"ONG" (Contén)

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de León, Castela e León, drenado polo río Sil, que forma ao seu remate o pantano de Bárcena (1.788 h [1996]). A agricultura (cereais e hortalizas) e a gandería (lanar) son a base da súa economía.

PUBLICACIÓNS

Publicación en galego que apareceu no verán de 1988 en Vigo co subtítulo “Revista de Ciencia, Arte e Pensamento”. Este proxecto xurdiu como iniciativa da Asociación Cultural Zeca Afonso e estaba dirixido por Xoán M. Estévez. Trátase dunha revista que dá cabida a temas culturais, -inclúe poesía, novas creacións literarias, ensaios ou música-, temas políticos, industriais e do medio ambiente. Contiña tamén entrevistas e textos perdidos de autores galegos. Nas páxinas centrais inseriu un suplemento titulado “Templo de poesía”. Amosou o seu interese pola cultura en Portugal en diversos artigos e na sección “Livros de PORTUGAL na GALIZA”, no que informaba sobre as novidades editoriais. Neste proxecto colaboraron Antonio Chaves, Carlos Vila, Carolina Domínguez, Celia Durán, X. L. Méndez, M. Anxo Murado, A. Uxío Mallo, Pilar Allegue, Antón Reixa e Xela Arias. Os seus debuxos son obra de Luís Seoane e as historietas gráficas de Tokio.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Rairiz de Veiga baixo a advocación de santa Mariña.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Rairiz de Veiga. Construída no s XVIII, destacan os relevos atribuídos a Francisco de Moure.

1. Sensación aflitiva e angustiosa que experimenta unha persoa ante un posible perigo ou desgracia.

2. Padecemento moral intenso que sofre unha persoa exteriorizado con queixas, choros, etc.

1. Atraer o afecto ou a benevolencia de alguén.

2. Conseguir o afecto ou a benevolencia doutra persoa.

PERSOEIRO

Escritor. Dentro dun realismo preocupado pola técnica e o estilo, publicou, entre outras obras, os contos Lima, hora cero (1954) e Kikuyo (1955), e a novela No una, sino muchas muertes (1958), iniciadora do realismo urbano en Perú.

1. Acción de congratular ou congratularse.

2. Expresión de felicitación. OBS: Xeralmente, utilízase en plural.

1. Manifestar unha persoa satisfacción a outra á que lle aconteceu algo favorable.

2. Mostrarse contenta ou satisfeita unha persoa por algún acontecemento favorable.

1. Que expresa congratulación.

2. Disposto á congratulación.

1. Acción e efecto de congregar ou congregarse.

2. 1. Asociación de fieis, con votos ou sen eles, que se reúnen baixo unha advocación relixiosa, para o exercicio da piedade e con finalidades apostólicas.

   2. congregación mariana

      Asociación de cregos e laicos que ten por finalidade promover a fe cristiá mediante a espiritualidade litúrxica, a piedade mariana, o sentido da Igrexa, os exercicios de santo Ignacio e as actividades apostólicas. As congregacións marianas xurdiron en 1560 no Colexio Romano dos xesuítas, e Gregorio XIII erixiunas canonicamente en 1584. No 1968 iniciouse outro período coa aprobación dos novos estatutos, inspirados no Concilio Vaticano II, que permitiron cambiar o nome tradicional polo de comunidades de vida cristiá.

3. 1. Comunidade reunida para o culto nas igrexas da Reforma.

   2. Comunidade local de crentes, sobre todo o estamento laical que a forma.

4. Unión de diversos mosteiros que dependen dun único superior, pero que conservan a súa independencia.

5. Compañía de relixiosos ou relixiosas que soamente fan votos sinxelos; estes poden ser perpetuos ou temporais.

6. Cada unha das comisións ordinarias, integradas na curia romana, que asisten o Papa no goberno da Igrexa, con potestade administrativa na súa competencia. Sisto V (1588) foi o primeiro en estruturar o corpo das congregacións. Dende 1988 existen novas congregacións: para a doutrina da fe, para as Igrexas orientais, para o culto divino e a disciplina dos sacramentos, para as causas dos santos, para os bispos, para a evanxelización dos pobos, para o clero, para as institucións de vida consagrada e as sociedades de vida apostólica, e para os seminarios e institutos de estudios. Así mesmo, establecéronse doce consellos pontificios (para os laicos, para a unidade dos cristiáns, etc), tres tribunais (penitenciaría apostólica, sinatura apostólica e rota romana) e tres oficinas (cámara apostólica, administración do patrimonio de sé apostólica e prefectura dos asuntos económicos da Santa Sé).