"AND" (Contén)

1. de brandir.

2. En cantidade superior á necesaria.

3. Que se caracteriza polo esplendor ou pola ostentación.

GALICIA

Profesor. Licenciado en Psicoloxía e diplomado en Psicoloxía da Educación imparte clases na Universidade de Vigo. Publicou Fundamentos de Psicología para maestros (1984), Os xogos dos nosos rapaces (1986) e Bilingüismo y lectura en escolares gallego y castellano-parlantes.

1. Portar na man unha arma, movéndoa en actitude ameazante.

2. Estar animado por un movemento oscilatorio ou vibratorio.

PERSOEIRO

Pintor. Uniu as correntes coloristas e luministas co Tenebrismo e combinou a luz natural coa sobrenatural. Deste xeito conseguiu elevar a pintura barroca do seu país ao nivel europeo. Empregou en diversas ocasións os dedos no canto dos pinceis para que a súa pintura tivese máis forza. É autor dos cadros: Morte de san Bieito, Simón e Xesús e Epifanía, entre outros.

1. Que se deforma facilmente ao exercer presión ou que se corta con facilidade.

2. 1. Referido a cousas inanimadas, que ten ou indica pouca enerxía e vigor.

   2. Aplicado a persoas, que non ten dureza, forza, vontade ou enerxía ou que cede con facilidade ante os desexos ou argumentos dos demais.

3. Que presenta tenrura e suavidade ao tacto.

4. En música ou poesía, agradable ao oído.

5. Tratándose dunha enfermidade, dor que molesta pouco, que non produce gran malestar.

6. Referido ao paso, que é descansado, lento ou pausado.

7. Aplicado ás drogas, as que comportan menor adición e son menos prexudiciais para a saúde.

8. Referido a un mineral, que pode ser riscado con facilidade por outro.

9. ...

PERSOEIRO

Actor teatral e cinematográfico norteamericano. Formado no célebre Actor’s Studio de Nova York, a súa traxectoria teatral principiou co espectáculo A streetcar named desire (Un tranvía chamado desexo, 1951), presentado en Broadway en 1947, con dirección de Elia Kazan e considerado como unha exemplificación paradigmática do que Lee Strasberg denominaría “o método”, adaptación americana das ensinanzas de Konstantin Stanislavsky. Aínda que a súa reputación lla debe aos seus traballos cinematográficos, á súa sólida formación e capacidades interpretativas teñen unha base teatral. Converteuse nun mito grazas á interpretación de obras de gran espectáculo (cine de autor aparentemente inconformista). Cómpre destacar algúns traballos da súa primeira época: The Men (Os homes, 1950), Viva Zapata (1952), Julius Caesar (Xulio César, 1953), The wild one (Salvaxe, 1953). Outras películas destacadas son: The godfather (O padriño, 1972), Last tango...

PARROQUIA

Parroquia do concello de Zas baixo a advocación de san Pedro.

PERSOEIRO

Entallador. Foi veciño de Santiago de Compostela. En 1562 tomou ao seu cargo a obra do retablo principal da antiga capela Don Lope, na catedral compostelá. Realizou en 1567 o retablo para a igrexa de San Salvador de Taragoña (Rianxo).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Zas baixo a advocación de santa María.

PERSOEIRO

Carmelita e xornalista holandés. O seu nome de familia é Arno Sjoerd Brandsma. Fundou a Unión de Escolas Católicas (1925). Opúxose ao Nazismo. Por este motivo estivo no campo de concentración de Dachau, onde morreu a causa dunha inxección letal. Foi beatificado por Xoán Pablo II en 1985.

PERSOEIRO

Fotógrafo inglés. A súa especialidade foron os retratos e os corpos espidos vigorosos, cun certo halo místico. Publicou o libro Perspectives of nudes (Perspectivas de nus, 1961), no que se daba a coñecer como mestre da cámara perspectivística. Editou tamén, xunto con P. Turner, Early photographs: 1930-1942 (Primeiras fotografías: 1930-1942, 1975).

PERSOEIRO

Político e xornalista alemán. O seu nome de nacemento era Karl-Herbert Frahm. Militou nas mocidades socialistas e, cando Hitler accedeu á Chancelería en 1933, foi perseguido e desposuído da nacionalidade alemana. Exiliouse en Noruega, onde se naturalizou co nome de Willy Brandt. Colaborou na organización das Brigadas Internacionais que interviñeron en España durante a Guerra Civil (1936-1939). Durante a Segunda Guerra Mundial refuxiouse en Suecia. En 1945, trala caída do nazismo, retornou a Alemaña, retomando o contacto co Sozialdemokratische Partei Deutschlands (SPD) en 1947. Recuperou a súa nacionalidade orixinaria en 1948. De 1949 a 1957 foi delegado por Berlín para o Bundestag, de 1955 a 1966 foi membro do Parlamento da cidade de Berlín e, en 1957, burgomestre (alcalde) de Berlín. Era alcalde de Berlín (1957-1966) cando se construíu o muro (13.8.1961). Ese acontecemento foi determinante na modificación da súa estratexia política, que procurou un profundo cambio nas relacións internacionais...

1. Calidade daquilo que é brando.

2. Dozura ou afabilidade no trato.

3. Condescendencia ou falta de carácter.

PERSOEIRO

Escritor polaco. As súas novelas de tema político tratan da guerra como Miasto nierpokonane (A cidade invita, 1946) e da creación do estado socialista na tetraloxía Miedzy wojnami (Entre guerras, 1948-1951). Tamén ten obras en contra do Stalinismo e a opresión ideolóxica como Matka Królów (A nai dos reis, 1957). En posteriores publicacións analizou os cambios psicolóxicos e morais que se foron producindo en Polonia.

PERSOEIRO

Historiador francés. Profesor do Collège de France (1949), foi director da revista Annales, Sociétés, Économies, Civilisations (1946) e presidente da VI Sección de la École Pratique des Hautes Études ata 1972. Fundou nos anos sesenta a Maison des Sciences de l’Homme e dirixiuna ata 1985. En 1983 foi nomeado membro da Academie Française. Entre as súas obras cómpre salientar La Méditerranée et le monde méditerranéen à l’ époque de Philippe II (O Mediterráneo e o mundo mediterráneo na época de Filipe II, 1949 e 1973), Civilisation matérielle et capitalisme, XV-XVIII siècles (Civilización material e capitalismo, 1967, 1977 e 1983) e La Méditerranée (O Mediterráneo, 1949). Os seus artigos foron recollidos en La Historia y las ciencias sociales (1968).