"Pol" (Contén)

GALICIA

Escritor, xornalista e pintor. Realizou estudios de peritaxe mercantil. Emigrou a Bos Aires en 1890 onde traballou como funcionario. Colaborou en diversos xornais como El País, El Eco de Galicia, Almanaque Gallego, etc. Cultivou simultaneamente o teatro, a novela, a crítica de arte e a pintura. Na súa produción destacan as obras: Labor de araña (1907), Los nervios (1908), Espigas sueltas (1903) e El pintor Dionisio Fierros (1908). Ao seu retorno a España publicou La leña de la vida (1914), El premio (1915), Don Juan de América (1924) e Fixo ben? (1899), relato en prosa e a súa única achega en galego. Como pintor destacou como paisaxista e autor de mariñas.

PERSOEIRO

Fotógrafo francés. Creou un procedemento de papel negativo a base de ioduro de prata. Adiantou o daguerrotipo. Xa desde 1837 experimentaba coa cámara escura e con papel fotosensible, desenvolvendo un traballo semellante ao que facía Talbot. A partir de 1842 competiu cos calotipistas ingleses e en 1855 inaugurou un estudo fotográfico para retratos.

PERSOEIRO

Diplomático. Conde de Berchtold. Foi ministro de Asuntos Exteriores entre 1912 e 1915, dende onde promoveu a intervención austríaca nos Balcáns e o acordo co Imperio Alemán.

PERSOEIRO

Psiquiatra francés. Sentiuse atraído polo método hipnótico de Liébeault, con quen creou a escola psicolóxica de Nancy. Escribiu De la suggestion et de ses applications à la thérapeutique (Sobre a suxestión e as súas aplicacións á terapéutica, 1886) e Hypnotisme, suggestion, psychothérapie. Études nouvelles (Hipnose, suxestión, psicoterapia. Novos estudios, 1891).

ENTRADA LARGA

Polinomios ¦µn(x) definidos polo desenvolvemento

FORMULA

En termos dos n¨²meros de Bernoulli expr¨¦sanse como

FORMULA2

Os polinomios de Bernoulli empr¨¦ganse en f¨®rmulas de integraci¨®n num¨¦rica e en c¨¢lculo de diferencias finitas.

PERSOEIRO

Poeta occitano. Contrario ao movemento e á ortografía dos felibres, é autor de fábulas escritas á maneira de La Fontaine. Publicou Les rêves du foyer (Os soños do fogar, 1860) e Li bourgadieiro (1863).

1. Estudio das correlacións existentes entre a estrutura corporal dos individuos e as súas características psicolóxicas e patolóxicas, co fin de agrupalos segundo uns patróns básicos ou biotipos. Elaboráronse moitas biotipoloxías desde as tentativas iniciais de Hipócrates, pero a máis coñecida é a do alemán Ernst Kretschmer, que describiu os tipos leptosomático (ou asténico), pícnico e atlético e que engloba os que non se inclúen nesta clasificación baixo o nome de displásicos. Os tipos leptosomático e pícnico corresponderíanse cos psicotipos esquizotímico e ciclotímico, respectivamente. Os demais non presentan unha correspondencia tan clara. Outra biotipoloxía, utilizada nos países anglosaxóns, é a de William H. Sheldon, que distribúe os suxeitos nos grupos endomorfo, mesomorfo e ectomorfo, segundo a folla blastodérmica que predomine.

2. Sistema de clasificación biotipolóxica.

1. Que posúe dous polos ou que se determina tendo en conta dous puntos fixos.

2. 1. Aplícase ao conmutador, interruptor, etc, que actúa sobre dous polos ou dúas fases de corrente.

   2. Máquinas dinamoeléctricas que dispoñen de dous polos no seu circuíto magnético.

3. Coordenadas dun punto nun plano, definidas ao dar as súas distancias a dous puntos fixos chamados polos.

4. Curva plana que pode definirse como o conxunto de puntos que teñen unhas coordenadas bipolares, respecto a dous focos F e F’, que satisfán unha determinada relación, chamada ecuación bipolar da curva. Exemplos dela son a elipse e a hipérbole.

1. Acto ou efecto de converterse en bipolar.

2. Concentración das ideoloxías políticas dun país en dous bloques que se opoñen como polos.

PERSOEIRO

Poeta. Típico expoñente da época clasicista da literatura rusa, fíxose famoso co poema Dušenka (1775), imitación da Psyché de Lafontaine.

PERSOEIRO

Pintor e litógrafo francés. Cultiva as escenas aristocráticas e galantes, os temas revolucionarios, o retrato e as escenas de xénero. Adoptou a litografía en 1823. Entre as súas obras destacan: L’arrivée de la diligence (A chegada da dilixencia, 1803) e Distribución de víveres nos campos Elíseos (1822).