"Apia" (Contén)

Utilización terapéutica da febre, que se provoca artificialmente por medio da inxección de axentes piretóxenos diversos.

Utilización terapéutica do plasma.

Tratamento para curar enfermidades pulmonares.

Liñaxe ou ascendencia familiar dunha persoa.

Forma de vacinación non específica, consistente na inxección de proteínas para obter unha reacción inmunitaria de defensa ante certas infeccións.

Tratamento das enfermidades mentais, das desordes psicosomáticas e dos trastornos emocionais e da adaptación, baseado preferentemente nos métodos psicolóxicos, sobre todo, nos de relación interpersoal. Técnicas psicoterapéuticas son, entre outras, o psicodrama, a psicanálise, a terapia de grupo, a suxestión -hipnótica ou non- e a persuasión; entre as técnicas non especialmente psíquicas, a máis empregada é a narcoanálise. Distínguese entre psicoterapias superficiais ou sintomáticas (entre elas está o tratamento condutista), cando buscan só a desaparición dun síntoma ou síntomas concretos, e psicoterapias profundas, ou estruturais, cando queren conseguir a modificación da estrutura da personalidade que permite ao paciente superar os seus conflitos patolóxicos e patóxenos, e desenvolver formas máis adecuadas con el mesmo e cos outros.

Tratamento por axentes químicos que actúan sobre determinados microorganismos ou células sen prexudicar os tecidos orgánicos. Desde Ehrlich aplícase en terapéuticas medicamentosas antineoplásticas e antiinfecciosas.

Aplicación terapéutica das radiacións ionizantes. Utilizáronse inicialmente os raios X a baixa enerxía (röntgenterapia tradicional), para logo introducir os raios gamma e â (betaterapia).

Uso terapéutico do radio.

Utilización terapéutica dos reflexos condicionados. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

radioterapia.

Xénero de plantas, da familia das orquidáceas, con talos de entre 25-50 cm, flores con sépalos ovais ou lanceolados e dous pétalos que aparecen sobre unha bráctea do mesmo tamaño ca a flor e forman parte dunha inflorescencia en espiga. En Galicia aparecen as especies S. cordigera e S. lingua.

Antropónimo que deriva do grego Serapios e este de Sérapis ou Sárapis, deus grego procedente dunha divindade exipcia anterior que significaba ‘sol’. Este nome pervive en Galicia como apelido nas formas Sarrapio e Serrapio, aínda que para algúns autores pode que derive do substantivo común sarrio. Presenta a variante Serrapio.

Tratamento que consiste na administración de soros para restablecer o equilibrio hidroeléctrico ou para conferir inmunidade pasiva (seroinmunidade).

Técnica terapéutica convulsiva que se emprega en psiquiatría.

Terapia que tende a reducir os trastornos mentais mediante a interacción do individuo e o medio social en que se atopa.

Tratamento das enfermidades mediante baños de mar, algas mariñas ou a través do clima mariño.

Muro relativamente alto que circunda un terreo ou unha zona determinada, xeralmente situados nun núcleo urbano.