"Ons" (Contén)

PERSOEIRO

Rei franco de Neustria e Soissons (561-584), fillo de Clotario I e Ingunda. Tivo que aceptar a división do reino franco cos seus irmáns Cariberto I, Guntram I e Sixeberto I de Austrasia. Casou (556) coa princesa Galsvinta, pero asasinouna para poder casar coa súa amante Fredegunda. Isto provocou unha guerra con Austrasia, onde reinaba Sixeberto I, casado con Bruniquilda, irmá de Galsvinta. A súa muller matou a Sixeberto I. Morreu asasinado durante unha cacería.

PERSOEIRO

Xeneral e político. En 1848 destacou na Guerra da Independencia italiana. Ministro da Guerra (1849-1859), reestruturou e modernizou o exército. Durante a Guerra de Crimea comandou as forzas piamontesas e foi nomeado xefe do Estado Maior na campaña de 1859. Entre 1859 e 1866 ocupou diversos cargos políticos, entre eles o de gobernador de Nápoles. Durante a Guerra Franco-prusiana foi francófilo e, despois da anexión de 1870, foi nomeado lugartenente do rei en Roma.

PARROQUIA

Parroquia do concello da Estrada baixo a advocación de santo Estevo.

GALICIA

Actor, iluminador e director de escena. Iniciou a súa actividade profesional como actor en diversos grupos afeccionados de Vigo, onde tamén participou na creación de Esperpento, Teatro Joven, co que comezou a súa andaina como director e desde o que se promoveu a realización das Jornadas de Teatro. Entre 1974 e 1978 estivo en Madrid, onde participou na creación do grupo La Picota, co que dirixiu o espectáculo El señor Galíndez. En 1984 participou na posta en marcha do Centro Dramático Galego, e dirixiu o primeiro espectáculo da compañía, Woyzeck, para a que tamén realizou A noite vai como un río e A fiestra valdeira, actuando igualmente en traballos como Rosalía, A burla do galo e Daquel abrente. Desde 1995 a súa traxectoria profesional vinculouse á compañía Teatro do Atlántico, coa que dirixiu e actuou na maioría das producións, aínda que tamén colaborou como director noutras compañías, como Talía Teatro e Teatro do Noroeste de Viana do Castelo, realizando espectáculos con textos de distintos...

ENTRADA LARGA

Ecuacións diferenciais que describen o movemento dun sistema mecánico. Dado un sistema de coordinadas xeralizadas, é dicir, un sistema calquera de coordenadas (q1, q2,....qn) que permite especificar as posicións das partículas do sistema mecánico, as n ecuacións de Lagrange, unha para cada unha das coordenadas xeralizadas, son:

FORMULA

onde L é o lagraxiano, e q .i a velocidade xeralizada, é dicir, a derivada respecto o tempo da coordenada qi. As ecuacións de Lagrange, establecidas xa por Euler e denominadas tamén de Euler-Lagrange, son equivalentes ás ecuacións de Newton.

PERSOEIRO

Poeta e novelista francés. Membro da pequena nobreza, tivo cargos diplomáticos en Italia, como se reflicte na súa obra Carnets du voyage en Italie (1908). Favorable á república autoritaria, en 1834 fundou Le Bien Public e redactou L’Histoire des Gerondins. Católico, cara a 1835 foi partidario dun deísmo humanitario. En 1820 publicou os poemas románticos das Méditations poetiques e logo as Nouvelles méditations (1823), Le dernier chant du pèlerinage de Childe Harold (1825), Le chant du sacre ou la veillée des armes (1825) e Recuillements poétiques (1839). Das súas viaxes por Oriente destacan as obras Voyage en Orient (1835) e Gethsémani ou la mort de Julia. Ministro de Asuntos Exteriores en 1848, escribiu o Manifeste aux puissances e posteriormente publicou Les confidences (1849), Raphaël (1849), Nouvelles confidences (1851), Histoire de la restauration (1851-1853),...

PERSOEIRO

Médico. Foi director do Instituto Pasteur de París, onde fundou o Laboratorio de Enfermidades Tropicais. Descubriu o axente causal do paludismo e estudiou tamén outras enfermidades tropicais. Escribiu Traité des fièvres palustres avec la description des microbes du paludisme (1884) e Trypanosomes et trypanosomiasis (1904). Recibiu o Premio Nobel de Fisioloxía e Medicina en 1907 polos seus estudios sobre as enfermidades parasitarias.

PERSOEIRO

Poeta. Iniciador do conceptismo, a súa obra, de fondo relixioso, manipula equívocos. Entre as súas publicacións destacan Conceptos espirituales (1600), Los juegos de la Noche Buena en cien enigmas (1611) e Epigramas e hieroglíficos.

FILOSOFOS

Filósofo e escritor. Abandonou a medicina pola literatura. Influído por N. J. Danilevskij, propugnou para Rusia un mesianismo bizantino político, social e relixioso nas súas obras Rusia e O oriente e os eslavos (1885-1886).

GALICIA

Antropólogo e escritor. Coñecido como Florentino López Cuevillas, foi membro da Xeración Nós e do Seminario de Estudos Galegos. Formouse no Instituto de Ourense, onde recibiu as influencias do catedrático de Retórica e Poética Marcelo Macías. Ao rematar o bacharelato marchou a Santiago de Compostela, onde estudiou farmacia, e a Madrid. Na capital do Estado iniciou a carreira de Filosofía e Letras, unha licenciatura que non chegou a rematar, e comezou o seu labor profesional como funcionario do Ministerio da Gobernación. De regreso a Ourense compaxinou o seu labor político e investigador cun emprego na delegación de Facenda da súa vila natal. Os seus primeiros escritos políticos e literarios apareceron no periódico El Miño e posteriormente en La Centuria, con traballos de temática sociopolítica. 1920 é a data da fundación da revista Nós, na que participou moi directamente xunto con Vicente Risco, R. Otero Pedrayo e Castelao, entre outros. Alí editou o seu primeiro e máis destacado artigo,...

PERSOEIRO

Relixioso. Foi bispo de Lugo (1612-1624), desde onde impulsou as obras do seminario, fundado por L. Asensio Atedui. Para isto, adquiriu un xuro perpetuo sobre alcabalas reais e estivo rematado para acoller os seminaristas en 1624. Posteriormente foi bispo de Valladolid (1624-1627).