"Ebra" (Contén)

crebaosos.

crebar.

crebaxeos.

Clemente VII.

Relativo ou pertencente ao sacro e as vértebras.

Planta arbustiva ou subarbustiva, xeralmente de entre 15 e 80 cm, que pode acadar os 100 cm de altitude. As follas son entre triangulares e ovadas, rugosas e co bordo festenado; as flores están dispostas en inflorescencias, con brácteas ovadas e cáliz piloso, e florece no verán. Na Península Ibérica hai dúas subespecies: a T. s. scorodonia, que se distribúe polo N, centro, e metade occidental, así como polo S, O e centro de Europa, e habita nos bosques caducifolios, ata os 2000 m de altitude; e a T. s. baeticum, que se distribúe polo SO da península e NO de África, e habita en bosques frescos, entre os 100 e 700 m de altitude. Diferéncianse en que a T. s. baeticum ten máis pelos glandulíferos no cáliz e no eixo da inflorescencia.

Arciprestado da diocese de Tui--Vigo que abrangue parroquias do concello de Tomiño.

Construción situada en Tebra (Tomiño). A torre ten orixe nunha antiga fortaleza, propiedade de Alonso Gómez Churruchao. No s XV foi reformada por ; Pedro Madruga, para defenderse do arcebispo de Santiago de Compostela e da vila de Baiona. Foi destruída parcialmente en 1482 e erixida de novo en 1532 por Álvaro Suárez de Deza. Conserva o escudo de armas da familia. Xunto a ela erixiuse o pazo de planta rectangular e coa torre pegada cara á parte oriental. Na súa fachada principal atópanse dúas escaleiras de acceso. Conserva a capela. Foi declarado BIC en 1995.

Candelabro alto e triangular, para quince cirios, utilizado no oficio de tebras de Semana Santa antes da reforma de 1956.

Perforación ou trepanación dun órgano.

Xénero de crustáceos, da clase dos branquiópodos, ao que pertence a especie Terebratula vitrea, cunha cuncha oval, lisa e transparente, que vive sobre as cunchas de moluscos e restos de corais.

Cada unha das pezas óseas que envolven ou substitúen a notocorda dos vertebrados e forman, en conxunto, un eixe óseo, denominado columna vertebral. Cada vértebra consta dun corpo vertebral, un par de proxeccións dorsais que se unen posteriormente para formar un arco neural, por onde pasa a medula espiñal, unha apófise espiñosa e un par de proxeccións ventrais. Nos vertebrados inferiores, peixes e anfibios, e na cola dos réptiles e dos mamíferos, as proxeccións ventrais únense para formar o arco hemal, por onde pasan os vasos sanguíneos.