"RL" (Contén)

PERSOEIRO

Xeodesista e naturalista. En 1753 dirixiu unha expedición científica a Perú para determinar a lonxitude dun arco de meridiano. Tamén fixo viaxes de estudo ao longo das costas africanas e asiáticas.

PERSOEIRO

Pintor. Proxectou a decoración de Saint-Louis-des-Invalides e na cúpula pintou San Luís entregando a súa coroa e a súa espada a Cristo (1705). En Versailles decorou o Salón de Diana co Sacrificio de Ifixenia e o Salón de Apolo con A alborada. Realizou obras de pequeno formato coa técnica do claroscuro, como Moisés salvado das augas.

PERSOEIRO

Filólogo. Destacou polas súas achegas metodolóxicas á crítica textual e polo coidado de diversas edicións de autores. Das súas obras destaca Betrachtungen über Homers Ilias (1837 e 1841).

PERSOEIRO

Militar e escritor francés. Ao servizo do duque de Orléans, pertenceu ao Club dos Xacobinos. Libretista de ópera, é autor de poemas galantes, do proxecto de tratado De l’éducation des femmes, e de Les liaisons dangereuses (1782), novela epistolar na que, con cinismo aparente, critica a conduta da nobreza rica, perversa e ociosa de finais do s XVIII.

PERSOEIRO

Modisto alemán. Trasladouse a París e en 1955 gañou, xunto con Yves Saint Laurent, o primeiro premio do concurso do Secretariado Internacional da La. Nas súas creacións apostou polo relevo da alta costura en favor do prêt-à-porter. Traballou con Pierre Balmain e Jean Patou, e en 1975 creou a súa propia compañía, Parfums Lagerfeld. Posteriormente, incorporouse á Casa Chanel e iniciou a súa propia liña de moda (1984). Recibiu o Golden Thimble Award en 1986.

PERSOEIRO

Escritora sueca. A súa obra, de inspiración romántica, nútrese dun pouso de tradición, tecido de realismo e fantasía, e impregnado dun resultado de moralismo, como en A saga de Gösta Berling (1891). Destaca a súa novela Nils Holgersson underbara resa genom Sverige (A viaxe fabulosa de Nils Holgersson por Suecia, 1906-1907). Recibiu o Premio Nobel de Literatura en 1909.

PERSOEIRO

Ensaísta e crítico. Como poeta publicou varias obras coa súa irmá Mary Ann, entre as que destaca unha versión da Odisea. Destacou como crítico do London Magazine, co pseudónimo de Elia. Recompilou un primeiro volume en 1823, e unha segunda serie co título The Last Essays of Elia (1883).

PERSOEIRO

Director de orquestra e violinista francés. En 1881 fundou a asociación Les Nouveaux Concerts, chamada posteriormente Concerts Lamoureux, que se converteu nun dos elementos máis destacados da vida musical de París.

PERSOEIRO

Historiador alemán. Contribuíu de forma polémica á teoría da historia da civilización da escola alemana, formulando a importancia dos grupos económicos e dos movementos de masas na historia social, e defendendo unha visión de síntese filosófica e psicolóxica para cada período histórico. Escribiu Deutsche Geschiche (Historia alemana, 1891-1901).

PERSOEIRO

Médico, bacteriólogo e fisiólogo. Estudiou no Instituto de Patoloxía da Universidade de Viena, onde foi mestre, pasando despois ao Hospital da Haia e finalmente ao Instituto Rockefeller de Nova York. O seu descubrimento principal foi o dos grupos sanguíneos en 1902. Máis tarde, en 1940, descubriu, xunto con A. S. Wiener, o factor Rh, que pode evitar defectos xenéticos. Estes descubrimentos permitiron comprobar a compatibilidade sanguínea convertendo as transfusións de sangue en procesos seguros, e revolucionou a medicina forense polo carácter hereditario dos grupos sanguíneos permitindo demostrar de forma científica a imposibilidade da paternidade. Entre as súas obras destaca The spicificity of serological reactions (1936). Recibiu o Premio Nobel de Fisioloxía e Medicina en 1930 polo descubrimento dos grupos sanguíneos e das reaccións producidas entre eles.

PERSOEIRO

Arquitecto alemán. En Italia recibiu a influencia de A. Palladio. Introduciu a arquitectura neoclásica en Berlín. Entre as súas obras destacan o teatro de Charlottenburg e a porta de Brandenburgo de Berlín (1788 -1791).

PERSOEIRO

Militar e político flamengo. Vicerrei de Nápoles (1522-1524), participou na campaña de Lombardia e na batalla de Pavia (1525). Despois da captura de Francisco I de Francia, conduciuno prisioneiro a Madrid. Conseguiu a sinatura do Tratado de Madrid (1526) pero, trala volta das hostilidades da Liga de Cognac, foi vencido polas tropas pontificias e asinou unha tregua co Papa Clemente VII (1527), pero o condestable de Borbón non respectou a tregua e continuou a súa marcha sobre Roma.

PERSOEIRO

Actor estadounidense. De orixe inglesa, utilizou a súa grande humanidade para matizar personaxes despóticos e repulsivos (Moutiny on the Bounty, 1935; The Hunchback of Notre-Dame, 1939), humorísticos (Ruggles of the Red Gap, 1934; Hobson’s Choice, 1954; Witness for the prosecution, 1957), ou as dúas cousas á vez (The Private Live of Henry VIII, 1933). En 1955 dirixiu The Night of the Hunter.

PERSOEIRO

Médico. Foi director do Instituto Pasteur de París, onde fundou o Laboratorio de Enfermidades Tropicais. Descubriu o axente causal do paludismo e estudiou tamén outras enfermidades tropicais. Escribiu Traité des fièvres palustres avec la description des microbes du paludisme (1884) e Trypanosomes et trypanosomiasis (1904). Recibiu o Premio Nobel de Fisioloxía e Medicina en 1907 polos seus estudios sobre as enfermidades parasitarias.

GALICIA

Eclesiástico francés. Foi bispo de Nancy (1863), arcebispo de Alxer (1867), cardeal (1882) e primado de África (1884). Para gañar a amizade do pobo musulmán fundou os Pais Brancos (1868) e os Irmáns Misioneiros da Nai de Deus de África (1869).

PERSOEIRO

Físico estadounidense. Distinguiuse polos seus coñecementos de física nuclear, física biolóxica e física médica. Tivo un papel importante na fabricación da bomba atómica. Foi un dos inventores do ciclotrón, polo que recibiu o Premio Nobel de Física en 1939.