"RC" (Contén)

1. Acción de desertar.

2. 1. Delito que comete o militar que abandona sen permiso ou licenza o corpo do que forma parte ou o establecemento onde está destinado, ou que non se presenta ante a autoridade pertinente. O código de xustiza militar español considera deserción o feito de ausentarse da unidade ou do lugar de residencia máis de tres días consecutivos, que se entenderán cumpridos pasadas tres noites desde que se produciu a ausencia. En tempos de guerra, o prazo é de vinte e catro horas.

   2. Abandono que fai un litigante ou un procesado dunha apelación ou dun recurso. Implica a extinción do procedemento e a firmeza da resolución impugnada.

1. Quitar a marca dun obxecto marcado.

2. Sacar os marcos a algo.

3. Evitar un xogador, no fútbol e noutros deportes de oposición, ser marcado polos xogadores contrarios.

1. Que desopercula.

2. Instrumento en forma de paleta que usan os apicultores para retirar dos panais os opérculos cos que as abellas tapan as celas que conteñen o mel.

1. Falta de proporción ou equilibrio entre as partes dunha cousa ou entre dúas ou máis cousas.

2. Reacción de autooxidación-redución pola que unha substancia osixenada dá lugar a outras dúas, unha máis rica en osíxeno cá outra.

1. de desproporcionar.

2. Que non garda a debida proporción.

3. Que supera ou excede o que cabería esperar.

1. Facer que algo deixe de estar torto.

2. Desfacer a torsión de algo enrolándoo no sentido contrario ao da torsión.

PERSOEIRO

Pintor e teórico da arte. Estudiou filosofía en París. Nos seus estudios teóricos introduciu conceptos procedentes da psicanálise e da socioloxía. Colaborou na revista Tel Quel e foi un dos fundadores do grupo Support-Surface e da revista Peinture cahiers-théoriques. Entre os seus escritos destaca Histoire-critique d’une peinture (Historia-crítica dunha pintura, 1975).

GALICIA

Xornalista e poeta. Estudiou en Granada nas facultades de Dereito e Filosofía e Letras, traballou no ensino e posteriormente na Biblioteca Nacional de Madrid. Redactor xefe do semanario La Lectura Dominical, publicou La epopeya de Colón (1892), Odas y leyendas (1900) e Nuevas poesías (1925). Concedéuselle a Encomienda de la Orden Civil de Alfonso XII.

ENTRADA LARGA

Comarca natural e administrativa do centro da Comunidade Autónoma de Galicia, que comprende as concas do río homónimo e a do Arnego, delimitadas por un conxunto de pequenos sistemas montañosos que a rodean polo L (serras do Farelo e do Faro), S (montes do Testeiro) e O (serra do Candán), e polo río Ulla, colector deses dous ríos, ao N. Abrangue unha superficie de 1.026,06 km2, nos que acolle 49.697 h (1996) distribuídos entre os concellos de Agolada (147,5 km2; 4.915 h), Dozón (74,18 km2; 2.538 h), Lalín (326,62 km2; 20.515 h), Rodeiro (154,8 km2; 4.578 h), Silleda (167,84 km2; 9.572 h) e Vila de Cruces (154,87 km2; 7.624 h). Limita ao N coas comarcas de Arzúa e de Terra de Melide, ao L coa Ulloa e Chantada, ao S co Carballiño e ao O con Tabeirós-Terra de Montes e con Santiago. A cabeceira comarcal é a vila de Lalín, favorecida polo seu emprazamento central no conxunto da comarca e por ser nó das comunicacións...