"To" (Contén)

1. Consulta directa ao pobo dun estado ou territorio con personalidade política, para obter a ratificación dunha medida ou sobre a xestión dunha persoa. Comezouse a usar na Revolución Francesa e con posterioridade empregouse por parte dos réximes totalitarios. Diferénciase do referendo en que a consulta non se refire ao texto articulado dunha norma xurídica ou á súa aprobación, senón en relación coa adopción de decisións fundamentais sobre a estrutura ou forma do estado.

2. otación da poboación dun territorio para a modificación de fronteiras interiores ou exteriores dun estado, ou o cambio de soberanía deste. Foi utilizado para legalizar anexións e para exercitar a autodeterminación nacional.

3. Decisión de carácter lexislativo adoptada pola asemblea plebea romana, a proposición dun maxistrado plebeo e que, inicialmente só era obrigatoria para eles, aínda que cara á fin da República se fixo obrigatoria para todos os habitantes.

1. Relativo ou pertencente aos plectomicetos.

2. Fungo da subclase dos plectomicetos.

3. Subclase de fungos ascomicetos, constituída por micromicetos saprófitos ou parasitos de plantas, caracterizados pola presenza de ascos unitunicados, ascocarpos pechados e sen himenio.

1. Acción de preitear.

2. Litixio ou contenda entre dúas partes.

3. Procedemento contencioso, civil ou criminal, entre dúas partes litigantes. Presentada a demanda, solicítase a tutela do tribunal fronte ao demandado. Despois de examinar as alegacións e as probas, e de facer un resumo oral ou escrito delas, o tribunal dita sentenza, contra a que se pode presentar recurso.

4. Preitos presentados desde 1508 polos descendentes de Cristovo Colón á coroa castelá en que esixían a confirmación das concesións acordadas nas Capitulaciones de Santa Fe (1492) e outros privilexios acordados en 1492, 1493 e 1497. O preito principal desenvolveuse ata 1536, cando se lle concedeu a Luís Colón o título de almirante con carácter hereditario, entre outros privilexios.

1. Exceso de sangue ou doutros líquidos no corpo ou nunha parte del.

2. Abundancia excesiva de algo.

1. Relativo ou pertencente á plétora.

2. Que ten abundancia de algo.

1. Parte inferior da base dunha columna de forma cadrada.

2. Ábaco que coroa o capitel nas ordes dórica e toscana.

3. Aparello que se emprega en exercicios ximnásticos de salto, coa parte superior acolchada, formado por varias seccións de madeira que, superpostas, permiten colocalo a diferentes alturas.

1. Nome xenérico das sales que conteñen os anións plumbato. Son coñecidos unicamente os correspondentes aos metais alcalinos. Os plumbatos (II) e (IV) teñen, respectivamente, as fórmulas xerais M 2 <H>I</H>PbO 2 e M 2 <H>I</H>PbO 3 , e os últimos cristalizan con tres moléculas de auga.

2. Nome xenérico dos oxoanións complexos do chumbo que existen en solucións fortemente alcalinas.

PERSOEIRO

Actor. Comezou a destacar no mundo do teatro, sobre todo en Broadway a partir de 1954. Despois de protagonizar unha superprodución de Hamlet para a televisión británica debutou nas pantallas cinematográficas con Stage Truck (1958). Da súa filmografía cómpre salientar The Fall of the Roman Empire (1964), Waterloo (1970), The Return of the Pink Panther (1975), A Beatiful Mind (2001) e Alexander (2004).