"To" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 13838.

  • Construción situada en Orto (Abegondo). Conserva unha torre de forma cúbica do s XVII unida ao edificio central, máis antigo. En ambos os dous corpos destacan os escudos de armas. O patín presenta balaustrada de ferro, que contrasta coa de madeira da fachada posterior. Presenta un muro de peche, en cachotaría, con portón de entrada.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘recto’, ‘dereito’, ‘correcto’,‘regular’.

      1. [o-]

      2. Forma prefixada que, anteposto ao nome dun oxoácido, indica a súa forma máis hidratada.

      3. Forma prefixada que se emprega para indicar que nun sistema de dous electróns, ambos teñen spins do mesmo signo.

    2. Forma prefixada que indica que unha rocha está producida pola metamorfose doutra rocha que orixinariamente era magmática.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Sarria baixo a advocación de santa María.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma máis hidratada dun oxoácido.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ácido bórico.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Calquera éster do ácido ortocarbónico, de fórmula xeral C(OR)4.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Ácido hipotético do que derivan formalmente os ortocarbonatos de alquilo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Punto de inserción das tres alturas dun triángulo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aplícase ao material fotográfico, como emulsións, placas ou películas, sensible a todas as cores do espectro que están comprendidas entre o amarelo e o violeta, e insensible, polo tanto, ao vermello.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. ortodontoloxía.

    2. Técnica que ten por obxecto tratar, corrixir e previr as irregularidades das posicións dos dentes.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Relativo ou pertencente á ortodoncia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Persoa especialista en ortodoncia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ortodontista.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Rama da odontoloxía que se ocupa da prevención e o tratamento das irregularidades da posición dos dentes.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Conxunto de Igrexas Orientais que desde o s XI se desligaron de Roma para subordinar a súa obediencia ao patriarca de Constantinopla. Baseouse no concepto doutrinal de fidelidade aos sete primeiros concilios ecuménicos anteriores á separación de Roma e organizouse arredor dos seus patriarcas ou de Igrexas sinodais, unidas doutrinal e liturxicamente, se ben cunha independencia xurídica con respecto ao patriarca ecuménico de Constantinopla. Algunhas das súas doutrinas foron a defensa da identidade cos testimonios apostólicos orixinais e do Espírito Santo como o principal guía da Igrexa, a aceptación dos sete sacramentos ou a veneración da Virxe María como nai de Deus, rexeitando o dogma católico da Inmaculada Concepción. Ao mesmo tempo, consentiron a conversión sacerdotal dos homes casados. Tras a ruptura con Roma (s XI), os escasos intentos de unión a través do Concilio II de Lyon (1274), o Concilio de Florencia (1439), e, sobre todo, desde a caída de Constantinopla baixo os turcos (1453),...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Conformidade cos enunciados dunha doutrina, ideoloxía, relixión ou dunha determinada forma de pensar.

    2. Profesión da fe cristiá auténtica tal coma a Igrexa a ensina e define, en oposición ás opinións heréticas e heterodoxas.

    3. Conxunto de dogmas seguidos pola Igrexa Ortodoxa.

    4. Conmemoración da vitoria sobre a iconoclastia e da restitución do culto ás iconas establecida no 842 pola emperatriz Teodora, que a Igrexa Ortodoxa celebra o primeiro domingo de Coresma. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que ou quen segue unha doutrina considerada como verdadeira por unha relixión.

    2. Que ou quen mostra conformidade coas doutrinas ou prácticas xeralmente aceptadas.

      1. Relativo ou pertencente á Igrexa Ortodoxa.

      2. Membro da Igrexa Ortodoxa. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Liña máis curta entre dous puntos, que nunha superficie esférica é o arco do círculo máximo que pasa polos dous puntos.

      2. Liña de menor lonxitude de todas as que pasan por dous puntos dados da superficie terrestre.

    1. Rota dunha embarcación ou dunha aeronave que coincide coa ortodromía dos seus puntos de partida e de chegada. Dado que é a distancia máis curta entre dous puntos da superficie terrestre, é a rota en que teoricamente procuran navegar os pilotos das embarcacións e, especialmente, os das aeronaves.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Relativo ou pertencente á ortodromía.

    VER O DETALLE DO TERMO