"To" (Contén)

1. Que se adhire con facilidade.

2. Dise da persoa que resulta agarimosa en exceso.

FILOSOFOS

Filósofo alemán. Profesor na Universidade de Frankfurt do Main, é autor dunha síntese filosófica (Transformation der Philosophie, 1973), con achegas da Fenomenoloxía, o Existencialismo e a Hermenéutica.

1. Acción e efecto de apercibir.

2. Facultade de apercibir.

1. Acción e efecto de apertar.

2. Dificultade dunha persoa para expulsar os excrementos.

1. Acción e efecto de apertar.

2. Situación complicada ou difícil de resolver.

1. Aperto grande, dado con forza.

2. Opresión causada pola excesiva concorrencia de xente.

3. Expresión que simboliza que o intercambio de sinais entre dous ordenadores está sendo executado correctamente.

1. Tendencia a algo que satisfaga as propias necesidades.

2. Ganas de comer.

3. Segundo a filosofía escolástica, potencia da alma e acto correspondente que ten por obxecto algún ben, na medida en que é percibido por algunha facultade cognoscitiva. Como a escolástica distingue entre coñecemento sensible e coñecemento intelectual, tamén afirma a existencia do apetito sensible e o apetito intelectual.

4. Tendencia a satisfacer certas funcións fisiolóxicas.

1. Acción e efecto de aplanar.

2. Asentimento á demanda.

3. Unidade morfolóxica do relevo, desenvolvida en altitude, que se caracteriza polo predominio da horizontalidade fronte ás serras e ás depresións. En Galicia as superficies de aplanamento orixináronse como consecuencia do proceso erosivo sufrido polo zócolo máis antigo do país. Correspóndense coa denominada Superficie fundamental de Galicia, que aumenta en altitude a medida que nos encamiñamos cara ao S do Miño-Sil, situándose a cota máis baixa nos 100/200 m e a máis alta en 1.700 m.