"Cis" (Contén)

GALICIA

Xornalista e escritor. Colaborador de RNE e redactor do diario Pueblo desde 1944, fundou e dirixiu a revista Airiños, Aires e colaborou en Lar. Publicou Panxoliñas (1956), Camelias brancas (1958) e Cocina gallega enxebre (1982).

GALICIA

Químico e farmacéutico. Realizou un importante labor investigador no campo da xeoloxía e da xeomorfoloxía galega, e describiu o papel da erosión fluvial e dos restos fósiles do Cuaternario. Foi membro fundador da Academia Galega das Ciencias.

PERSOEIRO

Poeta. As súas poesías foron publicadas en tres libros por Quevedo (1631). Foi un dos primeiros cultivadores do soneto. Destacan as cancións e as oito églogas de La bucólica del Tajo.

PERSOEIRO

Pintor inglés. Viaxou por Francia, Suíza e Italia, onde tomou apuntamentos para cadros posteriores (Convento de Santo Eusebio, preto de Nápoles). Pintou diversos lugares, principalmente de Gales.

PERSOEIRO

Empresario. Instalado desde 1955 en Vigo, fundou diversas empresas dedicadas á fabricación de pezas metálicas e cableados eléctricos para o automóbil, de pezas plásticas técnicas e en 1973 Produtos Koala SA, dedicada á comercialización de produtos de consumo doméstico. En 1997 creou unha fundación benéfico-docente que leva o seu nome. Recibiu en 1997 a Medalla de Bronce de Galicia.

PERSOEIRO

Arquitecto mexicano. Iniciouse no campo da pintura, que abandonou cedo para dedicarse á arquitectura. É o autor da igrexa do Carmen e da ponte de Celaya, do teatro de San Luis Potosí, e das igrexas de Santa Clara e Santa Rosa de Viterbo de Querétaro.

1. Quiste que ten pelos no seu interior.

2. Cada un dos bastóns fusiformes dos protozoos ciliados e dalgunhas algas flaxeladas que se disparan fóra do organismo, con finalidade defensiva ou ofensiva, ao recibiren determinados estímulos.

GALICIA

Arquitecto técnico e político. Pertence ao Colectivo Socialista, integrado no BNG. Foi membro do Consello Nacional do BNG e deputado no Parlamento Galego (1990-2005).

GALICIA

Poeta. Foi un dos cultivadores da poesía barroca e nalgunha das súas obras aparece a vertente erótica e satírica. Da súa produción destacan Neopolisea, Poema heroico el gran capitán (1651) e Poesías varias, heroicas, satíricas y amorosas (1652).

PERSOEIRO

Político e historiador. Participou na campaña de África (1859-1869) e residiu moito tempo en Sevilla, onde foi un dos precursores do federalismo. Viviu en Madrid e, retirado da política, dedicouse á investigación artística e literaria. Publicou, entre outras obras, Murillo, su época, su vida, sus cuadros (1864), Pablo de Céspedes (1868), El arte y los artistas contemporáneos en la Península (1871), Cervantes y el Quijote (1872) e Estudios sobre el arte en España (1886).

PERSOEIRO

Escritor e xornalista. De nome Alejandro Francisco Pérez Martínez, cultivou a narrativa, a poesía e o ensaio. Das súas obras destacan Travesía de Madrid (1966), Lorca, poeta maldito (1968), Valle-Inclán (1968), Las ninfas (1976, Premio Nadal), La noche que llegué al café Gijón (1977), Ramón y las vanguardias (1978), El fulgor de África (1989), Leyenda del César visionario (1991, Premio de la Crítica), Madrid 1940 (1993). Dicionario de la literatura española contemporánea (1995), El socialista sentimental (2000), Los alucinados (2001) e Cela: un cadáver exquisito (2002). Recibiu o Premio Príncipe de Asturias de las Letras (1996), o Premio Nacional de las Letras (1997) e o Premio Cervantes (2000).

PERSOEIRO

Político e diplomático colombiano. Ministro de Asuntos Exteriores (1909-1913 e 1914), asinou o Tratado Urrutia-Thompson (1914) con EE UU, que acordou a separación de Panamá. Foi ministro plenipotenciario en Bolivia, España e Suíza.

PERSOEIRO

Relixioso. Foi racioneiro en Santiago de Compostela (1481) e cóengo en Salamanca (1491), onde se encargou de contabilizar os milagres que se realizaban por intercensión do Apóstolo Santiago.

PERSOEIRO

Político. Favorito da Raíña Mariana de Austria, foi secretario de Carlos II. Enfrontado con Xosé Xoán de Austria, cando este entrou en Madrid coas súas tropas (1677), foi detido e desterrado a Filipinas. En 1689 trasladouse a Nueva España.

PERSOEIRO

Relixioso. Foi vigairo xeral de Madrid (1899) e xuíz auditor do Tribunal da Rota. Escribiu Emigración. Sus causas, efectos y remedios (1901), El autor de la Salve San Pedro de Mezonzo (1907) e Disolución del matrimonio rato (1921). Foi correspondente da Real Academia de la Historia e vicepresidente da Real Academia de Jurisprudencia y Legislación.