"Vic" (Contén)

CIDADES

Cidade do estado de São Paulo, na rexión Sueste, Brasil, situada próxima á cidade de Santos e á baía deste nome (284.551 h [1998]).

CABOS

Cabo do SO de Portugal, en Algarve, que constitúe o extremo suroeste da Península Ibérica e de Europa. Diante deste cabo, en 1797, a escuadra británica, mandada por Nelson, derrotou a española.

PERSOEIRO

Poeta ucraíno. Considerado o fundador do renacemento literario da Galitsia ucraína, ao empregar por primeira vez a súa lingua popular. Traduciu ao ucraíno o Novo Testamento e bastantes salmos.

PERSOEIRO

Bioquímico polaco naturalizado estadounidense en 1962. En 1939 trasladouse a Escocia, onde se doutorou en 1955. En 1977 recibiu o Premio Nobel de Fisioloxía e Medicina, compartido con R. Guillemin e R.Yalow, polos seus importantes traballos sobre a produción de hormonas hipotalámicas que controlan a actividade hormonal periférica.

PERSOEIRO

Fisiólogo ruso. Foi o primeiro en facer experimentos fisiolóxicos co cerebro e afirmou que os reflexos poden ser innatos ou adquiridos e que a aprendizaxe é de natureza asociativa; o pensamento, por outra banda, é para el un reflexo inhibido.

PERSOEIRO

Químico físico. Investigou sobre cinética química, especialmente as reaccións en cadea e os estoupidos térmicos. En 1956 foille outorgado, conxuntamente con C. N. Hinshelwood, o Premio Nobel de Química. Escribiu Chemical Kinetics and Chain Reactions (1934) e Some Problems of Chemical Kinetics and Reactivity (1954).

PERSOEIRO

Escritor ruso. Considerado un dos clásicos do realismo socialista, da súa obra destacan os contos Gorod v stepi (A cidade na estepa, 1912) e Železnyj potok (O torrente de ferro, 1924).

PERSOEIRO

Político e escritor. De nome Viktor Lvović Kibalčić, relacionouse co anarquismo e en 1918 adheriuse aos bolxeviques. Naturalizado ruso, foi membro da Oposición de Esquerda de Leningrado e foi detido (1928 e 1933) e liberado despois dunha campaña internacional dos intelectuais. Escribiu S’il est minuit dans le siècle (1939) e L’an I de la Révolution russe (1928).

PERSOEIRO

Escritor ruso. Coñecido como Sergej Nikolajevič Sergejev-Censkij, foi un dos representantes do realismo crítico. Con Sevastopol’skaja strada (Os tempos penosos de Sebastopol, 1937-1939) obtivo o Premio Estatal 1941.

PERSOEIRO

Antropólogo estadounidense. Centrou os seus estudos na antropoloxía política, a sociedade primitiva e a orixe e evolución dos estados. En A Primitive Social Organization. An Evolutionary Perspective (1962) estableceu os conceptos de banda, tribo, caudillismo e estado cos niveis básicos de integración sociocultural. Destaca tamén The Hunters (1966), sobre a vida social dos cazadores-recolectores. Xunto con R. Cohen, editou Origins of the State: the Anthropology of Political Evolution (1978), unha visión xeral das principais teorías sobre a formación dos estados.

1. Acción e efecto de servir ou servirse.

2. 1. Traballo ou actividade de utilidade pública ou xeral.

   2. Conxunto de traballos ou operacións que serven para un uso ou fin determinado.

   3. servizo civil /

      Prestación persoal obrigatoria para o cumprimento de finalidades de interese xeral, como a defensa nacional ou as suscitadas por circunstancias especiais.

   4. servizo militar

      Sistema de prestación persoal para nutrir os exércitos. En Europa, cando os estados nacionais non podían completar os seus exércitos mercenarios, recorrían ás levas ou ás quintas para conseguir soldados, que finalizou coa Revolución Francesa ao considerar o servizo militar unha obriga fundamental de todos os cidadáns. A finais do s XIX organizáronse os exércitos nacionais sobre a base do servizo obrigatorio e, nalgúns países, voluntarias para servir as colonias. Isto deu lugar a enormes exércitos que se enfrontaron na Primeira Guerra Mundial. As baixas que se produciron fixeron xurdir os primeiros movementos de oposición ao servizo militar. Tras a Segunda Guerra Mundial a obxección de conciencia alcanzou unha maior forza e foi recoñecida polas leis de moitos países. A fin da Guerra Fría e a tecnificación militar fixeron aconsellable profesionalizar os exércitos, con menos efectivos. Holanda e Bélxica aprobaron a supresión gradual do servizo obrigatorio en 1995, e seguíronos Francia e España...

   5. servizo público

      Servizo prestado de forma regular e continua pola administración directamente ou mediante concesións, para satisfacer as necesidades xerais públicas.

   6. servizo social /

      Cada unha das actividades e programas dedicados a mellorar o benestar de persoas e grupos mediante a articulación de diversos valores e intereses a través de complexos mecanismos políticos e administrativos. Os máis importantes son a educación, a seguridade social, a sanidade, a vivenda e, sobre todo, os servizos sociais en sentido específico, que comprenden as áreas de benestar da familia, da infancia e da terceira idade, intregación social de incapacitados físicos e psíquicos, prevención da delincuencia xuvenil, inserción social de marxinados, axuda aos emigrantes e desevolvemento comunitario.

   7. servizo social da muller

      Institución franquista creada en 1940 que obrigaba a todas as mulleres solteiras de máis de dezasete anos a unha prestación social. Comprendía tres meses de formación (relixiosa, política e doméstica) e tres meses de prestación ao servizo do Estado, normalmente en bibliotecas, hospitais ou tarefas administrativas. Continuación do servizo paramilitar organizado pola Sección Feminina da FET e das JONS (1937), foi abolido en 1978.

   8. servizos auxiliares

      Conxunto de tarefas secundarias dos corpos do exército, alleos ao servizo de armas e á instrución.

3. ...

PERSOEIRO

Político xeorxiano. Membro do PCUS (1948), foi primeiro secretario do Komsomol (1957-1961) e do partido comunista en Georgia (1972) e ministro de Asuntos Estranxeiros (1985-1990). Foi xefe de estado de Xeorxia (1992-2003).

1. Dureza e crueldade excesivas.

2. Trato rigoroso e inhumano que recibe unha persoa sobre a que se ten potestade ou autoridade.