"Most" (Contén)

Antigo mosteiro situado na illa de San Martiño ou do Sur no arquipélago das Illas Cíes. A súa orixe relaciónase co mosteiro de Santa María de Oia. Documéntase en 1228 cando o Rei Afonso IX doou a illa ao mestre Pedro que vivía nela con outros ermitáns. Consérvase un pequeno pavillón.

Antigo mosteiro dúplice situado no Incio. De propiedade real, Vermudo II doouno en 991 ao abade de Samos, Mandino, que xunto ao seu irmán Vitiza o cedeu un ano despois para administración do propio mosteiro de Samos. A igrexa, de estilo románico, ten planta rectangular.

Antigo mosteiro situado en Marín que pertencía á igrexa de Santiago de Compostela.

Abadía beneditina situada 50 km ao SL de Burgos. De estilo románico, foi fundada polo conde Fernán González (919). A igrexa, consagrada en 1088, foi refeita (s XVIII) por Ventura Rodríguez. O claustro (ss XI-XII) foi famoso polos baixorrelevos dos ángulos e pola colección animalística dos capiteis. Das obras de ourivaría que se conservan destacan un cáliz mozárabe de prata dourada (s XI) e o frontal románico de cobre.

Antigo mosteiro situado na illa do Faro ou do Norte, no arquipélago das Illas Cíes. A súa orixe remóntase á doazón da illa que Afonso VII fixo ao mosteiro de San Salvador de Celanova (1152), que á súa vez deixou o privilexio do couto sobre ela ao mosteiro de San Salvador de Coruxo. Tras a reforma beneditina, San Salvador de Celanova cedeuno (1378) ao bispado de Tui, e despois adheriuse á regra franciscana. Debeu sufrir os ataques dos piratas ingleses na metade do s XVI, feito que propiciou a súa decadencia e ruína. O edificio conventual conservado, de planta rectangular e con dúas alturas, debeuse erixir durante a segunda metade do s XVIII e posteriormente recuperouse para converterse no Centro de Interpretación dentro do Parque Natural das Illas Cíes. En 1992 atopáronse no seu contorno restos dunha necrópole medieval.

Antigo mosteiro situado en Sobradelo (Vilagarcía de Arousa).

Abadía beneditina situada no País do Loire, Francia, na ribeira esquerda do Sarthe, no departamento homónimo. Fundado no s XI, foi incendiado polos ingleses (1425?) e reconstruído nos ss XV-XVI. Pertenceu aos maurinos. Suprimido durante a Revolución Francesa, P.L.P Guéranger restaurou (1833) a vida bieita. Foi centro dunha importante congregación e de restauración do canto gregoriano e onde se iniciou o movemento litúrxico.

Mosteiro ortodoxo da Serbia, situado a 27 km ao SO de Rankovicevo. Fundado por Estevo I de Serbia (1183), as súas edificacións de mármore constitúen o mellor exemplo do estilo da Raska (mestura de elementos bizantinos e románicos). Foi declarado Patrimonio da Humanidade pola UNESCO (1986).

Antigo mosteiro situado en Folgoso do Courel. Afonso II o Casto pasou unha tempada nel, refuxiándose dos seus inimigos.

termostable.

Aplícase ás substancias, como os polímeros, que non se descompoñen nin cambian de propiedades ao variar a temperatura.

Rama da termodinámica que estuda os sistemas térmicos en equilibrio baseándose en datos macroscópicos e que require que os procesos estudados non dependan do tempo.

Regulador que permite manter constante a temperatura do interior dun recinto. Consta dun elemento termométrico que detecta as variacións de temperatura e acciona un órgano de mando.

Antigo mosteiro situado en Triós (Pereiro de Aguiar). Documentado en 942, converteuse en priorado de Celanova en 949.

Mosteiro de monxes xerónimos situado en Cuacos (Cáceres). Fundado en 1402, destacan a igrexa, os dous claustros e o palacio onde Carlos V pasou os últimos 18 meses da súa vida (1557-1558). Foi declarado BIC en 1931.

Esterol que se obtén da levadura.