"Orro" (Contén)

1. Relativo ou pertencente a Grecia e a Roma.

2. Aplícase ao período da historia, da arte e da literatura grega baixo o dominio do Imperio Romano, entre o 146 a C e o s V d C.

3. Modalidade de loita na que só se empregan técnicas e apresamentos feitos por enriba da cadeira e na que non se poden utilizar as pernas para puntuar.

4. Mundo clásico que xurdiu da mestura das culturas grega e romana.

1. Relativo ou pertencente á Hispania romana ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante da Hispania romana.

GALICIA

Actriz. Iniciou a súa carreira en colectivos como Teatro Circo ou Escola Dramática Galega. Co Teatro do Atlántico fixo Historia de Neera e co CDG participou en distintos espectáculos como Espectros, A Lagarada, A fiestra valdeira, Nao de amores ou Hostia. Fundou Espello Cóncavo, grupo co que participou nos espectáculos Un día calquera, Bailando en verán ou As troianas. Na televisión traballou en A familia Pita e Pratos combinados.

1. Sentimento profundo de medo ou repulsión que se produce ante algo terrible, desagradable ou repugnante.

2. Persoa ou cousa que causa unha impresión de medo ou repulsa en alguén.

1. Causar horror a alguén.

2. Sentir horror.

1. Relativo ou pertencente aos iberorromanos.

2. Ibero baixo a influencia romana.

3. Arte desenvolvida polos iberos baixo dominio romano. Destacan os relevos de Osuna (Sevilla), as parellas de oferentes do Cerro de los Santos (Albacete) e o relevo da muller e o guerreiro da Albufera (Alacant).

1. Relativo ou pertencente aos igorrotes.

2. Individuo do pobo igorrotes.

3. Pobo protomalaio que habita ao N da illa de Luzón (Filipinas). Dedícanse ao cultivo do arroz en socalcos nas ladeiras das montañas e a súa poboación estímase nuns 500.000 individuos, que conservan prácticas animistas.

PERSOEIRO

Xograr probablemente portugués, segundo testemuñan algúns documentos, aínda que está colocado no Cancioneiro de Xograres Galegos. A súa actividade poética circunscríbese ao reinado de don Denís (1279-1325), polas frecuentes referencias a Lisboa e ao rei. O Cancioneiro da Biblioteca Nacional de Lisboa, o Cancioneiro da Biblioteca Vaticana e a Tavola Colocciana atribúenlle 11 composicións: 9 cantigas de amigo (5 mariñas e 2 dialogadas) e 1 de amor (mariña). Este textos caracterízanse por unha serie de trazos que os afastan da estética cortés; neles o autor amosa a súa predilección polas cantigas de refrán, a técnica paralelística e o leixaprén, a asonanacia e os versos irregulares, o tema da barcarola e o símbolo dos cabalos. Dúas das súas cantigas -“Baylemos agora, por Deus, ay velidas” e “Pela ribeyra do rio”- foron reelaboradas por Airas Nunez.