"RM" (Contén)

PERSOEIRO

Semitista francés. Foi director da escola arqueolóxica francesa de Xerusalén (1905-1931). Completou, en 1930, o estudo do alemán Hans Bauer ao subliñar o carácter semítico da lingua ugarítica. Paralelamente, o francés Virolleaud completou o traballo de Dhorme. Deste modo descifráronse as trinta letras do alfabeto primitivo do ugarítico e un primeiro desciframento das inscricións pseudoxeroglíficas de Biblos. Realizou numerosos traballos sobre o Antigo Testamento.

1. Relativo ou pertencente á diatermia.

2. Que permite o paso da calor.

PERSOEIRO

Escritor. A súa obra caracterízase polo ton moralizante e polo coidadoso desenvolvemento da acción. Da súa produción destacan, El sobre en blanco (Premio Fastenrath, 1918), Un beneficio (1920), Pilar Guerra (1920) e El vuelo de la dicha (1921).

PERSOEIRO

Pintor e escultor. A súa obra caracterizouse polo uso da serialización de obxectos. Participou, entre outras exposicións colectivas, na mostra Novos Valores da Bienal de Pontevedra (1989-1991), no VII premio de pintura L’Oreal en Madrid (1991), na Bienal de Balconadas en Betanzos (1992), no Certame de Pinturas Concello de Cambre (1992-1994-1997), na Bienal Pintor Laxeiro (Lalín, 1993-1994-1997), na Bienal Internacional de Arte de Vilanova de Cerveira (1997) e no I Premio Auditorio de Galicia (Santiago de Compostela 2001). Realizou exposicións individuais en Vilagarcía de Arousa e Santiago de Compostela. Destaca da súa obra Fragmentos (1993-2001).

PERSOEIRO

Colonizador. Nomeárono xuíz de residencia e visitador de Nueva Granada en 1544. Axudou a Pedro de la Gasca a pacificar Perú e organizou unha expedición ás montañas de Espírito Santo (1549). Encargado da Audiencia de Santa Fe en 1550, foi destituído nese mesmo ano e volveu a España.

PERSOEIRO

Gramático español. Coñecido co pseudónimo de El Misántropo, escribiu traballos de ortografía e gramática. É autor de Primera Gramática española razonada (1884), Tratado elemental de gramática española razonada (1885) e Nomenclatura de la gramática española (1885).

PERSOEIRO

Químico e catedrático da Universidade de Berlín e de Kiel. Xunto con K. Alder, levou a cabo a síntese diénica, coñecida como reacción de Diels-Alder, que permite a fabricación de diversos produtos como o alcanfor, a vitamina D, o caucho e outras substancias utilizables. Por este descubrimento recibiron o Premio Nobel de Química en 1950. Anteriormente, descubriu o subóxido de carbono (C3O2), investigou a estrutura dos esterois e foi o primeiro en empregar o selenio para a deshidroxenación de produtos naturais.

1. Relativo ou pertencente aos dinornitiformes.

2. Ave da orde dos dinornitiformes.

3. Orde de aves á que pertencen as moas.

PERSOEIRO

Dramaturgo. Desenvolveu a súa carreira literaria e teatral na súa cidade natal. Creador de sainetes, comedias e dramas de carácter costumista como Entre el hierro (1910), tamén explorou as posibilidades do drama grotesco, como medio para retratar a frustración e o patetismo dunha sociedade que sufría unha fonda transformación. Entre esas pezas, cunha dimensión crítica, hai que salientar Mateo (1923), Stefano (1928), Cremona (1933), ou El relojero (1934). A partir de 1934 abandonou a escrita dramática e iniciou unha carreira como tradutor e director de escena.

1. Que non está conforme ou contento con algo.

2. Que ten unha proporción, intensidade ou calidade que excede do que é normal.

1. Falta de harmonía.

2. Dobramento diferencial entre unha capa e outra con desprazamentos segundo o plano de estratificación. É o resultado da acción dunha mesma forza sobre rochas de características moi diferentes.