"Bra" (Contén)

1. 1. Idiotismo peculiar da lingua hebrea.

   2. Palabra ou xiro lingüístico propio do hebreo empregado noutra lingua.

2. xudaísmo.

1. Que ten carácter hebreo.

2. Que ou quen practica a relixión xudía.

1. Facer que algo ou alguén adquira costumes ou características hebreas.

2. Adoptar algo ou alguén trazos e costumes hebreos.

PERSOEIRO

Escultor. Cultivou a talla directa e o relevo. Das súas obras destacan Figura de home (1884), a fonte de Wittelsbach (Múnic, 1890-1895) e a estatua ecuestre de Bismarck en Bremen. Escribiu Das Problem der Form (O problema da forma, 1893).

PERSOEIRO

Arquitecto austríaco. Formouse en Roma con C. Fontana e no Piemonte cos seguidores de G. Guarini. En Viena obtivo o título de enxeñeiro e fixo a colexiata de Göltweig, o palacio Schwarzenberg (1697-1715) e o palacio Dau-Kinsky (1713-1716), obras influenciadas pola monumentalidade do clasicismo italiano e francés. En 1720, foi nomeado arquitecto da corte e iniciou a construción do palacio do Belvedere (1720-1745). En Salzburgo proxectou a residencia de Würzburg e a reconstrución do castelo de Mirabell.

PERSOEIRO

Cardeal (1049-1098). Monxe de Remiremont, á fronte da igrexa alemá apoiou o Emperador Enrique IV contra o Papa Gregorio VII. Apoiou o nomeamento do antipapa Clemente III (1080).

PERSOEIRO

Escritor e político hebreo. Ministro de Finanzas dos Reis Católicos, financiou, en parte, a Guerra de Granada. En 1492 estableceuse en Nápoles e en 1503 na corte dos duques de Venecia. Foi autor de numerosos tratados de filosofía, de apoloxética, do misticismo e da eséxese mesiánica.

PERSOEIRO

Poeta en lingua kazakho. Asinou co pseudónimo de Abaj Kunanbajev e foi un dos creadores da literatura nacional de Kazakhastán, que enriqueceu con traducións dos clásicos rusos e con libros de poemas inspirados nas paisaxes e costumes da súa terra.

PERSOEIRO

Vicerrei de Exipto (1848), fillo de Mu ḥ ammad ‘Alī. Dirixiu o exército exipcio en Arabia fronte ás tribos wahhabitas (1818) e ocupou Siria en 1832, que tivo que abandonar tralo Tratado de Londres (1840).

GALICIA

Aviador. Formouse na Academia de Guadalajara, participou na Guerra de Marrocos e chegou a capitán en 1926. Realizou a travesía aérea Sevilla-Karachi (1928) e en 1929, co avión Jesús del Gran Poder, a do Atlántico Sur (1929), na que partiu de Tablada (Sevilla) coa intención de chegar ata Rio de Janeiro, pero a falta de combustible obrigoulle a aterrar en Bahia, despois de percorrer 6.746 Km en 43 horas. Dirixiu o primeiro continxente da Sociedade de Nacións na fronteira entre Colombia e Perú, na rexión de Leticia (1934), e ao tempo explorou a rexión en hidroavión. Tiña prevista unha expedición científica polo Amazonas que non puido realizar por causa da Guerra Civil, na que participou a carón dos sublevados. Trala guerra foi secretario xeral e técnico do Exército do Aire. Foi xefe de obras do aeroporto de Santiago de Compostela, co rango de tenente coronel, e dirixiu o proxecto para o aeroporto da Coruña, aprobado polo goberno en 1953. Presidiu o comité técnico de Iberia e o consello de...