"Jos" (Contén)

PERSOEIRO

Pintor. Coñecido como Lo Spagnoletto, de moi novo marchou a Roma, onde viviu intensamente a nova maneira introducida por Caravaggio e asistiu á Accademia Nazionale di San Luca. Despois estableceuse en Nápoles, onde recibiu a protección dos representantes da Coroa de Castela, o duque de Osuna e o conde de Monterrey. Recibiu encargos importantes e un gran número das súas obras chegaron á Península Ibérica. O seu estilo evolucionou de maneira inversa ao de Caravaggio, pois foise aclarando progresivamente, evolución que se aprecia en Calvario da colexiata de Osuna (1616-1620), Trinidad (1636?) e El sueño de Jacob (1639). A composición das súas obras está equilibrada mediante o debuxo e a cor. O dominio do debuxo manifestouno nos gravados. Entre as súas obras destacan tamén Isaac bendiciendo a Jacob (1637), El Nacimiento (1643), La Adoración de los pastores (1650), La Piedad (1637), La Purísima...

PERSOEIRO

Político francés. Conselleiro de estado (1875) e deputado republicano (1878-1885 e 1887-1809), foi xefe do Parti Républicain Modéré. Ministro de Asuntos Exteriores (1890-1893), ocupou outros ministerios e foi xefe de goberno varias veces (1892-1893, 1895, 1914 e 1917).

PERSOEIRO

Economista e político. Foi director do Centro de Documentación Europea e deputado no Congreso de los Diputados polo CDS (1986-1989). Publicou Estimación empírico bayesiana en un modelo econométrico de regresión lineal y su aplicación al estudo de la población en Galicia (1961-1975) (1978) e Representaciones gráficas de datos estadísticos (2000).

PERSOEIRO

Pintor e escultor. Formado no taller dos Mora, seguiu a tradición de Pedro de Mena e de Alonso Cano. Pintou Esponsales de santa Catalina e Coronación de santa Rosalía para a catedral de Granada.

GALICIA

Militar. Foi comandante xeneral da Mariña en Ferrol. Colaborou na Revista de Marina e publicou Visicitudes del Cuerpo de Infantería de Marina (1940), Datos tácticos y logísticos resumidos (1943), Manual del infante de Marina (1944) e Historia de la Infantería de Marina española (1967).

GALICIA

Político e profesor. Foi secretario xeral do goberno preautonómico de Galicia (1978-1979) e participou na redacción do Estatuto de Autonomía. Foi deputado no Congreso por UCD (1977-1978) e polo PP na VI e VII lexislaturas (1996-2004), alcalde de Pontevedra (1979-1991) e vicepresidente do Federación Española de Municipios y Provincias (FEMP). Recibiu a Medalla al Mérito Constitucional.

PERSOEIRO

Político. Foi senador electo polo PP na IV e V lexislatura (1989-1996), alcalde de Vilagarcía de Arousa (1983-1991) e membro da xunta directiva nacional do PP ata que militou en Independientes por Vilagarcía (IVIL). Presidiu o consello de administración de FEXDEGA (1983-1991), a Mancomunidade de Concellos de Arousa (1983-1991) e a Autoridade Portuaria de Vilagarcía (1996).

PERSOEIRO

Escritor colombiano. Formou parte do parlamento colombiano e figurou nas delegacións que foron a México (1921), Perú (1924) e Cuba (1928). Iniciouse como poeta modernista de tendencia parnasiana, que reflectiu nos sonetos inseridos en Tierra de promisión (1921). Publicou unha única e importante novela, La Vorágine (1924). Xunto a Ricardo Güiraldes e Rómulo Gallegos foi un dos iniciadores da novela hispanoamericana.

PERSOEIRO

Independentista uruguaio. Xefe do Partido Colorado, foi ministro de Guerra (1829) e primeiro presidente da República de Paraguay (1830-1834 e 1839-1843). Tivo que resistir ao enfrontamento de Manuel Ceferino Oribe, do Partido Blanco, que tiña o apoio do presidente arxentino Juan Manuel de Rosas. Á fin da guerra civil propuxeron unha presidencia tripartita, Juan Antonio Lavalleja, Venancio Flores e Rivera, pero morreu antes.

PERSOEIRO

Xurista e político. Ingresou na Unión Liberal en 1858 foi deputado polo distrito de Ortigueira (1858-1863), pola sección da Coruña (1865-1871) e senador pola Coruña (1871-1872).

PERSOEIRO

Independentista e escritor filipino. Coñecido como José Rizal, en 1888 fundou en Hong Kong a Liga Filipina, de signo independentista. Publicou as novelas Noli me tangere (1887), onde denunciaba a tiranía colonial española, e El filibusterismo (1891). Foi fusilado despois de escribir o poema “Adiós a mi patria”.

PERSOEIRO

Escritor mexicano. Decantado pola temática indíxena e popular, das súas obras destacan Leyendas mexicanas (1862) e Noche al raso (1870).

PERSOEIRO

Actor. Consagrouse coa obra En la ardiente oscuridad de A. Buero Vallejo, aínda que tamén destaca a súa interpretación como Max Estrella en Luces de Bohemia, de Valle Inclán, e a de Calígula, na obra de Camus. Da súa filmografía destacan Don Juan Tenorio (1952), Muerte al amanecer (1959), Proceso a Jesús (1973) e Larga noche de los bastones blancos (1979).

PERSOEIRO

Escritor. O xornalismo e a política acapararon boa parte da súa actividade, aínda que tamén destacou como pensador e educador. Esencialmente ecléctico e idealista liberal, aceptou do empirismo o que é cientificamente válido. Espiritualista decidido, propugnou a procura do home americano dentro do panamericanismo. Escribiu Ariel (1900), Motivos de Proteo (1909), El Mirador de Próspero (1913), Nuevos motivos de Proteo (1927) e Los últimos motivos de Proteo (1932).

PERSOEIRO

Escritor. Recoñecido orador e ideólogo, foi presidente da Segunda Liga da Mocidade Republicana e director do semanario Globo. En 1935 emigrou a EE UU. Das súas obras destacan Páscoa feliz (1932), Saudades para Dona Genciana (1956), Gente de terceira classe (1962) e O milagre segundo Salomé (1975).

PERSOEIRO

Escritor portugués. Coñecido como João Verde, mantivo certa relación con Curros Enríquez, Filomena Dato e García Ferreiro. Colaborador de Vida Gallega e A Terra Minhota, onde escribiu textos en galego, fundou e dirixiu Aurora do Lima e O Regional. Na súa obra amosou as vivencias e os seus sentimentos cara á paisaxe miñota. É autor de Musa Minhota (1897), N’Aldeia (1890) e Ares da Raia (1902), en que emprega a lingua galega para compoñer algunhas coplas populares.

PERSOEIRO

Xurista. Doutor en Dereito, foi profesor titular de historia do dereito na facultade de dereito da Universidade de Vigo. Escribiu Notas sobre la estrutura y funcionamiento del consejo de inquisición, Observaciones sobre la Administración de Justicia en Guipúzcoa durante el antiguo régimen e El Consejo de la Suprema Inquisición: perfil jurídico de una institución (2000).