"AN" (Contén)

1. 1. Recipiente de metal ou barro, de boca e fondo estreitos, empregado para o transporte de líquidos.

   2. aso grego en forma de copa montada sobre un pé alto, con dúas asas longas que sobresaen nos lados. Foi imitado polos etruscos e romanos, e reproducido con frecuencia en metal.

2. Medida para líquidos que equivale a dezaseis litros.

1. de cantear.

2. Cada un dos madeiros que se colocan desde o cabalete ata a viga que vai enriba da parede.

1. Lugar do que se extrae pedra.

2. Lugar no que xorden ou se forman individuos preparados para unha actividade determinada.

PUNTA

Punta do litoral oriental da illa de Ons, na parroquia da Illa de Ons, no concello de Bueu.

1. Referido ao dente longo e forte dos mamíferos con dentadura heterodonta colocado entre o máis lateral dos incisivos e o primeiro dos molares.

2. Referido a cada un dos dentes máis prolongados que presentan certos animais.

1. 1. Persoa que ten o oficio de traballar a pedra. A súa arte remóntase á Prehistoria, ao megalitismo e, posteriormente, aos petroglifos. Co tempo, diversos movementos artísticos deixaron a súa pegada tanto nos pazos como na arquitectura popular, tal e como queda reflectido nos cruceiros, nos petos de ánimas, nas fontes e nunha ampla variedade de esculturas. Na Idade Media, os gremios dos canteiros desenvolveron o seu oficio nos mosteiros, catedrais, santuarios, torres, castelos, pontes e na restauración de monumentos. Os instrumentos que empregan son as macetas, os escoupros, as limas, os burís e todo tipo de ciceis e punteiros ben afiados. A evolución das técnicas empregadas deu un paso importante cando xurdiu o pantógrafo, que permitiu a copia exacta de martelos ou serras eléctricas para simplificar e acurtar o traballo. A tradición popular remite á provincia de Pontevedra, concretamente ao concello de Cotobade, terra de canteiros ou arxinas, que tiñan unha xerga propia denominada latín...

   2. Persoa que traballa sacando pedra dunha canteira.

2. 1. Pedra ou conxunto de pedras que serven de chanzo para subir ao hórreo.

   2. Pedra que se emprega para asentar as cubas nunha adega.

   3. Pedra que constitúe o limiar da casa.

3. Anaco de pan de millo ou doutro cereal que se corta polo canto.

4. Anaco de terra dunha herdade separado doutro anaco.

SERRAS

Unidade de relevo que se estende entre as parroquias de Vilela, no concello de Rodeiro, e Bouzoa, no concello de Taboada. Culmina no monte Cantelle, de 896 m de altitude.