apetito

1. s m

   Tendencia a algo que satisfaga as propias necesidades.

   Ex: Beber é un apetito natural.

   Sinónimos: apetencia, desexo.
2. s m

   Ganas de comer.

   Ex: Despois de xogar ó baloncesto, ábreseme o apetito moitísimo. Receitáronlle esas pastillas para curar a súa falta de apetito.

   Sinónimos: fame. Antónimos: desgana, inapetencia, inapetencia.
3. s f [FILOS]

   Segundo a filosofía escolástica, potencia da alma e acto correspondente que ten por obxecto algún ben, na medida en que é percibido por algunha facultade cognoscitiva. Como a escolástica distingue entre coñecemento sensible e coñecemento intelectual, tamén afirma a existencia do apetito sensible e o apetito intelectual.

4. s m [FISIOL/PSIC]

   Tendencia a satisfacer certas funcións fisiolóxicas.

Refráns

• As boas ganas de comer, en comendo, xa se acaban.
• Despois de ben comido, xa non hai ansia de comer.
• Haxa qué comer, que as ganas veñen de seu.
• Haxa que traba llar, que as ganas de comer non han faltar.
• Non hai mellor comer que unha boa gana.
• Non hai mellor menciña cá gana de comer.
• O mellor prebe é a fame e as boas ganas de comer.
• Que haxa vontade, pois que comere non ha faltare.
• Todo quere maña, pero comer quere gana.
• ¡Deus dea saúde, que a gana de comer virá de seu!