"AN" (Contén)

1. Colocar as canas axeitadamente para facer un emparrado.

2. Facer canos para regar o campo.

3. Superar, en certos deportes, a un ou a varios xogadores opoñentes para conservar a posesión do balón, da pelota ou do disco, mediante movementos de oscilación do corpo.

4. Andar dun lugar a outro sen un obxectivo fixo.

5. Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde ás voces ‘andar’ e ‘marcar (as horas)’.

1. aso cilíndrico de pequeno tamaño provisto dunha asa, feito xeralmente de cerámica.

2. Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘xerra’.

1. Recipiente de cerámica máis ou menos cilíndrico, provisto dunha asa e dun picho, para conter e servir líquidos, xeralmente máis alto ca a caneca.

2. Botella de barro vidrado usado para conservar os licores, especialmente a xenebra.

3. Balde estreito e alto sen tapa, provisto de asa.

4. Que bebeu alcol en exceso e está baixo os seus efectos.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Monforte de Lemos baixo a advocación de Santalla.

GALICIA

Empresario e dirixente deportivo. En 1988 accedeu á presidencia da Sociedade Deportiva Compostela. Baixo o seu mandato o club acadou os mellores resultados da súa historia: ascenso á Segunda División B (1989-1990), á Segunda División A (1991-1992, 1992-1993 e 1993-1994) e Primeira División, na que se mantivo durante catro tempadas. Durante esta xeira (1988-1998), Caneda caracterizouse por confiar o primeiro equipo a adestradores galegos (Fernando Castro Santos ata 1995, Fernando Vázquez Pena entre 1995 e 1998, e Gabriel Leis Veiga dende marzo de 1998). Durante o seu mandato, en 1992, o club tivo que acometer a conversión en Sociedade Anónima Deportiva, en virtude do contemplado na Lei do Deporte; o Concello de Santiago, que subscribiu a maior porcentaxe do capital social establecido, confioulle a Caneda a presidencia do consello de administración.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Ourense baixo a advocación de san Miguel.

PARROQUIA

Parroquia do concello da Pobra de Brollón baixo a advocación de san Miguel.

1. Apelido que ten a mesma orixe que Caneda. Documéntase no s XIII: “Petrus Fernandi ditus Canedo” (doc ano 1258 en Ángel Rodríguez González/José Ángel Rey Caiña “Tumbo de Lorenzana”, Estudios Mindonienses 8, 1992, p 211).

2. Liñaxe leonesa que tivo a súa orixe no lugar do mesmo nome, no concello de Arganza. A rama galega leva, en campo de goles, dous lebreiros de prata, unidos por colares, en actitude de botarse a correr, postos en pao.

GALICIA

Parroquia do concello de Pobra do brollón, a. baixo a advocación de San miguel.

GALICIA

Especialista en sánscrito. Estudiou linguas clásicas na Universidade de Berlín e foi profesor adxunto da Universitat de Barcelona. Publicou a obra Resumen de literatura sánscrita (1942) e diversos estudios en revistas especializadas, entre eles “Silloga lingüística dedicata alla memoria di Graziano Isaia Ascoli nel primo centenario della nascita” (1931) e “Die lateinischen inchoativa ihr Verthältnis zur komposition” (1936).

1. Moza de familia nobre que, na antiga Grecia, desfilaba na procesión das Panateneas e nas de Dióniso e Deméter, levando na cabeza unha cesta coas ofrendas de incenso e a torta sagrada, así como as cintas e coitelos usados para os sacrificios.

2. Figura dunha muller que porta un cesto na cabeza e que serve como soporte arquitectónico.