"ALE" (Contén)

PERSOEIRO

Miniaturista e pintor. Irmán de Samuel Cooper, cultivou o debuxo e a acuarela. Viviu nos Países Baixos (1631?) onde realizou miniaturas. Posteriormente instalouse en Suecia (1647) e traballou para a Raíña Cristina e o Rei Carlos X.

PERSOEIRO

Pintor flamengo. Coñecido como O pequeno Van Dyck, foi discípulo de Pieter Bruegel o Novo. Acadou moita sona como retratista.

1. Aplícase ao barco que se dedica a extracción de coral.

2. Persoa que traballa ou comercia co coral.

PUBLICACIÓNS

Publicación cultural en galego editada pola agrupación coral do mesmo nome en Bos Aires durante o ano 1958. Subtitulouse “No seu quinto ano de eisistencia” e contaba cun consello de redacción formado por Manuel Cordeiro, Evelio Iglesias e César Quiroga. Incluíu colaboracións de Xosé Neira Vilas, Alberto Vilanova, Leandro Carré Alvarellos e Antón Santamarina, entre outros. Á parte dos traballos literarios, inseriu notas sobre cultura galega en xeral, acompañadas dalgunhas imaxes de persoeiros galegos.

GALICIA

Pintor. Comezou a dedicarse á pintura en Madrid, onde foi copista do Museo del Prado. Dese xeito aprendeu as diversas técnicas pitóricas -óleo, acuarela, debuxo- e as escultóricas. En 1912 participou por vez primeira nunha exposición colectiva organizada polo Centro Gallego de Madrid, con 30 pinturas e 50 apuntamentos. Regresou a Ferrol e comezou a pintar as paisaxes da comarca ferrolá, ao tempo que deu a coñecer a súa obra por Galicia, León, Madrid, Barcelona e Sudamérica. En 1923 tivo lugar na Coruña a súa primeira mostra individual. As súas obras caracterízanse pola limitación dos espacios e pola contraposición dos planos ao tempo que captan o ambiente, a luz e as cores da paisaxe galega, un tanto idealizada. O seu debuxo é firme, feito directamente co pincel, e a mancha de cor enérxica. Das súas numerosas paisaxes pódense destacar Vista de Valdoviño, Paisaxe con ermida e A tarde no val. Cultivou tamén a figuración e realizou autorretratos que raian a caricatura...

MUNICIPIOS

Municipio da Comunidad Autónoma de Cantabria, situado no val do río Besaya (10.289 h [1996]). As actividades agrícolas, gandeiras, a industria química e a metalúrxica son a base da súa economía. Ademais, a súa estación balnearia favoreceu o desenvolvemento do turismo nos últimos anos. En Llano localizáronse restos arqueolóxicos dunha antigüidade de 10.000 anos e, en Barros e Lomber, numerosas estelas romanas dos ss III-I a C. Durante a Idade Media foi señorío da abadía de Covarrubias e, en 1431, Pero Niño converteuse no primeiro conde de Buelna. Do seu patrimonio destaca o santuario de Nuestra Señora de las Caldas (s XVII) e diversas casas patruciais.

PERSOEIRO

Escritor. Colaborador da revista Ínsula, destaca como crítico xornalístico. Autor de numerosos estudios, da súa produción sobresaen Hombres de acero (1935), Por la orilla del tiempo (1954), El haz y el envés (1960) e Semana de pasión (1976).

PERSOEIRO

Pintor. Tomou contacto coas vangardas expresionistas durante a súa estancia en Zaragoza (1926-1934), onde traballou con García Conoy e compartiu estudo con Díaz Caneja e González Bernal. En 1934 acadou o posto de profesor de debuxo de ensino medio. Destinado a Larache (Marrocos), pasou alí a Guerra Civil, feito que influíu na evolución da súa pintura cara a solucións máis naturalistas. Colaborou nas revistas Cierzo e Noroeste.

PERSOEIRO

Arquitecto. Titulado pola Escuela Técnica Superior de Arquitectura de Madrid (1948), na que exerceu como profesor, foi un dos renovadores da arquitectura española da segunda metade do s XX grazas á combinación das pautas do estilo internacional e do organicismo. Traballou con Luis Gutiérrez Soto (1946-1949) e con Ramón Vázquez Molezún (1952-1994). Das súas primeiras obras destacan o Poblado de Almendrales (Madrid, 1958), realizado con García de Paredes e Carvajal. En colaboración con Vázquez Molezún realizou, entre outras obras, a residencia infantil de Miraflores de la Sierra (1958), proxectada en colaboración con Alejandro de la Sota, o desaparecido instituto de Herrera de Pisuerga (1952), o pavillón de España na Exposición Universal de Bruxelas (1958), a Casa Huarte (1966), o edificio Bankunion (1975) e o Banco Pastor (1969), todos de Madrid, onde se amosa o organicismo....

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Sevilla, Andalucía, situado no límite coa provincia de Málaga (4.140 h [1996]). As principais actividades económicas son a agricultura de secaño (cereais e oliveiras) e a gandería. A súa orixe está nas explotacións gandeiras do ducado de Osuna. En Cortijo de Repla descubríronse restos dunha fortificación e de cerámicas romanas.

PERSOEIRO

Fotógrafo. Realizou estudos de tecnoloxía de gráficos. Participou, entre outras, nas exposicións colectivas La Photographie Contemporaine en Amerique Latine no Centre Georges Pompidou (París, 1982); A View from Inside, na Ledel Gallery (Nova York, 1985), e na V Fotobienal (Vigo, 1992). Individualmente expuxo no Museo Nacional de Bellas Artes e no Museo del Pueblo Combatiente, de La Habana.

PERSOEIRO

Escultor arxentino. Estudiou en Florencia co escultor Luchessi. De regreso ao seu país, foi profesor na Escuela de la Sociedad Estímulo de Bellas Artes e na facultade de Arquitectura. A súa obra amosa un carácter indíxena motivado polas viaxes realizadas por toda Arxentina. Entre as súas obras destacan Ondina del Plata (1880) e La cautiva (1905).

PERSOEIRO

Tenista. En 1991 debutou no circuíto profesional. En 1997 gañou os seus primeiros torneos no circuíto da ATP (Estoril, Roma e Stuttgart). En 1998 proclamouse campión mundial oficioso ao vencer no Masters (ATP Tour Championship). Naquela tempada chegou, por vez primeira, á final dun campionato do Grand Slam (Roland Garros). No ano 2000 formou parte do equipo español que gañou a Copa Davis; ademais, xunto con Albert Costa, obtivo a Medalla de Bronce en dobres nos Xogos Olímpicos de Sidney. En 2001 disputou a súa segunda final nun torneo do Grand Slam, de novo en París.

GALICIA

Xurista. Doutor en Cánones (1814) pola Universidade de Santiago de Compostela, foi catedrático e decano desta facultade. Exerceu como deputado nas Cortes de 1823 e xubilouse dos seus cargos universitarios en 1866.

PUBLICACIÓNS

Publicación que apareceu o 12 de maio de 1895 baixo o subtítulo de “Semanario festivo coruñés”. Cesou ao mes seguinte da súa saída. Entre as súas páxinas hai composicións de Enrique Labarta, Xenaro Mariñas ou Eladio Rodríguez González.

GALICIA

Pintor e escultor. Autodidacta de formación, a súa obra apóiase nun forte cromatismo e nun persoal concepto do debuxo. Expuxo por primeira vez en Atenas (1973) e, entre outros lugares, en Barcelona, A Coruña, Italia, Francia e EE UU. Obtivo, entre outros galardóns, os premios de Cornellá (1980), Tossa del Mar (1983) e Viladecamps (1984).

1. Costal.

2. Liñaxe asturiana que trae como armas, en campo de ouro, un ramallo de loureiro ao natural.

GALICIA

Lingüista. Doutorouse en Filoloxía Galega pola Universidade de Santiago de Compostela (1995) coa tese Aproximación diacrónica e sincrónica ao estudo das sibilantes en galego. Profesor de lingua galega na facultade de Filoloxía e Tradución da Universidade de Vigo (desde 1995), foi bolseiro investigador do Instituto da Lingua Galega (1984-1985), da Escola de Tradutors i d’Intèrprets da Universitat Autónoma de Barcelona (1991) e da Comisión Europea para as linguas menos estendidas. Foi coordinador do proxecto de investigación Estudio lingüístico, etnográfico y antropológico del Val do Río Ellas (Cáceres), que obtivo o I Premio do Certamen de Jóvenes Investigadores (1993). Especialista na fala do val do río Eljas (Cáceres), publicou, entre outros, os artigos “Os subsistemas sibilantes no galego do Val do Río Ellas” (1998), “Valverdeiro, lagarteiro e mañego: o ‘galego’ do Val do Río Ellas (Cáceres)” (1999), “Toponimia galega no Val do Río Ellas” (1999), “Tipoloxía...