"INTA" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 124.

    1. olver pintar de novo.

    2. Restaurar ou perfeccionar un cadro xa rematado pintando sobre el.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Período da historia de Francia que comezou o 5 de outubro de 1958. Xurdiu a consecuencia do referendo que aprobou a nova constitución presidencialista presentada polo xeneral Charles de Gaulle, que foi elixido presidente. Os seguidores de De Gaulle dominaron a asemblea, e o réxime evolucionou cara a un sistema de poder persoal en mans de De Gaulle. Á súa morte, o conservador Valéry Giscard d’Estaing foi elixido presidente (1974-1981) fronte ao candidato das esquerdas François Mitterrand, que acadou o cargo entre 1981 e 1995. En 1995 converteuse en presidente da república Jacques Chirac, reelixido en 2002.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Instrumento tradicional galego semellante á frauta traveseira. Feita de madeira, tradicionalmente buxo, conta con sete furados, o no extremo cunha chave chamada clave. Ten forma cónica inversa, tomada das traveseiras barrocas, que permite a afinación das notas da escala aguda coas notas da escala grave e foi tomada das traveseiras barrocas. Está formada por cinco partes (pechos): a embocadura ou pecho dos beizos, onde está situado o furado polo que se introduce o aire mediante unha posición especial dos beizos e que no seu extremo conta cun tapón para a afinación; o barrilete, que é unha peza cilíndrica que se emprega para afinar a requinta; o terceiro pecho, en que se sitúan tres furados que se accionan coa man esquerda; o cuarto pecho, onde van outros tres furados para a man dereita; e o pecho da chave, que leva unha chave que se acciona co dedo mainiño da man dereita. A requinta, tradicionalmente, está afinada na tonalidade de fa sostido, o que permite tocar a dúo con gaitas en si natural,...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. de requintar.

    2. Que mostra refinamento e delicadeza extremas.

    3. Que está adornado en exceso.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Someter algo a un proceso para facelo máis fino e mellorar o seu aspecto e calidade.

    2. Facerse alguén máis delicado no seu comportamento e actitude.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor finlandés. De contido moralista, é autor, entre outras novelas, da triloxía Munnoni ja Mannerheim (Miña avoa e Mannerheim, 1960-1962). Moitas das súas obras foron levadas ao cine, como Pojat (1962), Sissit (1963) e Laukaus tehtaalla (1973).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • (A Abeleda, Xunqueira de Ambía 31.8.1925) Relixioso e escritor. Membro da Congregación da Misión, doutorouse en Filoloxía Románica coa tese Toponimia de Marín (1979). Cofundador da Asociación Galega de Onomástica e da Asociación de Amigos do Camiño de Santiago, da que foi primeiro presidente, investigou sobre distintos temas da cultura galega (lingua, etnografía, arqueoloxía, historia, etc). Algunhas das súas contribucións de carácter onomasiolóxico, que conteñen vocabulario de recolla propia do autor ou doutras fontes, están agrupadas na colección Léxico rural do noroeste hispánico das que se publicaron títulos como Tear, tecido e complementos (1992), Millo e hórreo, legumia e cestos (1996), Ferramenta e labranza manual (1997), O muíño (1997), Os castiñeiros e as castañas (1997), O forno do pan (1998) e A auga na natureza (2000). Entre as obras lexicográficas destacan as súas achegas subtituladas Contribución al dicionario gallego, recollidas...

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Relativo ou pertencente á sintaxe.

      2. figura sintáctica/de construción

        Figura retórica que afecta aos modos de construción gramatical que se afastan do considerado regular ou normal, e que poden ter tamén repercusión no sentido dos enunciados, como o asíndeto, a elipse, o ceugma, o hipérbato ou o pleonasmo.

    1. Aplícase á afasia que se debe a un trastorno da estruturación gramatical.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao sintagma.

    2. Relación que se establece entre elementos ou secuencias de elementos que aparecen na mesma cadea. F. de Saussure caracterizou este tipo de relación como in praesentia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Liase que intervén en reaccións onde o equilibrio se despraza completamente no sentido da síntese.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Parte da gramática tradicional que estuda as relacións ou funcións das palabras na frase ou oración. A regra fundamental da estrutura sintáctica de toda oración é que esta ten que ter sempre dous elementos nucleares: o suxeito e o predicado, cos seus posibles complementos, se é que os ten. Da posición, a relación e a función das palabras que poden constituír estes elementos sintácticos básicos xorde a súa clasificación nas distintas categorías gramaticais fundamentais, as partes da oración.

    2. Conxunto de regras correctas que definen as secuencias dos elementos dunha linguaxe de programación.

    3. articulación.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Médico estomatólogo. Recibiu o Premio da Sociedad Española de Estomatología e da Real Academia Nacional de Medicina. É autor de numerosos artigos e traballos en ortodoncia. Académico correspondente da Real Academia de Medicina y Cirurgía de Galicia.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Preparación máis ou menos fluída, de diferentes cores, que consiste nunha suspensión de pigmentos minerais moi finos ou de lacas, que se emprega para escribir, debuxar, pintar, imprimir ou reproducir sobre papel ou outros soportes textos ou debuxos. Pódese afirmar que os chineses e os exipcios xa a empregaban en 2500 a C.

      2. tinta autográfica

        Tinta que serve para escribir ou para debuxar sobre un papel especial que despois se ten que reportar a unha pedra litográfica.

      3. tinta chinesa

        Tinta indeleble e moi negra feita con negro de fume e cola.

      4. tinta de imprenta

        Tinta que se emprega en artes gráficas. As que se utilizan nas prensas cilíndricas son moito máis fluídas ca as empregadas nas prensas planas, e as de litografía e offset son máis espesas ca as que se utilizan en tipografía. A impresión é máis coidada canto máis finos son os pigmentos e máis homoxénea é a suspensión.

      5. tinta indeleble

        Tinta que resiste, sen borrarse, a acción dos axentes químicos ordinarios e o paso do tempo.

      6. tinta simpática

        Tinta incolora á que hai que aplicar algún tratamento físico ou químico, xeralmente calor, para que se vexa.

    1. Substancia coa que se tingue ou pinta.

    2. Secreción de cor negra ou negra violácea, a causa da presenza de melanina disolta en auga, que os cefalópodos producen nunha bolsa ou glándula e que proxectan violentamente polo sifón cando se ven ameazados. Dilúese na auga do mar e produce unha densa nube de protección que dificulta a visibilidade do depredador e permite fuxir ao cefalópodo.

    3. Capa de cor que se estende como base sobre a que se van colocando o claro ou o escuro, na pintura á tempera e ao fresco.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Termo do barallete que corresponde á voz ‘tinta’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • DEPARTAMENTOS

    Departamento de Uruguay (9.529 km2; 49.318 h [2004]). A súa capital é Treinta y Tres (26.390 h [1996]).

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Tres veces dez.

    2. Que ocupa o lugar número trinta nunha serie. OBS: Nesta acepción adquire valor de ordinal e polo tanto equivale a trixésimo.

    3. Representación gráfica dese número. OBS: Na numeración arábiga represéntase por 30 e na romana por XXX.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Conflito bélico de carácter europeo (1618-1648), que se prolongou na guerra entre Francia e a monarquía hispánica, que durou ata 1659. A primeira fase, chamada bohemio-palatina (1618-1625), iniciouse coa insurrección de Bohemia e os estados da Casa de Austria contra o futuro Emperador Fernando II, de tendencias absolutistas e católicas. Os nobres bohemios elixiron rei ao elector Federico V do Palatinado (1619), pero as tropas da Liga Católica, baixo o mando de T’Serclaes de Tilly, puxeron fin ao reinado de Federico na Batalla da Montaña Branca (1620). Comezou logo a chamada fase danesa (1625-1629), coa intervención de Cristián IV de Dinamarca. T’Serclaes de Tilly derrotou aos daneses na Batalla de Lutter (1626,) e Cristián IV renunciou a intervir en Alemaña (Paz de Lübeck, 1629). A intransixencia de Fernando II, que promulgou o Edito de Restitución (1629), provocou a continuación da loita. Iniciouse entón a chamada fase sueca (1630-1635). Gustavo II Adolfo de Suecia, con apoio francés,...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Comisión de trinta cidadáns oligarcas, chamados tamén os Trinta e os Trinta Tiranos, instituída en Atenas tras a derrota ante Esparta (404 a C). Levaron a cabo feroces persecucións dos partidarios da democracia e despois dun ano de dominio foron depostos nunha revolta, na que participou decisivamente Trasibulo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MACIZO

    Macizo montañoso que se estende ao L da serra de Wasatch, entre os estados de Wyoming e de Utah, EE UU. O seu cumio acada a altitude máxima no Kings Peak (4.114 m).

    VER O DETALLE DO TERMO