"To" (Contén)

1. Peza de madeira cunha parte circular, en que están dispostos orificios en cruz, e un mango, usada antigamente nas escolas para castigar os alumnos baténdolles con ela na palma da man.

2. Especie de candeeiro baixo que ten un mango ou asa e un pé en forma de prato.

GALICIA

Mestre. Defensor dos ideais socialistas, fundou en Mosteiro a Sociedad de Trabajadores de la Tierra de Pol y sus Contornos, baixo os auspicios da UGT. Redactou os regulamentos e estatutos deste novo partido, legalizado o 2 de outubro de 1933. Foi correspondente do xornal La Voz de la Verdad e escribiu o folleto pedagóxico Didáctica modernista (1926).

1. Nome que se dá a diversas palmeiras de América meridional, especialmente á especie Euterpe Edulis, que presentan brotes comestibles.

2. Gromo tenro e comestible da especie de palmeiras Euterpe Edulis.

PERSOEIRO

Pintor. Foi un dos máis importantes representantes do pop art en Portugal. Posteriormente evolucionou cara a unha figuración esquemática e de intenso colorido. Comezou a expoñer en 1963.

PERSOEIRO

Pintor e tratadista de arte. Pintou ao óleo e tamén ao fresco. Traballou no coro da igrexa de San Esteban de Salamanca (1707) e na cartuxa de Granada (1712). Publicou Museo pictórico y escala óptica (1715-1724) e pintou Inmaculada e diversos frescos como os das igrexas de Sant Joan del Mercat e Nostra Senyora dels Desamparats de València.

MONTES

Monte situado na parroquia de Vilarello (Cervantes). O seu cumio acada os 1.011 m de altitude.

PERSOEIRO

Arquitecto e historiador da arte italiano. Profesor na Universidade de Nápoles desde 1942, especializouse en restauración de monumentos e centros históricos e destacou como investigador. En 1949 traballou para a UNESCO. Escribiu biografías de Palladio (1960), Ferdinando Fuga (1956) Bernini (1953) e Gaudí (1962), ademais de I Rinascimento nell’Italia Meridionele (1977) e outras obras.

1. Sobrenome dado a Zeus e a outras divindades gregas da época helenística.

2. Epíteto aplicado a Deus Pai, símbolo da fe, e ás representacións artísticas de Xesús Cristo como señor dos cristiáns que aparecen nas ábsidas e cúpulas das igrexas. Característico da arte bizantina e románica, represéntase sentado e en actitude de bendicir coa man dereita e cos Evanxeos na man esquerda.

1. Instrumento que serve para copiar, ampliando ou reducindo a vontade, un plano, un mapa, ou en xeral un debuxo calquera. Está constituído por catro regras articuladas formando unha reixa. Unha das regras ten un punto que permanece fixo, outra está provista dun estilete con que se segue o debuxo orixinal que se quere copiar, e unha terceira ten un lapis que vai debuxando a copia do orixinal.

2. Estrutura metálica articulada, con forma de paralelepípedo, que sostén o arco de catenaria nalgúns sistemas de tracción eléctrica e asegura o contacto permanente co cable de contacto da catenaria mediante un sistema de resortes.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Toledo, Castela-A Mancha, situado na comarca de La Sagra, ao NL de Toledo (2.773 h [2001]). A elaboración de aceites e fariña, xunto coa fabricación de materiais de construción, son a base da súa economía.