"OCI" (Contén)

Forma prefixada de orixe latina que se emprega na formación de palabras co significado de ‘social’.

Corrente evolutiva, desenvolvida por E. O. Wilson, que está enmarcada dentro do neodarwinismo. A interpretación que fai da xerarquía existente na maior parte das sociedades animais (incluída a do home), ás que se atribúe unha causa xenética, fundaméntase en que os mellores individuos son os que mandan e os menos bos os que obedecen, debido a un proceso de selección natural. As bases da sociobioloxía están en desacordo coa xenética moderna.

Relativo ou pertencente á cultura propia dun grupo social.

Relativo ou pertencente ás condicións sociais e económicas dunha colectividade.

Representación gráfica dos resultados obtidos en sociometría.

Especialista en sociolingüística.

Rama da lingüística que estuda as relacións entre lingua, cultura e sociedade. O enfoque sociolingüístico é, en primeiro lugar, situacional. O ámbito de uso dunha forma ou variedade é o conxunto de ocasións en que é usada, e expresa a posición, a extensión e a distribución relativas dentro dos sistemas socioculturais. Ademais de ámbitos lingüísticos, hai ámbitos de comunicación; e a imbricación entre uns e outros é un fenómeno universal. A imbricación sociolingüística implica tanto a complexidade sociocultural interna (distribución) dos ámbitos lingüísticos como a diferenciación lingüística (diversidade ou variación) dos ámbitos de comunicación. A sociolingüística moderna emerxe como paradigma cara ao 1953 e comeza a cristalizar nunha disciplina contra a década de 1970. Aínda que, a partir do precursor Uriel Weinreich, o núcleo inicial máis importante foi estadounidense (J. Fishman, Ch. Ferguson, W. Labov, E. Haugen, J. Gumperz, D. Hymes, S. Ervin-Tripp, S. Lieberson e outros) houbo tamén...

Relativo ou pertencente á sociolingüística.

Especialista en socioloxía.

Relativo ou pertencente á socioloxía.

Doutrina que interpreta a realidade, particularmente a humanopsicolóxica e histórica, desde un punto de vista sociolóxico.

Método encamiñado a establecer a medida social grazas á estatística das apreciacións obtidas por medio de test sociométricos, a través dos que se analizan as atraccións, repulsións ou indiferenzas entre os individuos dun grupo restrinxido en función de criterios determinantes. Foi creada por J. L. Moreno.

Terapia que tende a reducir os trastornos mentais mediante a interacción do individuo e o medio social en que se atopa.

Xénese e formación da psique a partir dos condicionamentos e determinantes sociolóxicos.

Disciplina que estuda a socioxénese.

célula flamíxera.

Unidade fitocenolóxica inferior á asociación, que se caracteriza por un grupo de especies diferenciais, que son menos frecuentes ou faltan nas outras subasociacións das que consta a asociación.

Partenoxénese en que só se producen femias.

Agrupación formada en Arxentina en 1917, e dirixida por Francisco S. Martínez, integrada por emigrantes ourensáns, dos que algún xa militara no agrarismo. Os seus obxectivos coincidían cos das Irmandades da Fala, aínda que non se declararon especificamente nacionalistas, senón rexionalistas.