"BRE" (Contén)

PERSOEIRO

Maxistrado e economista. Precursor dos fisiócratas, propugnou a diminución de tributos e impostos interiores para impulsar, mediante a reinstauración da “orde natural”, a agricultura e a creación de excedentes exportables.

PUBLICACIÓNS

Publicación de periodicidade semanal aparecida ao redor de 1910 na Coruña.

PERSOEIRO

Granxeiro e político neocelandés. Afiliouse ao Partido Nacional e durante o mandato de R. Muldoon foi ministro de Inmigración (1977-1981) e de Traballo (1978-1984). A raíz da vitoria dos conservadores en 1990 accedeu ao cargo de primeiro ministro; foi reelixido en 1993.

CAPITAIS

Capital do departamento de Ain (Borgoña), situada na rexión de Rôine-Alps, Francia (40.972 h [1990]). É centro do mercado agrícola e gandeiro da comarca, ademais de encrucillada das estradas e dos ferrocarrís. As primeiras noticias da cidade remóntanse a 1184, data na que se fixeron os seus límites respecto á parroquia de San Pedro de Brou da que dependía. A partir do s XIII a súa historia confúndese coa da rexión de Bresse, xa que se converteu na súa capital baixo o dominio do condado de Savoia. Presenta importantes mostras de arquitectura do s XVI civil (casa dos Correvod) e sobre todo relixiosa (igrexa de Notre-Dame, ss XV-XVI), e preto da cidade o mosteiro de Brou (1506 - 1512), de estilo gótico flamíxero, que conserva na súa igrexa (1513-1532) os sepulcros de Margarida de Borbón, Filiberto o Fermoso e Margarida de Austria, todos obra de Conrad Meït.

PERSOEIRO

Licenciado en Dereito e Filosofía e Letras pola Universidade de Santiago de Compostela. Dende moi novo participou na cultura galega publicando artigos en diferentes xornais e traballos de Etnografía. É autor do poemario Canto en tres tempos de amor e esperanza. No 1996 publicou o artigo “Ferro Couselo, o seu tempo e o Ateneo do Ullán”, no volume coordinado por Xosé Ramón Fandiño Veiga Xesús Ferro Couselo. Día das Letras Galegas 1996.

GALICIA

Poeta e polígrafo. Durante a súa etapa de estudante universitario implicouse nos movementos culturais e artísticos da época, conciliando desde o comezo a súa actividade como xurista e a súa vertente investigadora e artística. A súa formación viuse consolidada con dúas viaxes de estudios: en 1929 desprazouse á Bretaña, pensionado pola Universidade e pola Junta de Ampliación de Estudios, e en 1933 a Portugal, xunto con Florentino López Cuevillas, con quen mantivo unha intensa relación de amizade e colaboración, especialmente nos ámbitos da Prehistoria e a Arqueoloxía. As relacións entre Galicia e Portugal serán un referente importante nalgúns dos seus traballos que, en moitos casos viron a luz en publicacións lusas como Bracara Augusta ou Douro-litoral. No tocante ao seu labor xurídico, en 1929 foi nomeado xuíz de primeira instancia, pero a chegada da Guerra Civil ocasionoulle serios problemas profesionais que o apartaron do servicio. Tras ser rehabilitado no ano 1938, exerceu...

1. Substancia pegañenta de cor vermella escura, bastante densa, obtida por destilación da madeira, do carbón mineral e doutras substancias orgánicas e, especialmente, como residuo da destilación do alcatrán (brea de petróleo, brea de alcatrán de hulla, brea de aceite de algodón, etc). Non é miscible coa auga e miscible co disulfuro de carbono e co benceno, úsase como aglomerante e como impermeabilizante en pinturas e para calafatear barcos.

2. Mestura de cola, sebo e aceite empregada para calafatear e pintar madeira e enxarcias.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Zaragoza, Aragón (2.019 h [1996]). Situado entre os ríos Jalón e o seu afluente, o Aranda, na conca do Ebro; a súa economía baséase na agricultura (destacando os cultivos de cereais, produtos hortícolas e árbores froiteiras) e na industria do calzado.

GALICIA

Licenciado en Filoloxía Hispánica pola Universidade de Santiago de Compostela e en Filoloxía Galego-Portuguesa pola Universidade da Coruña. É secretario das Irmandades da Fala da Galiza e Portugal e pertence aos consellos de redacción das revistas O Ensino, Cadernos do Povo e Nós, onde publicou artigos sobre literatura e sociolingüística. Investigador da literatura medieval galego-portuguesa, especializouse nos xéneros menores. Publicou dúas edicións anotadas de Queixumes dos Pinos e de Cantares Gallegos, de Eduardo Pondal e Rosalía de Castro, respectivamente, e os poemarios Livro do caminho (1989), e O País dos Nevoeiros (1995). Xunto con Roberto Cordovani e Iolanda Aldrei, escribiu a peza teatral Eva Perón (1994), Premio Compostela de Teatro en 1995.

PERSOEIRO

Doutora en Filoloxía Románica pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi catedrática de Filoloxía Románica da Universidade de Granada dende 1984 a 1986; neste último ano obtivo a mesma cátedra na Universidade de Santiago de Compostela, centro no que desempeña o seu labor docente e investigador, e do que foi directora do Servicio de Publicacións (1984-1990). Coordinou, ademais, a revista Verba, Anuario Galego de Filoloxía (1978-1987), foi membro do seu consello de redacción e dirixiu a Revista Galega do Ensino. No eido da lingüística destacan os seus traballos sobre a formación de palabras como a monografía Antónimos latinos y españoles. El prefijo IN (1980) e os centrados especificamente na lingua galega: “Formación y características del gallego”, “La partícula gallego-portuguesa ar/er”, “Aproximación ao estudo das palabras compostas”, etc. Destacable neste ámbito é a súa contribución ao Lexikon der Romanistischen Linguistik (vol II, 1994) con dous...

GALICIA

Escultor e debuxante. Estudiou ata 1947 na Escola de Artes e Oficios de Santiago de Compostela e despois na Escola do Traballo. Foi aprendiz en 1944 con Marcelino Pena, e en 1946 comezou a traballar como tallista en Manufacturas Compostelanas. Axudado pola Deputación da Coruña trasladouse a Madrid, onde foi alumno de Asorey. Traballou a madeira, o marfil e o acibeche, e realizou exposicións en Galicia, Alemaña, Francia, EE UU, Exipto e Tunes. Participou no Annuaire International des Artes Plastiques da UNESCO. A súa obra foi galardoada en diferentes ocasións: primeiro premio e medalla de ouro no concurso provincial de arte de Lugo en 1949, segunda medalla rexional de escultura na Coruña en 1949 e segunda medalla do certame provincial de escultura de Santiago de Compostela en 1950. O 2 de marzo de 1963 foi nomeado académico de número da Real Academia de Belas Artes de Nosa Señora do Rosario.