"Anu" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 1145.
-
PERSOEIRO
Médico. Foi xefe de servizo de Medicina Interna do Hospital Universitario de Val d’Hebrón, membro de diversas comisións ministeriais da especialidade de Medicina Interna e vicepresidente da Sociedad Española de Medicina Interna. Recibiu o Premio José Trueta a la Investigación (1988), o Premio Farreras Valenti da Sociedad Catalana de Medicina Interna e o Premio Janssen-Cilag de investigación biomédica en SIDA.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Relixioso. Estudiou teoloxía e ingresou nun mosteiro dominicano. En 1884 foi destinado a Filipinas como misioneiro e alí publicou a revista semanal manuscrita La Sabatina.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Mestre. Entre 1874 e 1876 colaborou no xornal La Luz. Foi un dos fundadores, en 1880, xunto con Enrique García, da Escola Fröbel de Pontevedra. Participou no Congreso Rexional Pedagóxico de 1887 en Pontevedra, onde defendeu que a educación tiña que ser a mesma para homes e para mulleres, así como a necesidade da incorporación da muller á escola. Publicou algunhas traducións do francés.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Óptico e político, irmán de Sebastián Martínez-Risco Macías e curmán de Vicente Risco. Foi deputado por Ourense nas Cortes por Acción Republicana (1931) e por Izquierda Republicana (1936). Exiliouse en Francia, onde continuou co seu labor científico e docente. Escribiu Estudios generales sobre aberración esférica de orden superior (1927).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Arquitecto e relixioso dominicano. Adoptou para os seus proxectos o estilo barroco que desenvolveu por completo en Santiago de Compostela. Formouse con F. de Casas Novoa, con quen construíu a igrexa conventual de Santa María de Belvís e proxectou tamén dous tramos do claustro e o refectorio do convento. En San Martiño Pinario construíu a portada do mosteiro, cara a 1751, así como as escaleiras de entrada á igrexa e á cámara do claustro da portería. En 1753 trazou os planos para o colexio de San Xerome e proxectou os dous claustros posteriores do Hospital Real de Santiago de Compostela.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Xeógrafo francés. Director da revista Annales de Géographie, foi un grande especialista en xeomorfoloxía. Escribiu Traité de géographie physique (1909).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Agrupación teatral, inicialmente chamada Aires da Terra, creada en Bos Aires en 1938. Mantivo a súa actividade ata 1946. O seu fundador e director foi Manuel Daniel Varela Buxán e nela traballaron asiduamente Maruxa Villanueva, Eva Carreras, Maruxa Boga e Fernando Iglesias Sánchez Tacholas. Ademais de diversos textos de Varela Buxán, a compañía estreou Os vellos non deben de namorarse, de Castelao (1941).
-
GALICIA
Mestre e escritor. Cultivou a poesía e escribiu, entre outras, as farsas El exprés Ferrol-Gijón o los sueños, sueños son, De Ferrol marcha a París una hermosísima miss, Villahonrosa e La hora feliz.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Profesor e escritor. Foi coordinador de galego da Dirección Xeral de Política Lingüística. Publicou Vocabulario galego de Formación Profesional (1984), Lugo e a lírica medieval galego-portuguesa (1985), Escolma poético musical galega (1989) e Lingua e publicidade (1994). Ademais tamén colaborou nos volumes colectivos Lugo e a lírica medieval galego portuguesa (1985) e Poemas e contos da muralla (2001). Recibiu o Premio Buril das Letras Galegas (1986), o Premio Grugalma de Artigos (1990) e o Premio Rosalía de Castro (1993).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Pintor. Coñecido como Din Matamoro, formouse en Madrid, Nova York e Roma, e desde 1985 vinculouse a Atlántica. Especializado en pintura e gravado, evolucionou desde o neoexpresionismo e incorporou distintos materiais nas súas obras. Na súa produción destaca a compoñente autobiográfica e a súa estética cambiou coas súas vivencias, que incorporou ás súas obras. Empregou o gran formato cunha figuración distorsionada e cunha importante presenza da materia pictórica con cores fortes e brillantes. Trala súa estancia en Nova York, incorporou elementos do neopop e experimentou con materiais diversos como o látex. Explorou coa luz, a cor e a materia, mesturadas coas alusións ao cine como metáfora da lembranza (Pantallas, 1993). Da súa produción destacan Depuradora (1987), Eigthies (1988-1989), Coiro (1989), El agua se agitó y se puso blanca (1996), Bar (1996-1997) e Un par de versos I (1997). Recibiu a segunda medalla da Bienal de Pontevedra en 1990 e a súa obra está presente, entre outros, no...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor. Instalouse en Galicia, onde cultivou unha pintura realista. Destacan os seus retratos Antonio Rosón (1993), Castelao, S.M. El Rey Don Juan Carlos I (1993), Manuel Fraga Iribarne e Ramón Piñeiro (1995), ademais das súas visións urbanas recollidas na mostra Retratos e Perspectivas Urbanas, das que sobresae Vista de Bilbao. Recibiu o Premio Nacional de Pintura de Venezuela (1976).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escritor. Foi fundador e director do xornal El Eco Villalbés. Interesouse pola historia da súa terra natal e publicou en xornais rexionais. Das súas obras destacan El partido de Villalba en la guerra carlista (1904), Estudio histórico sobre algunos monasterios antiguos en el norte de Galicia. Sede britoniense y el origen de Mondoñedo (1905) e El asedio de Villalba (1907).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Elector de Baviera (1679-1726). Despois da morte do seu fillo Xosé Fernando en 1699, designado herdeiro de Carlos II, aliouse con Luís XIV de Francia na Guerra de Sucesión Española (1702-1714). Desposuído dos seus estados trala Batalla de Blenheim (1704), recobrounos polos tratados de Rastadt (1714) e Baden (1715).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Galeguista. En 1922 emigrou a Bos Aires onde foi o secretario da Organización Republicana Nacionalista Autónoma Galega, que se converteu na delegación do Partido Galeguista en Arxentina. Participou na fundación do xornal España Republicana e tivo unha columna chamada Rataplán, onde asinaba co pseudónimo Tatarí. Foi un activo participante das Irmandades Galegas. Participou na creación de Galeuzca, no Congreso da Emigración Galega (Bos Aires, 1956) e foi cofundador e presidente do Patronato da Cultura Galega (1968). Recibiu a Medalla Castelao (1987).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor colombiano. Formouse na Universidad Pontificia Bolivariana e colaborou no xornal El Sol. Creador, xunto con Gonzalo Restrepo e Jaime Sanín, do grupo La Tertulia, houbo de exiliarse por motivos políticos (1948-1957). Da súa extensa produción destacan La tierra éramos nosotros (1945), El día señalado (1964, Premio Nadal 1963), Las muertes ajenas (1979), La casa de las dos palmas (1988, Premio Rómulo Gallegos 1989) e Soledumbres (1990). Foi nomeado doutor honoris causa pola Universidad Nacional de Colombia.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Emisión de ouriños de cor moi escura a causa da presenza de melanina.
-
GALICIA
Escenógrafo e artista plástico. Fixo escenografías e máscaras para diversos colectivos teatrais. Traballou co Grupo de Teatro Monicreques, con Titirití e co Centro Dramático Galego, e fixo as máscaras para as obras Agasallo de sombras e Os vellos non deben namorarse. En 1985 tamén realizou as máscaras para a obra Ubue no outeiro do grupo Teatro das Catro Artes.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Marqués de Montesclaros, grande de España e comendador da orde de San Xaime. Vicerrei de Nueva España (1603-1607) e de Perú (1607-1615), fomentou as obras públicas e conseguiu aumentar a produción das minas de ouro. Membro do Consello de Estado do conde-duque de Olivares, cando este reorganizou o Consello de Aragón nomeouno presidente do Consello de Facenda (1628).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Profesor e escritor. Licenciado en Historia e doutor en Pedagoxía, exerceu o ensino en colexios de Ourense e en Institutos do Carballiño e Madrid, onde o fai na actualidade como Catedrático de Ciencias Sociales. Sempre relacionado con distintos proxectos de renovación pedagóxica, foi responsable dos primeiros pasos de "Educación para la Convivencia" , como se chamaba a actual “Educación para a Cidadanía” nas primeiras reformas experimentais que se fixeron antes de que se promulgara a LOGSE en 1990. Participou en varias revistas científicas e profesionais dende os anos setenta, escribe a miúdo sobre políticas educativas en “La Voz de Galicia” e en “Escuela”. En 1983, chamou a atención sobre “Os petos de ánimas na provincia de Ourense” e comenzou a traballar intensamente coas editoriais “Popular”, “La Piqueta” e “Endymion”, de Madrid, vencelladas as duas últimas á relevante “Librería Fuentetaja”. Tamén colaborou en RNE-RADIO2 coa etnomusicóloga Xaquina Labajo, no programa “PARAMUSICALIA”...
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Enxeñeiro técnico e sindicalista. Foi presidente e secretario de Formación Sindical e Migración da Confederación Intersindical Galega (CIG) e pertenceu ao consello asesor do Instituto Galego de Análise e Documentación (IGADI). Foi secretario da Irmandade Galega de Bos Aires (1969-1972) e fundador da organización estudantil ERGA (1972). Membro do secretariado político da Unión do Pobo Galego (UPG), foi secretario xeral da Intersindical Nacional de Traballadores Galegos (INTG) entre 1987 e 1994.
VER O DETALLE DO TERMO