"ILi" (Contén)

1. Calidade de fútil.

2. Cousa fútil.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida na Coruña o 12 de novembro de 1812. Cesou a súa edición o 20 de maio de 1813. Imprimiuse nos obradoiros tipográficos de Antonio López Rodríguez e saía catro veces por semana. Incluía novas do estranxeiro e de España, xunto con información sobre decretos das Cortes.

PERSOEIRO

Escultor italiano. Realizou, entre outras obras, as fontes dos Leones e de Diana en Madrid e o medallón conmemorativo da chegada ao trono de Filipe IV.

PERSOEIRO

Escritor. Publicou La Madonna dei filosofi (1931), Il castello di Udine (1934), Meraviglie de Italia (1939), Anni (1943), Adalgisa (1943), Novelle dal Ducato in fiamme (1953), Accoppiamenti giudiziosi (1963), Quel pasticiaccio brutto di via Merulana (1957), La cognizione del dolore (1963) e Novella seconda (1971).

GALICIA

Relixioso. Membro dos agostiños, foi prior dos conventos das cidades de Santiago de Compostela e Arenas de Iguña. Nomeado en 1654 cronista xeral do Reino de Galicia, destacan as súas obras Tabla de libros y capítulos de la historia eclesiástica de Galicia (1646), Descripción, origen y descendencia de la mui noble y antigua casa de Calderón de la Barca [...] (1661), Origen y antiguedad de la casa de Oca (1673), Nobiliario, armas y triunfos de Galicia (1677) e El cisne occidental (1678).

GALICIA

Diplomático e poeta. Estudiou dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Presidente do Ateneo de Vigo, foi gobernador civil de Cáceres e letrado representante do goberno español no Tribunal Superior Internacional do Cairo (1880). Os seus poemas reuníronse en Obras poéticas de Emilio García de Olloqui (1884).

GALICIA

Cineasta. Doutor en Ciencias da Información pola Universidad Complutense de Madrid e Catedrático de Comunicación Audiovisual e Publicidade na mesma universidade. A súa relación co cine comezou no sector da exhibición, xa que os seus pais tiñan un cine na súa vila natal, e levou a cabo unha serie de proxectos creativos como Ribadavia unha historia de pedra (1980) ou Laxeiro en Madrid (1980). Como investigador, colaborou na prensa diaria e en revistas especializadas en temas audiovisuais. Dirixiu a edición española da Historia Universal del Cine e escribiu Historia del cine en Galicia (1896-1984) (1985), Historia ilustrada del cine español (1985), El cine español: una propuesta didáctica (1992), El cine español contemporáneo (1992), Dicionario filmográfico de Galicia (1993), Ávila y el cine. Historia, documentos y filmografía (1995). Ademais, é coautor da primeira Enciclopedia del Cine español editada...

PERSOEIRO

Arabista. Discípulo de Asín Palacios e de J. Ribera, fundou a revista Al-Andalus en 1933. Especialista en literatura árabe, é autor dunha vasta obra dedicada principalmente á relación da poesía andalusí coas orixes da lírica peninsular. Publicou, entre outros títulos, Las jarchas romances de la serie árabe en su marco (1965), Todo Ben Quzmān (1972) e Foco de antigua luz sobre la Alhambra (1988). En 1992 obtivo o Premio Príncipe de Asturias de Comunicación e Humanidades.

PERSOEIRO

Historiador. Foi profesor na Universitat de València (1985-1991) e desde 1991 é profesor de historia antiga na Universidade de Santiago de Compostela. Participou como investigador principal no proxecto Sociedade e Cultura Material na Protohistoria do Noroeste Peninsular (1999-2000). Especializouse nas relacións entre pensamento e sociedade, e na historia da Hispania Antiga e os seus paralelos europeos. É membro dos consellos de redacción de Gallaecia (1996) e Cuadernos de Estudios Galegos (2002). Escribiu A vida cotiá na Galicia Castrexa (1998), El Rey melancólico: antropología de los fragmentos de Heráclito (1992), Las Religiones en la historia de Galicia (1996), Mitología y mitos de la Hispania prerromana III (1999) e Mitos hispánicos: la Edad antigua (2001).

GALICIA

Político. Licenciouse en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela (1898) e doutorouse en Madrid. Catedrático de Dereito Civil na Universidade de Santiago de Compostela, foi alcalde desta cidade en 1930-1931 e deputado pola CEDA pola Coruña en 1933-1936. Ocupou o cargo de reitor da Universidade compostelá en 1936-1939 e cando faleceu era maxistrado do Tribunal Supremo.

GALICIA

Bispo de Osma (1715-1720) e arcebispo de Sevilla (1720-1722). Formado na Universidade de Santiago de Compostela, foi catedrático de Prima de Leis (1690-1700) e reitor do colexio de Fonseca en dúas ocasións (1690 e 1683). Tralo seu traslado ao colexio de Cuenca da Universidad de Salamanca, foi penitenciario da catedral de Oviedo, doutoral da catedral de Toledo (1702) e vicario xeral eclesiástico de Madrid (1711). Entre outros postos políticos ocupou a presidencia da Real Chancelería de Valladolid, foi xeneral da cruzada, presidente do Consello de Castela e ministro de Filipe V para asuntos eclesiásticos.

PERSOEIRO

Filólogo e gramático. Pertenceu ao grupo de educadores que realizaron, cara ao 1920, a experiencia pedagóxica do Instituto-Escuela de Madrid. Traballou no Centro de Estudios Históricos baixo a dirección de Ramón Menéndez Pidal. Preparou edicións críticas de clásicos casteláns (Mateo Alemán, Vicente Espinel, Francisco de Moncada, Diego de San Pedro) e fixo numerosos traballos de investigación. É autor do Curso superior de sintaxis española (1943) e Tesoro lexicográfico 1492-1627 (1960), dicionario de dicionarios que abrangue desde o de Nebrija ao primeiro dicionario da Academia Española de 1726-1739. Coordinou a preparación do Dicionario general ilustrado de la lengua española Vox. Tamén estudiou a linguaxe infantil, sobre todo, a partir do bilingüismo de Puerto Rico, e distintos aspectos da lingüística e literatura catalanas. Foi membro da Academia Española e correspondente do Institut d’Estudis Catalans (1955).

PERSOEIRO

Compositor estadounidense. O contacto con R. Shankar e coa música india marcaron o seu estilo, caracterizado por esquemas repetitivos. Formou o grupo Philip Glass Ensemble, onde desenvolveu as súas experimentacións minimalistas, que logo reflectiría nas súas bandas sonoras. Da súa discografía destaca Akanaten (1987), Anima Mundi (1993), Hydrogen Jukebox (1993), Essentiel Philip Glass (1993), “Heroes”. Symphony (1997), Koyaanisqatsi (1998), Early Voice (2002) e Descent in to the Maelström (2002).

PERSOEIRO

Escritor. Da súa produción destacan as pezas de teatro Refuxio, ou por que as volvoretas non podían pousar (II premio no Concurso de Teatro Infantil e Xuvenil do Concello de Xove 1984) e Festa no xardín (I premio no Concurso de Teatro Infantil e Xuvenil do Concello de Xove 1987).

GALICIA

Político e historiador. Catedrático de Dereito Penal en varias universidades españolas. Durante a Segunda República foi deputado a Cortes nas tres lexislaturas (1931-1936) e en 1938 foi nomeado cónsul xeral de España en Xenebra e secretario da delegación española na Sociedade de Nacións. Ao rematar a Guerra Civil marchou a París, Anveres e logo a Nova York, onde se incorporou ao Hunter College como profesor de Literatura e Historia de España. Das súas numerosas obras destacan Emilia Pardo Bazán: novelista de Galicia (1944), Galicia, su alma y su cultura (1954), El arte dramático de Valle Inclán. Del decadentismo al expresionismo (1967), Historia de la literatura española (1965-1972), Historia de Galicia (1980), La Galicia de los Austrias (1980), El reinado de Isabel II en Galicia (1984) e Castelao, propagandista da República en Norteamérica. Pertenceu a diversas academias e foi nomeado doutor honoris causa pola...

GALICIA

Investigador. Funcionario do concello de Tui, formou parte do equipo arqueolóxico do Baixo Miño, participou nas escavacións da vila romana e a necrópole de Currás, e foi un dos creadores do Museo e Arquivo Histórico Diocesano de Tui. Colaborador do Faro de Vigo e da Hoja del Lunes, das súas obras destacan Obispos de Tuy del siglo XVIII. Apuntes heráldicos (1975), Villa romana y necrópolis germánica de Currás (1980) e Los obispos de Tui y sus armas. Heráldica eclesiástica (1994).