"Ons" (Contén)

1. Título que se daba aos santos, aos reis, aos príncipes e a outras persoas de categoría social elevada.

2. 1. Título inherente a determinados cargos ou dignidades eclesiásticas designados polo papa, como familiares deste, protonotarios apostólicos, auditores do Tribunal da Rota Romana, clérigos oficiais da Cámara Apostólica ou prelados domésticos.

   2. Eclesiástico con cargo ou dignidade que leva inherente o título de monseñor.

3. Título dado en Francia aos príncipes dunha familia soberana.

PERSOEIRO

Compositor francés. Destacou pola súa facilidade melódica e a intuición teatral, e foi un dos creadores da ópera cómica francesa. É o autor de Le cadi dupé (1761), Le roi et le fermier (1762) e Le déserteur (1769).

GALICIA

Cantante. Formou en 1987 o grupo Cómplices co seu marido, Teo Cardalda. Da súa discografía destacan Manzanas (1988), Ángeles desangelados (1989), La danza de la ciudad (1990), Cousas de Meigas (1999) ou Grandes Éxitos en directo (2003).

1. 1. Ser fabuloso ou real que presenta unha conformación contraria á orde natural, como pode ser unha combinación de home e besta, ou de dúas ou máis bestas diferentes (centauro, minotauro, dragón ou esfinxe).

   2. Ser de tamaño extraordinario.

   3. Persoa, animal ou cousa de extrema fealdade.

2. Feto, persoa ou animal de conformación contraria á orde regular da natureza.

3. Persoa de extrema crueldade ou perversidade.

4. Persoa que sobresae nunha determinada actividade.

5. Réptil escamudo, da suborde dos saurios, que acada 60 cm, que presenta o corpo con formas arredondadas e de cor negra con manchas laranxas e amareladas. Constitúe, xunto coa especie H. horridum, o único saurio velenoso. Aliméntase de ovos de réptiles e aves e de pequenos réptiles. É de costumes nocturnas e na época de máxima calor cae en letargo. Habita nas zonas áridas de vexetación xerófila de Arizona, Utah e Novo México.

1. Calidade de monstruoso.

2. Cousa monstruosa.

1. Relativo ou pertencente aos monstros.

2. Que ten as características dun monstro.

3. Que presenta algunha anormalidade grande e fea.

4. Que está radicalmente en contra da razón ou da moral.

5. Que é moi cruel.

6. Que é excesivamente grande ou está fóra do normal.

PERSOEIRO

Escultor. Coñecido como Alonso Martínez, foi mestre de Francisco de Moure. Desenvolveu a súa actividade en Ourense, onde se estableceu na última década do s XVI. Caracterizouse como un manierista pleno. As súas imaxes manifestaban o interese pola tridimensionalidade, pola representación real do vulto. Marcou as liñas e estableceu ritmos contrapostos, que deran sensación dun pregado en movemento. Identificouse como o autor do cadeirado do coro do mosteiro de Santa María de Montederramo, así como dos taboleiros decorativos do mesmo nos que se representaban imaxes do Antigo e do Novo Testamento. Foi o continuador do retablo de Nosa Señora dos Remedios de Vilamaior, que deixara sen rematar Juan de Angés o Mozo, e realizou gran parte das esculturas que rematan as reixas da catedral de Ourense. Destaca a imaxe da Virxe da Esperanza, que realizou para a catedral de Tui.

PERSOEIRO

Escritora. O conxunto da súa obra, centrada nos soños e nas contradicións do home, constitúe unha crítica do excesivo racionalismo europeo. É autora da recompilación de relatos Il gioco segreto (1941), as novelas Menzogna e sortilegio (premio Viareggio, 1948), L’isola di Arturo (premio Strega, 1957), Lo scialle andaluso (1963), La storia (1974) e Aracoeli (premio Medici, 1982), e das compilacións poéticas Alibi (1958) e Il mondo salvato dai ragazzi (1968).

PERSOEIRO

Pintor, decorador e fotógrafo checo. Emigrado a París (1887), comezou a facer carteleis e estableceu o seu propio estilo, caracterizado pola influencia do simbolismo e o impresionismo e o emprego da cor e da vexetación. Fixo o cartel Gismonda (1894), para Sarah Bernhardt, e chegou a ser o cartelista da actriz con obras como Lorenzaccio, La dame aux camélias e Médée. Destacou dentro do Art Nouveau e o tema dos seus carteis foi sempre a figura feminina como en Cigarretes Job. Ilustrou a revista La Plume e, ao volver a Praga en 1910, pintou unha serie de vinte teas sobre a Epopeia eslava.

PERSOEIRO

Compositor. A súa obra Tres libros de música en cifra para vihuela (1546) comprende fantasías, pavanas, tientos, motetes, vilancicos, salmos, cancións e sonetos, escritos orixinariamente para viola ou transcritos de obras italianas, flamencas ou hispánicas.

PERSOEIRO

Relixioso. Foi cóengo de Santiago de Compostela e o arcebispo Diego Xelmírez promoveuno a bispo de Mondoñedo. Fundou o mosteiro de Santa María a Real do Sar cara a 1136.

PUNTA

Punta do litoral atlántico, situada entre as de Percebellosa e Carboneiro, na parroquia de Corme Aldea (Ponteceso).

PERSOEIRO

Eclesiástico bizantino. Tivo a oposición dos estudosos, aos que perseguiu ata que Nicéforo I e León V reemprenderon a política iconoclasta, que el non compartía. Depuxérono e relegárono a un mosteiro. Escribiu obras teolóxicas e históricas. A súa festividade celébrase o 13 de marzo.