"URA" (Contén)

Tamaño das cousas.

Asociación cultural creada en 1983 co fin de promover o estudo e difusión da cultura galega en Madrid. O seu principal promotor foi Manuel Mourelle de Lema. Colobararon asiduamente con esta entidade, entre outros, X. F. Filgueira Valverde, A. Fraguas Fraguas, A. Meijide Pardo, B. Varela Jácome, X. L. Barreiro Rivas, F. I. González Lage, D. García-Sabell e E. Cornide Ferrant. Desde 1986, GRUGALMA diversificou as súas actividades a tres ámbitos principalmente: a organización anual dunhas Xornadas de Cultura Galega, publicación da revista Galicia en Madrid e a celebración anual dos premios Galicia en Madrid de artigos e poesía.

Calidade de guapo.

Primeira cultura da Idade de Ferro centroeuropea, que recibiu o nome dunha necrópole de túmulos de incineración e inhumación descuberta en 1846 na localidade austríaca de Hallstatt. A arqueoloxía indica que se trataba dunha sociedade fortemente xerarquizada que, desde finais do Bronce, iniciou a explotación das minas de sal da rexión, feito que lle permitiu o desenvolvemento do comercio do ferro coas poboacións de Grecia e Italia. Dividida en dúas fases durante o Ferro, Hallstatt C (750? a C-600 a C) e Hallstatt D (600 a C-450 a C), caracterizouse polos seus enterramentos con ricos enxovais funerarios que inclúen, entre outros obxectos, espadas de ferro e bronce, dagas, machados e cascos, cuncas e caldeiros de bronce, doas de ámbar e vidro, e cerámica, feita a man e decorada con motivos xeométricos. Esta cultura estendeuse desde o núcleo austríaco cara ao S de Alemaña, Suíza, Francia, o SL de Inglaterra e o N da Península Ibérica, onde prosperaron facies culturais con fortes influencias...

Sementeira que se fai, nun medio de cultivo apropiado, dunha pequena cantidade de sangue extraído dun enfermo, para coñecer o tipo de bacteria ou microorganismo que o infecta.

Técnica de cultivo de hortas e frutais.

Árbore de tronco protexido con espiñas, de follas alternas, cordiformes e serradas, monoico, flores masculinas agrupadas en acio e as femininas solitarias, e froito en cápsulas. Produce a madeira denominada assacú. É propio de América Central.

cultura oraniana.

Arte antiga de curar baseada nas propiedades terapeúticas das puncións con obxectos candentes.

Espacio natural e artístico situado na ribeira do Lérez, en Pontevedra. O proxecto, ideado por Xosé Antón Castro e Rosa Olivares, reúne obras de doce artistas nunha área de 70.000 m2 que se mantén sen urbanizar, coa flora e fauna autóctonas, e á que se accede por medio de pontes e pasarelas. Baseándose nas propostas da land art (‘arte da terra’), as obras relaciónanse coa paisaxe, as tradicións autóctonas, a historia da escultura, a pedra e a relación das persoas coa natureza. Xunto a outros artistas internacionais, atópanse obras dos galegos Fernando Estarque Casás, Francisco Leiro e Enrique Velasco.

Provincia de Ecuador, situada na rexión da Sierra (4.559 km2; 345.781 h [2001]). A súa capital é Ibarra (108.666 h [2001]).

Enfermidade dos cítricos de orixe vírica que se manifesta pola formación de bochas de goma baixo a cutícula do froito pero sen afectar a polpa; as bochas son visibles durante o cambio de cor, e no froito maduro queda una mancha escura afundida e dura.

Engano que consiste en facerse pasar por outro.