"AN" (Contén)

Embutido elaborado coa tripa gorda, as vísceras e restos de carne do porco.

Que ou quen fai as cousas con pouco coidado.

Nome chinés do río Iang-Tsé.

Hsien de Taiwán, que se estende polo N da planicie occidental da illa (1.074 Km2; 1.289.554 h [estim 1996]). A economía baséase na agricultura, principalmente nos cultivos de cereais e arroz. A súa capital é Changhua.

ou Tch’ang-cha Capital do sheng de Hunan, na rexión Centro-Sur, en China, situada á beira do río Xiang (1.113.212 h [1990]). É un núcleo comercial, cun importante mercado arroceiro. O seu porto fluvial é un centro exportador de té, madeira e metais.

Tipo de quiñón que consiste no produto da venda dunha cesta de peixe.

Circunscrición administrativa (equivalente a provincia) de Tailandia.

ou Tch’angtchean Cidade do sheng de Jiangsu, na rexión do L, en China (531.470 h [1990]). Antigo centro comercial, a súa economía baséase actualmente na industria téxtil, alimentaria e metalúrxica.

ou Xingkai Hu Lago de Asia, fronteirizo entre Rusia e China (1.074 Km2), situado nunha planicie localizada entre as montañas Bureinskij Chrebet e Sichote-Alin’.

Nome inglés das Illas Anglonormandas.

Facer ruído co calzado ao andar.

Cantar épico francés que describe en verso a lendaria Batalla de Roncesvalles (778), desde a súa xestación ata as súas consecuencias, na que saíu derrotado Carlomagno, quen se proclamara defensor da cristiandade. Meses despois de que o emperador invadira Zaragoza, co fin de crear un protectorado que formase unha barreira contra os movementos expansionistas do emir de Córdoba ‘Abd al-Ra ḥ mān, tivo lugar este enfrontamento entre o exército francés e os reis mouros de Zaragoza ao seren atacados aqueles na súa retagarda por unha cuadrilla de vascos que pretendían saquealos. O texto máis antigo (pouco antes do 1100) que narra estes sucesos, docúmentase tres séculos despois do acontecido; de aí que o relato bélico se adornase con personaxes fiticios, que nada tiveron que ver coa acción histórica, ou con abondosos elementos novelescos, fantásticos e sobrenaturais. En definitiva, creouse unha intriga que converteu o desastre militar, causado por un erro estratéxico, no drama dunha paixón...

Forma polifónica característica da escola franco-flamenga do s XVI, nacida da fusión do espírito popular da canción monódica coa linguaxe do motete contrapuntístico. Co madrigal italiano contemporáneo, destinouse a ser cantada a capella. Non ten estrutura propia ben determinada. O número de voces é bastante variable e o seu carácter é moi diverso. Guillaume de Machaut (1300?-1377), Guillaume Dufay (1398?-1474) e Binchois (1400?-1460) cultivaron este tipo de composicións. Clément Janequin (1485?-1558) foi, na primeira metade do s XVI, o seu principal representante.