"To" (Contén)

GALICIA

Pintor e humorista gráfico. É un dos artistas máis representativos do cómic en Galicia, e principal impulsor, xunto con Reimundo Patiño, da banda deseñada galega. Promotor e director do Museo do Humor de Fene e director da revista Sapoconcho, desde a década de 1970 comprometeuse na defensa do uso da lingua galega no cómic e nos medios de comunicación. En 1975 editou con R. Patiño 2 Viaxes, o seu primeiro álbum. Tamén cómpre salientar outros traballos como Gaspariño (1978), Alcacén para gaitas (1980), Dos pés á testa (1986), O ABC do cómic (1995), Feito a man (1997) e Malfeito bufón (2003), ademais da súa colaboración en obras doutros autores.   Colaborador de numerosos medios de comunicación como Can sen dono, Chan, La Codorniz, Diario16, Golfiño, El Ideal Gallego, Das Kapital, Luzes de Galicia, A Nosa Terra, Teima e, desde 1988, en La Voz de Galicia, realizou exposicións en distintas vilas de Galicia, en Madrid e Barcelona, e noutras cidades europeas como Lorient. Coa crise do Prestige,...

GALICIA

Relixioso franciscano. Padre e comisario visitador da provincia franciscana de San Miguel, en 1785 elixírono ministro provincial da provincia franciscana de Santiago de Compostela. Atacou o probabilismo, a atrición servil, o rexicidio e o tiranicidio, e defendeu o tradicionalismo. Escribiu Sermón que en la solemnidad del smo. Sacramento,..., dijo el día 18 de septiembre de 1768 (1768).

PERSOEIRO

Escritor. Redactou o seu primeiro manifesto en 1909, en que propugnaba a ruptura dos esquemas literarios tradicionais e da sintaxe. No Manifesto tecnico della letteratura futurista (1912) definiu a guerra como a ‘única hixiene do mundo’, e trala Primeira Guerra Mundial adheriuse ao fascismo. Das súas obras destacan, en poesía, Spagna veloce e toro futurista (1913), Poemi simultanei futuristi (1933), Canto eroico e macchine della guerra mussoliniana (1942) e L’esercito italiano, poesia armata (1942), e, en prosa, Novelle con le labbra tinte (1930) e Patriottismo insetticida (1939).

GALICIA

Enxeñeiro de telecomunicacións. Doutor enxeñeiro pola Universidad Politécnica de Madrid e profesor titular do departamento de Tecnoloxía Electrónica na E.I.S.I. Industria e Telecomunicación da Universidade de Vigo, foi director da División de Comunicacións Dixitais do departamento de Tecnoloxía Electrónica e membro fundador do Instituto de Enxeñería Electrónica “Pedro Barrié de la Maza”. Das súas obras destacan Instrumentación electrónica (1989), en colaboración con Enrique Mandado e Alfonso Lago, e Comunicaciones en la empresa: normas, redes y servicios (1995). Ademais, dirixiu os estudios Contribución al estudo de los sistemas de comunicaciones industriales mediante técnicas de descripción formal (2000), de Francisco Poza, e Metodologías de especificación formal aplicadas a modelos normalizados de protocolos de comunicación industriales (2001), de J. B. Nogueira.

PERSOEIRO

Deseñador. Coñecido como Roberto Verino, creou a súa primeira colección pret à porter feminina en 1982 e abriu a súa primeira tenda en París (1983). Participou de forma continuada na Pasarela Cibeles (1984-1999 e 2002-2003), lanzou a súa primeira Colección de Hombre e a Verino Jeans en 1997, e xunto a diversos deseñadores fundou a Asociación de Moda de España (1999). Tamén iniciou a comercialización de produtos como perfumes (1992), lentes (1997) e revestimentos e pavimentos cerámicos (2002). Recibiu a Aguja de Oro (1992), a Medalla Castelao (1996) e a Vieira de Prata (2003).

GALICIA

Mestre. Exerceu a súa profesión en Galdo e Viveiro e, despois de xubilarse, dedicouse a elaborar un proxecto de navegación aérea que deixou manuscrito e datado a 12 de xullo de 1879. Este manuscrito foi publicado en 1920, primeiramente en El Heraldo de Vivero e posteriormente nunha edición co título de Proyecto acerca de la navegación aérea. Año 1879.

PERSOEIRO

Dramaturgo e poeta inglés. Creou un teatro en que expoñía os seus ideais de autor renacentista e que se distinguía pola paixón que deu aos seus personaxes e pola incorporación da historia nacional á trama. Das súas obras destacan Tamburlaine the Great (1590), onde expresa o ideal de identificación coas ideas do Renacemento; Edward II (1594) e The Tragicall History of Doctor Faustus (1604), publicadas postumamente.

1. Macho da gaivota.

2. Cría da gaivota.

PERSOEIRO

Militar. Combateu na Guerra da Independencia (1808-1814) e, destinado ao vicerreinado de Perú, enfrontouse ás forzas arxentinas e chilenas na Batalla de Chacabuco (1817). Cando estoupou a Primeira Guerra Carlista tomou parte por Carlos María Isidro de Borbón. Comandante xeneral de Bizkaia (1835), comandante xeneral do exército carlista en Catalunya (1836) e comandante en xefe do exército real (1838), iniciou tratos para a paz con Espartero, co que asinou o Convenio de Bergara (1839).

MONTES

Monte situado na parroquia de Calvos (Calvos de Randín). O seu cumio acada os 860 m de altitude.

PERSOEIRO

Político e xurista. Foi conselleiro de Radio Televisión de Galicia, e membro do Consello da Caixa de Aforros Provincial de Pontevedra (1992-2000). Foi concelleiro de Vigo (1983-1987) e vicepresidente da Deputación Provincial de Pontevedra (1983-1987). Deputado nas Cortes (1986-1989) e senador (1996-2000) polo PP.

GALICIA

Médico urólogo. Xefe da sección de Urodinámica do Hospital Clínico Universitario de Santiago de Compostela e xefe do Servicio de Uroloxía do Policlínico A Rosaleda de Santiago de Compostela. Foi profesor da facultade de Medicina da Universidade de Santiago de Compostela e presidente da Sociedade Galega de Uroloxía. Publicou Incontinencia urinaria, Urodinámica aplicada e El esfínter artificial. Recibiu a Medalla de Ouro da Sociedade Galega de Uroloxía.

GALICIA

Xurista e escritor. Coñecido polo pseudónimo de Milo de Lug, inicialmente dedicouse ao ensino, labor que abandonou pola avogacía. Colaborador de El Progreso, escribiu diversos artigos sobre asuntos legais e relativos a Galicia. Publicou O campaneiro das Mariñas e outras narracións (1987) e, en colaboración con Carlos de Blas, o ensaio A galeguidade no mundo (1991). Recibiu o Premio Internacional Vieira de Humor (1981).

MONTES

Monte situado na parroquia de Marcelle (Monforte de Lemos). O seu cumio acada os 633 m de altitude.

PERSOEIRO

Trompetista de jazz estadounidense. Destacou pola súa interpretación de obras clásicas, o que lle valeu para tocar coa Orquestra Filharmónica de New Orleans. Foi membro do cuarteto de Herbie Hancock, e en 1982 formou o seu propio quinteto. Gañou o premio Pulitzer en música polo seu traballo Blood on the Fields (1987) e oito Grammys ao longo da súa carreira. Destacan os seus discos Think of One... (1983), Big Train (1999) e The London Concert (2004).

PERSOEIRO

Dramaturgo inglés. Foi un dos críticos máis agudos da época de W. Shakespeare e organizou varios grupos de teatro de xente nova que lograron moita popularidade. Da súa produción destacan Histrionomastix (1599), onde satirizou a Ben Jonson, e The Malcontent (1604), onde fixo unha crítica dos excesos cometidos nunha corte lasciva.