"Bia" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor en lingua hebrea. No 1924 estableceuse en Israel, onde participou na vida cultural do país e na súa memoria concédese anualmente, en Tel Aviv, un premio literario. Está considerado o poeta máis destacado do rexurdimento hebreo. Escribiu, entre outras moitas, A miña canción e Na soleira da casa de estudio. Realizou tamén a tradución do Quixote ao hebreo e dalgunhas obras de Schiller.

CAPITAIS

Capital do voivodato de Bialystok, Polonia, á beira do río Biala, na rexión histórica de Podlaquia (277.800 h [1996]). Fundada no 1310, no ano 1795 a cidade, antiga capital de Podlaquia, foi atribuída a Prusia e, pola Paz de Tilsit, a Rusia. Entregada a Polonia no 1918, pasou ao dominio soviético no 1939 e non retornou a Polonia ata o final da Segunda Guerra Mundial, na que sufriu unha importante destrución.

PERSOEIRO

Pintor chinés da corte imperial de Chang’an, cara ao ano 800. Está considerado como un dos primeiros especialistas da pintura de flores e de paxaros, principalmente peonías e pavas reais. Non se conservan obras auténticas.

PERSOEIRO

Arqueólogo e historiador da arte italiano. Foi profesor de Historia da Arte Antiga en diversas universidades italianas ata 1965. Como director xeral de antigüidades (1945-1948) levou a cabo a reorganización dos museos italianos e a restauración dos monumentos afectados pola guerra. Dirixiu a Escola Nacional de Arqueoloxía e a publicación colectiva Enciclopedia dell’arte antica, classica e orientale (Enciclopedia da arte antiga, clásica e oriental, 1958-1967). Entre os seus traballos sobresaen: Storicità dell’arte classica (Historicidade da arte clásica, 1943), La fine dell’arte antica (A fin da arte antiga, 1970) e Dall’elenismo al medioevo (Do helenismo ao medievo, 1975).

PERSOEIRO

Matemático italiano. Traballou en teoría dos números e xeometría de superficies. As súas obras básicas son Lezioni di geometria differenziale (Leccións de xeometría diferencial) e Lezione sulla teoria dei numeri algebrici (Leccións sobre a teoría dos números alxebraicos).

PERSOEIRO

Erudito italiano. Estableceu un observatorio astronómico en Albano. En 1705, sendo Papa Clemente XI, foi o secretario do comité para a reforma do calendario. Entre os seus escritos destaca a Istoria universale provata con monumenti e figurata con simboli degli antichi (Historia universal fundamentada con monumentos e representada con símbolos dos antigos, 1697).

PERSOEIRO

Escritor arxentino nacionalizado en Francia. É autor de obras de temática fantástica; entre elas destacan Los desiertos dorados (1967), Ritual (1973), Detrás del rostro que nos mira (1977), El amor no es amado (1983), etc. Obtivo o Premio Fémina (1985) coa súa primeira novela Sans la miséricorde de Christ (Sen a misericordia de Cristo).

DEPARTAMENTOS

Departamento da Costa de Marfil (4.950 km2; 98.236 h [1998]). A capital é Biankouma (4.533 [1998]).

PERSOEIRO

Escultor, arquitecto e pintor francés. Representante da tendencia clasicista do segundo manierismo. É autor de A fama (1597), escultura en bronce do mausoleo dos duques de Épernon, na igrexa de San Blas de Cadillac (Gironda), e do trascoro de Saint-Étienne-du-Mont (París, 1600-1605).