Iugoslavia converteuse en república (1945).

PERSOEIRO

Voivoda de Moldavia (1528-1546), fillo natural e sucesor de Estevo III de Moldavia. Desexoso de ampliar os seus dominios, enfrontouse a Polonia e foi derrotado en 1531. Inimigo dos turcos, tivo que exiliarse en 1538, aínda que en 1541 recuperou o poder, pero como tributario de Turquía.

PERSOEIRO

Diplomático. Foi subsecretario da ONU para asuntos políticos (1978-1981) e secretario xeral das Nacións Unidas (1982-1991). Posteriormente, fundou o partido de centro Unión polo Perú, que se converteu na segunda forza do país (1995). Foi nomeado primeiro ministro de Perú (2000-2001) para garantir as eleccións lexislativas. Escribiu Manual de Derecho diplomático (1964). Recibiu o Premio Príncipe de Asturias de Cooperación Internacional (1987).

GALICIA

Escritor e profesor. Licenciado en Filoloxía Galega pola Universidade de Santiago de Compostela, colaborou en diversas publicacións, como Coordenadas, Dorna e Grial. Ademais da elaboración de material didáctico, como o volume colectivo Galego 5 (1987), colaborou en Tecendo panos (2000) e Paisaxes con palabras (2001). É autor da novela xuvenil O pergameo de Elir (1987) e do libro Estación Término (1993, Premio IV Certame Cidade de Lugo).

GALICIA

Xurista e político. Presidiu a Sociedad para el Desarrollo Industrial de Galicia (SODIGA) e foi director xeral de Comercio Interior (1970-1973). Foi nomeado procurador en Cortes pola Organización Sindical Española en varias lexislaturas e en representación familiar por Pontevedra (1971-1977). Foi senador electo por Pontevedra en dúas lexislaturas (1977-1982) e membro da Comisión dos 9. Recibiu Gran Cruz del Mérito Civil.

PERSOEIRO

Compositor italiano. Xosé I escolleuno como mestre de capela e titor de música dos príncipes (1752). Da súa produción destacan as óperas La Merope (1744) e La clemenza di Tito (1749), a ópera bufa La vera felicità (1761), os intermezzi e a música relixiosa e de cámara.

PERSOEIRO

Cantante e compositor. Coñecido como Gato Pérez, na década de 1970 foi un dos impulsores da rumba catalá, dotándoa dun contido social que non tiña. Da súa discografía destacan Carabruta (1978), Romesco (1979), Atalaya (1981), Flaire de Barcelunya (1982), Gato por gato (1986) e Ten (1990).

PERSOEIRO

Impresor italiano. Considerado un destacado impresor musical, as súas obras son moi valoradas pola súa calidade e técnica, sobre todo a primeira, titulada Harmonice musices Odecathon (1501).

PERSOEIRO

Xeneral italiano. Estivo ao servizo de Castela e, desde 1627, do emperador alemán. Mariscal de campo, detivo o avance dos suecos cara a Bohemia (1633) e combateunos en Nördlingen (1634). En 1639 derrotou a Francia en Thionville. Vencido polos suecos en Wolfenbüttel (1641), máis tarde loitou nos Países Baixos ao lado de Castela.

PERSOEIRO

Xornalista e escritor. Correspondente literario en El Imparcial, La Europa e El Progreso, inscribiuse en tendencias naturalistas francesas, cun estilo semellante ao de E. Pardo Bazán, e destacou polas súas novelas, El enemigo (1887) e Sacramento (1914), e as coleccións de contos, como Mujeres (1911). Defensor do amor natural, está considerado como un dos precedentes da novela erótica. Como crítico da arte publicou Apuntes para la historia de la caricatura (1878) e Del desnudo en el arte (1902). Foi membro da Real Academia Española (1900) e da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando (1902).

PERSOEIRO

Sacerdote. Cursou estudos eclesiásticos no Seminario Conciliar de Tui onde foi catedrático de Filosofía. Ordenouse presbítero en 1879 e licenciouse máis tarde en Teoloxía. Foi secretario particular do bispo Fernando Hüe Gutiérrez, Capelán de Honra de Súa Maxestade e predicador da súa Real Capela, e pertenceu ao Consejo de Vigilancia contra el Modernismo (1919). Colaborou en diferentes xornais e sobre todo en El Eco del Miño e está considerado como un dos fundadores de Integridad. Polo seu labor en Sevilla a propósito dunha epidemia recibiu a Gran Cruz de Beneficencia.

GALICIA

Ilustrador e debuxante. Xunto con Carlos López formou en 1993 o dúo de humoristas gráficos Pinto & Chinto. Comezaron publicando en El Correo Galego e O Correo Galego para, a partir de 1998, pasar ao Grupo Voz (La Voz de Galicia, Diario 16, Diario de León e o suplemento Xatentendo.com). Ilustrador de libros, dedicouse tamén á cartelaría e ao deseño publicitario. Como Pinto & Chinto publicou os recompilatorios Sobran as palabras (1999) e Dez por dous (2003), ademais do libro infantil Suca (2001).

PERSOEIRO

Físico. En 1974 doutorouse en Física na Harvard University. Profesor no departamento de Física do Institute of Technology de Pasadena (California), en 2004 recibiu, xunto con David J. Gross e Frank Wilczek, o Premio Nobel de Física polo descubrimento da liberdade asintótica na teoría da interacción forte, responsable da cohesión dos núcleos dos átomos.

GALICIA

Enxeñeiro técnico. Director provincial da Coruña (1986-1988) e director territorial de Galicia (1988-1996) do Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación, escribiu, ademais de artigos en prensa especializada, Contribución do pasto e do penso á produción leiteira en Galicia (1983). Recibiu a Encomienda de la Orden del Mérito Agrario (1993).