"CAI" (Contén)

1. Embarcación lixeira de remos usada nas costas do Bósforo.

2. Embarcación de pesca de cabotaxe, de casco moi robusto e pouco calado, que arbora un pau ou dous ademais do bauprés. É propia da zona do Mar Mediterráneo oriental.

3. En Portugal, embarcación de pesca, de aproximadamente 12 m de lonxitude, usada na costa do Algarve.

1. 1. Moverse unha cousa cunha traxectoria de arriba a abaixo a causa do seu propio peso.

   2. Ir bater unha persoa ou cousa no chan ou noutra superficie que o deteña a causa dunha perda de equilibrio. OBS: A construción sintáctica formada polo verbo caer mais a preposición de mais un substantivo referido a unha parte do corpo (fociños, costas, cu, etc) significa ‘bater esa parte que se nomea contra unha superficie firme’.

   3. Separarse algunha cousa daquilo ao que estaba adherida ou suxeita.

   4. Ceder á acción da gravidade un obxecto suspendido sen desprenderse nin chegar ao chan.

2. 1. Coincidir un acontecemento cun período de tempo.

   2. Coincidir un día do mes cun día da semana. OBS: Con este significado sempre vai seguido da preposición en.

3. Ter algunha cousa un resultado ou unha consecuencia dunha forma determinada. OBS: Emprégase frecuentemente cos adverbios ben e mal.

4. 1. ...

1. 1. Fita colgante que se utiliza como adorno das prendas de vestir.

   2. Fita de coiro cosida ao redor da abertura dun zapato.

2. Listón de madeira situado no exterior da borda dunha embarcación pesqueira e que forma a parte máis alta do costado.

3. Festón colgante, ás veces calado, usado como motivo ornamental en arquitectura.

PERSOEIRO

Economista. Seguidor das doutrinas económicas de David Ricardo, está considerado como o derradeiro economista clásico. Atacou a formulación marxinalista de W. Stanley Jevons e enfrontouse ao pensamento de John Stuart Mill e Nassau William Senior. Foi autor, entre outras obras, de The Character and Logical Method of Political Economy (O carácter e método lóxico da economía política, 1857) e Some Leading Principles of Political Economy (Algúns principios rectores de economía política, 1874), onde pretendeu reformar a teoría do fondo de salario.

1. Cada un dos dentes, catro en total, situados entre o último incisivo e o primeiro molar que na maior parte dos mamíferos rematan en punta.

2. Dente que sobresae do resto por ser de maior tamaño.

PERSOEIRO

Escultor e retratista. Na súa obra segue modelos clásicos gregos e renacentistas, especialmente a Donatello e Michelangelo Buonarroti. Entre as súas obras destacan Alegoría e o monumento a Pep Ventura (1971-1972).

1. Relativo ou pertencente ao Cairo ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante do Cairo.

1. Planta da orde das caitoniais.

2. Orde de pteridospermas constituída por plantas que viviron durante o Mesozoico, de follas palmicompostas e folíolos lanceolados. Os microsporófilos pinnados dan poliñas que comprenden entre 3 e 6 sacos polínicos. Os macrosporófilos, de orixe foliar, teñen forma de palma e dan lateralmente unhas cápsulas con ata 30 primordios seminais.