"BS" (Contén)

PERSOEIRO

Fisicoquímico e matemático norteamericano. Foi nomeado profesor de física matemática en Yale. Os seus estudios versaron sobre termodinámica química (aplicación da primeira e da segunda no estudo do equilibrio de substancias heteroxéneas). Estableceu as bases teóricas da fisicoquímica e descubriu, xunto con Helmholtz, a ecuación que leva o seu nome, así como a regra das fases. En matemáticas contribuíu á análise vectorial e á teoría dos cuaternios. A súa obra principal é On the equilibrium of heterogeneous substances, na que senta os fundamentos da regra das bases.

ENTRADA LARGA

Ecuación que, para un sistema que evoluciona a presión e temperatura constantes, toma a forma

FORMULA

A sendo o traballo efectuado polo sistema descontado o traballo de expansión, H1e H2as entalpías inicial e final, respectivamente, p a presión e T a temperatura absoluta do sistema.

PERSOEIRO

Actor e realizador cinematográfico estadounidense. Debutou como actor en varias obras de teatro e como actor secundario en varias películas, aínda que se deu a coñecer en Mad Max (1978). Da súa filmografía destacan títulos como Gallipoli (1981), Mad Max 2 (1981), The Year of Living Dangerously (1982), Mad Max Beyond Thunderdome (1985), Lethal Weapon (1987), Lethal Weapon 2 (1989), Lethal Weapon 3 (1991), Forever Young (1992), Man Without Face (1993), Braveheart (1995), Ransom (1996), Lethal Weapon 4 (1998), The Patriot (2000) e Signs (2002). Como realizador destacan os filmes Man Without Face (1993) e Braveheart (1995), polo que gañou un Oscar ao mellor director.

PERSOEIRO

Fotógrafo. Iniciouse como fotógrafo da Mariña (1956-1960). Influenciado por Cartier-Bresson, Robert Frank e William Klein, realizou imaxes en branco e negro abstractas sobre a cidade e os seus habitantes. Colaborou nas revistas Camera, Creative Camera, Camera 35, Popular Photography e Modern Photography. Posteriormente, creou a súa propia editorial. Expuxo na George Eastman House de Rochester e no MOMA de Nova York, entre outros lugares. Publicou as fotonovelas The Somnambulist (1970), Déja-Vu (1973) e Days at Sea (1974), e os libros Darkroom, Darkroom II, SX-70 e Nude: Theory. Recibiu, entre outros galardóns, o National Endowment for the Arts (1973 e 1977) e o Deutscher Akademischer Austauschdienst de Berlín (1979).

DINASTIAS

Dinastía de orixe xermánica orixinaria do Alto Rin que ocupou o trono austríaco (1279-1918), o do Sacro Imperio Romano-Xermánico (1273-1291, 1298-1308 e 1438-1806) e o hispánico (1516-1700).
Orixe da dinastía
Fundada por Werner (s X), bispo de Estrasburgo e construtor do castelo de Habsburgo (Suíza) que dá nome á liñaxe, o primeiro conde foi Werner I de Habsburgo (s XI), quen substituíu a forma Altenburgo pola de Habsburgo. O seu tataraneto, Rodolfo I de Habsburgo o Antigo (?-1232), adquiriu os territorios suízos de Laufenburg, Schwyz, Uri, Unterwalden e Lucerna, que trala súa morte se dividiron entre os seus fillos: Alberte IV de Habsburgo o Sabio (?-1240?) recibiu, ademais do primitivo castelo dos Habsburgo, as terras de Argovia, Zúric, Sundgau e Brisgovia e o dominio sobre os conventos de Muri, Seckingen, Bremgartem, Maienberg e Brugg, e fundou a rama albertina dos Habsburgo; e Rodolfo II de Habsburgo o Taciturno (?-1249), señor de Suabia,...

PERSOEIRO

Historiador exipcio. Naturalizado británico, converteuse nun dos maiores expoñentes da aplicación do marxismo á historiografía. Estudiou os movementos sociais e, sobre todo, as revolucións burguesa e industrial, que analizou nas súas publicacións Age of Revolution, 1789-1848 (1969), Age of Capital, 1848-1875 (1975) e Age of Empire, 1875-1914 (1987). Tamén publicou Nations and Nationalism since 1780 (1990) e Age of extremes: The short twentieth century, 1914-1991 (1995).

PERSOEIRO

Romanista. Discípulo, na Universidade de Zúric, de J. Jud, A. Steiger e M. Leumann, foi profesor das universidades de Berna e Heidelberg. Desde a década de 1950 publicou numerosos estudios sobre os elementos preindoeuropeos, principalmente das linguas románicas. Investigou tamén o éuscaro e ocupouse da metodoloxía da investigación etimolóxica e da toponimia prerromana. Colaborou na Enciclopedia Lingüística Hispánica (1960).

PERSOEIRO

Dramaturgo noruegués. Iniciou a súa obra con Catilina (1850) e consolidouse con Brand (1866). Dunha gran penetración psicolóxica e dunha técnica dramática moi afinada, creou unha obra de grande influencia no teatro posterior, catalogable en tres fases. Na primeira fase, de tema histórico e folclórico, moi poética, creou Brand e Peer Gynt (1867). Na segunda, marcada por un forte realismo, abordou temas sociais conflitivos, en Samfundets støtter (1877), unha defensa da verdade; en Gengangere (1881) e Hedda Gabler (1890) analizou a situación conflitiva da muller na sociedade; e en En folkefiende (1882) defendía a verdade fronte ao idealismo. O simbolismo domina a terceira fase nas obras John Gabriel Borkman (1896) e Nar vi døde vagner (1899).

1. Calidade de insubstancial.

2. Cousa insubstancial.