"Lara" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia do concello de Cabanas baixo a advocación de san Mamede.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Vila de Cruces baixo a advocación de san Xoán.

GALICIA

Xornalista e escritor. Delegado de El Progreso en Sarria e correspondente da axencia EFE en Lugo desde 1970, traballou nunha emisora local (1961-1964) e foi redactor en Radio Cadena e RNE. Director e fundador da Asociación de Periodistas y Estudiosos del Camino de Santiago (APCSA), é cronista oficial de Portomarín. Publicou Sarria, capitalidad del Camino Francés en Tierras de Lugo (1984), Del viejo al nuevo Portomarín (1985), Paradela y su Concello (1990), en colaboración, El Camino Francés en Galicia (1992) e O Cebreiro (2003). Recibiu o Premio Belén de Begonte, o Premio Meigas e Trasgos de Sarria e o Premio Xacobeo 93.

PERSOEIRO

Humanista. Formado en Salamanca e Barcelona, abriu unha Escuela de Humanidades e Gramática en Sevilla. Realizou, por encargo de Filipe II, uns epigramas para ilustrar varios cadros de Tiziano. Consérvanse algunhas obras da súa autoría, escritas sobre todo en latín, como Philosophia vulgar (1568) e comentarios In Aphtonii Progymnasmata scholia (1567).

1. Cantidade moi grande de millo.

2. Millo que se emprega para dar de comer ao gando.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Forcarei baixo a advocación de san Amedio.

MONTES

Monte situado entre as parroquias de Louredo e Freán (O Saviñao). O seu cumio acada os 521 m de altitude.

PICOS

Pico máis elevado da serra de Guadarrama, situado ao NL do porto de Navacerrada, entre Segovia e Madrid. O seu cumio acada os 2.469 m de altitude.

1. Ave dos xéneros Charadrius, Eudromias e Pluvialis, da familia dos carádridos, e Arenaria, da familia dos escolopácidos. Son aves limícolas, que se alimentan de pequenos invertebrados. Teñen o pico non demasiado longo, cores pardas no dorso e peito habitualmente branco.

2. Ave de 15 cm de lonxitude, de plumaxe castaña no dorso, e branca no peito e ventre; ten un colar negro no pescozo e un anteface negro, ao igual que o peteiro, e as patas son de cor carne. Habita nas ribeiras dos ríos, e en illotes fluviais e praias, e aliméntase de pequenos invertebrados. Distribúese por case toda Europa, pero en España, e tamén en Galicia, a súa presenza obsérvase durante o estío, especialmente no S.

3. Ave de 28 cm, que ten as partes superiores abrancazadas e densamente manchadas de gris prateado; as inferiores, o peito e a gorxa son negras durante o estío e brancas durante o inverno; a rabadilla é branca, e presenta as plumas axilares negras. Habita en praias e chairas húmidas da zona ártica de Eurasia e América, e no inverno chega ata Asia e América meridionais, Australia e o cabo de Boa Esperanza. En Galicia pode verse en paso ou como invernante en toda a costa.

4. Ave de 28 cm, sen dimorfismo sexual. Presenta dúas razas, ambas co dorso dourado e pencado, e o peito de cor escura, pero a raza norteña tamén ten a cara escura, mentres que a raza meridional ten unha liña branca que separa a cara de cor parda do peito. Habita en pradarías, campos, areais, marismas, etc. En Galicia é invernante, pero tamén se pode ver en paso na costa e zonas do interior.

5. Ave de 15 cm, con dimorfismo sexual. O macho ten anteface negro cunha mancha escura na fronte. Ambos sexos teñen o dorso pardo cremoso e a punta da cola negra, o peito branco e as patas negras. Habita en dunas e praias, e en Galicia está presente todo o ano no litoral.

6. Ave de 19 cm de lonxitude, coa plumaxe dorsal castaña e a ventral branca; ademais ten un colar negro con anteface que se une cunha mancha na fronte. As patas son amarelas, ao igual ca o peteiro, que ademais ten a punta negra. Habita en praias, dunas e esteiros, e en Galicia é invernante, aínda que tamén se pode ver en paso no litoral.

7. Ave da orde das ciconiformes, de 23 cm, coa parte superior do corpo de cor castaña e negra, a cabeza branca e negra, o peito negro e a gorxa e as partes inferiores brancas, durante a plumaxe invernal, e durante o estío, a cabeza é máis branca cun anteface negro. Habita en costas pedregosas de Groenlandia, Islandia e Eurasia setentrional, e inverna nas costas europeas e africanas. En Galicia pode observarse en paso durante a primavera e o outono, e tamén hai algúns invernantes ao longo da costa galega.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya (1.790 h [2001]). A actividade agrícola, principalmente de cereais, e pecuaria perderon forza en favor da industria, que se basea nos sectores papeleiro e téxtil, na fabricación de ladrillos e na madeira.

IGREXAS

Igrexa conventual situada en Pontevedra. Construíuse no s XIV en estilo oxival no recinto extramuros xunto ao Camiño de Castela. Ten unha soa nave rematada nunha ábsida poligonal, que se reformou durante o Barroco. A capela maior ten arco de ingreso apuntado que descansa sobre tres semicolumnas, e nela destacan os retablos. O seu exterior amosa contrafortes nas esquinas. A portada gótica ten arquivoltas apuntadas sobre dous pares de columnas acobadelas, sen tímpano. Na arquivolta interior aparece o busto de Xesús Cristo Xuíz mostrando as chagas.

CAPITAIS

Capital da provincia de Villa Clara, Cuba (210.100 h [1999]). É o centro dunha rica rexión agrícola e gandeira, con industrias cárnicas, azucreiras e tabaqueiras.