"OCU" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 150.

  • Que ten forma de ollo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • oftalmólogo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ollo de boi.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos movementos dos ollos.

    2. Nervio motor ocular común que inerva os músculos oculares externos, excepto o recto externo e o oblicuo superior, así como o esfínter pupilar e os músculos ciliares do ollo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Relativo ou pertencente aos movementos rotatorios dos ollos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que se pode ocultar.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de ocultar ou de ocultarse.

    2. Paso dun astro próximo á Terra por diante doutro astro máis afastado, aparentemente máis grande e máis luminoso. Un caso frecuente e moi importante é o de ocultación dunha estrela pola Lúa. Neste caso, a medida dos instantes de inmersión e de emersión dan información sobre os movementos da Terra e da Lúa. Son tamén frecuentes as ocultacións dos satélites galileanos de Xúpiter polo propio Xúpiter.

    3. Encubrimento dunha cousa que legalmente se debe manifestar á autoridade ou ao funcionario que o pregunta por razón do seu cargo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que ou quen oculta.

    2. Dispositivo que canaliza a luz emitida polos faros dos trens, dos vehículos ou dos sinais de tráfico, que se emprega en tempos de guerra para evitar a súa localización.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Impedir que algo ou alguén sexa visto.

    2. Facer que algo non se saiba.

    3. Protexer as tropas, os materiais e as instalacións da observación por parte do inimigo.

    4. Situarse nun lugar ou actuar de maneira que non poida ser visto.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Doutrina que pretende coñecer e utilizar os segredos e os misterios da natureza. Nos tempos antigos había unha ciencia reservada aos iniciados, xeralmente sacerdotes dun culto. Mediante diversos descubrimentos, intuicións e prácticas do ocultismo pasaron ao eido do coñecemento científico, pero unha parte continúa no plano da pseudo-ciencia ou da paraciencia.

    2. Crenza na existencia de poderes sobrenaturais capaces de explicar realidades non sometidas ao coñecemento humano ou científico.

    3. Actitude propia de quen actúa encubrindo ou ocultando algunha cousa.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao cultismo.

    2. Persoa que practica o cultismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que non se deixa ver.

    2. Que non se manifesta ou que se descoñece.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Árbore que se cultiva especialmente en Guinea Ecuatorial e en Gabón e que se emprega en contrachapados e na fabricación de caixas para cigarros.

    2. Madeira desta árbore.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que se pode ocupar.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de ocupar ou ocuparse.

      1. Actividade en que se está ocupado.

      2. Traballo ou estudo ao que se dedica o tempo a cambio dunha retribución ou ganancia.

      3. Utilización de man de obra para a produción. A estrutura da ocupación determina a parte da poboación activa empregada nos diversos sectores de actividade económica, e tamén a súa composición cualitativa. O nivel de ocupación fixa o grao de absorción dos factores e en especial do factor traballo no conxunto das actividades produtivas. Segundo o modelo neoclásico, o nivel de ocupación está determinado pola intersección das curvas da oferta e da demanda de traballo, que dependen ao mesmo tempo do salario real. Un exceso da oferta de traballo respecto da demanda desencadea un proceso de axuste que tende á diminución do salario real. A nova situación de equilibrio obtida cumpre as condicións de plena ocupación, entendida como a situación en que todo individuo disposto a traballar ao nivel de salarios vixente pode conseguilo. Esta concepción optimista oponse á visión marxista, segundo a que, o capitalismo mantén en permanencia un certo volume de man de obra desocupada para facer...

      4. Utilización efectiva, nun momento dado, dos recursos produtivos, como a man de obra, os bens de capital e os recursos naturais.

      1. Toma de posesión por parte dos poderes públicos dunha propiedade privada para o estudo ou a execución de traballos públicos. O propietario desposuído ten que recibir unha indemnización.

      2. Forma orixinaria de adquirir a propiedade que consiste en apoderarse de bens materiais externos que non pertencen a ninguén.

      3. Exercicio temporal da soberanía sobre un territorio ou estado estranxeiro. A ocupación de guerra ou militar prodúcese despois dun conflito, a ocupación pacífica efectúase para garantir as estipulacións dun tratado de paz, e a ocupación mixta ten como base un acordo entre os belixerantes. Foi regulamentada pola Convención da Haia (1907) e pola Convención de Xenebra (1949) para a protección de civís en tempo de guerra.

    2. ...

    VER O DETALLE DO TERMO