"Bra" (Contén)

Asa pola que se embraza o escudo.

Aplícase ao escudo dividido por dúas liñas que, partindo de dous ángulos destros do escudo, se unen no flanco sinistro do mesmo.

(Braga s III - Zaragoza s IV) Mártir cristiá, filla dun nobre lusitano. Segundo a lenda, foi martirizada cruelmente por Daciano en Zaragoza no 304. Na iconografía leva como atributos persoais, un longo cravo na man e outro pequeno espetado na testa; ás veces,   unha espada ou garfos de ferro.

Que está entre as febras dos músculos ou tecidos.

Carne que está entre as costelas.

Facer o xabre a algo.

Que ou quen garda ou mantén o equilibrio.

Que perdeu a súa cor natural e tira a branco.

Poñerse irritado ou furioso.

Deixar de chover.

Arbusto caducifolio dioico, de ata 4 m de altura, con casca lisa e de cor cinsenta, pólas terminais tinguidas de vermello e follas -de ata 11 folíolos ovado-oblongos- dispostas de xeito alterno. As flores dispóñense en panículas e son unisexuais -pentámeras as masculinas e trímeras as femininas-, de cor vermella, coas anteras púrpuras. Os froitos son drupas vermellas duns 5 mm de diámetro. As pólas terminais adoitan presentar unhas grandes gallas con forma de corno de cabra, de onde procede o seu nome vulgar, provocadas polo himenóptero Pemphigus cornicularis. É propia da rexión mediterránea europea e de Asia Menor que aparece, ata os 1.500 m de altitude, nas ladeiras pedregosas, claros de aciñeirais e, ás veces, en reboleiras. En Galicia está presente en rochedos e en lugares secos calcarios do extremo oriental do país. Emprégase como antidiarreico en infusión ou tamén en po para feridas ou ulceracións cutáneas. Do tronco extráese esencia de trementina, constituída por alfa pireno, ácido...

Conxunto de ensaios escritos por José Ortega y Gasset e publicados en 1921 co obxecto de analizar as causas da crise política, social e espiritual que sufría España. Partindo do concepto de nación como entidade dinámica que existe, porque a colectividade actúa baixo postulados comúns, afirmou que España foi a creación de Castela e que a acentuación dos particularismos desde o s XVI foron os causantes da situación político-social española. Tamén elaborou unha teoría sobre a falta dunha elite intelectual dirixente e sobre as masas que compoñen a base numérica da sociedade.

Cada unha das pezas que, unha vez soldadas, forman o esterno dos vertebrados.