"Sil" (Contén)

1. Relativo ou pertencente a Brasília ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Brasília.

PERSOEIRO

Escritor. A partir de 1934 comezou a practicar unha política activista con certos trazos fascistas. Chegou a ser un dos xornalistas máis coñecidos da colaboración con Alemaña durante a Segunda Guerra Mundial. Foi director do semanal Je suis partout (1937-1943). Foi fusilado.

PERSOEIRO

Xeneral do exército ruso. Participou na campaña dos Balcáns (1877-1878) ao mando dunha división de cabalería. En 1914 participou na Batalla de Galitzia, encabezando ao ano seguinte unha ofensiva contra as forzas alemanas en Mackensen. En 1916 comandou a ofensiva contra o exército dos imperios centrais en Bucovina. Foi nomeado comandante supremo do exército en maio de 1917, despois do cesamento de Nicolao II, pero logo o substituíu Kornilov ante a súa incapacidade para dominar as tropas. Colaborou co goberno soviético, que o nomeou membro do consello consultivo militar en 1920.

PERSOEIRO

Escritora. As súas obras reflicten o mundo intimista das mulleres e o ambiente da alta burguesía bonaerense. Publicou: La redoma del primer ángel (1943), El hechicero (1961), Los salvadores de la patria (1965), Los monstruos sagrados (1971) e Los despiadados (1978), entre outras obras.

PERSOEIRO

Teólogo bizantino. Desenvolveu unha carreira política a favor de Xoán VI Cantacuceno, co que, xunto co seu amigo Demetrio Cidones, compartiu en dúas ocasións vida monástica. Malia que permaneceu sempre laico, foi proposto para ocupar a sé episcopal de Tesalónica. Foi amigo e partidario dos palamitas, aínda que non entrou de cheo nas polémicas doutrinais. Entre os seus escritos teolóxicos destacan A vida en Cristo e Explicación da divina liturxia.

GALICIA

Escritora. Licenciada en Xeografía e Historia e Filoloxía Hispánica, é profesora de lingua e literatura galegas de ensino secundario.   Publicou os libros Un ano de fábula en catro estacións (1994) e As ás de Xenoveva (1996), clasificados como literatura infantil, a colección de relatos Saturno tamén é Deus (1997) e o conto “O nacemento da humanidade”, no libro colectivo Mini.relatos (1999).

1. 1. Figura, obxecto ou espazo de forma cadrada ou rectangular, especialmente cando está estampado sobre unha tea.

   2. Armazón, xeralmente de forma cadrada ou rectangular, que sostén algunha cousa polos bordos ou que deixa o espazo para que encaixe algunha cousa.

   3. Pintura, debuxo ou gravado non mural, realizado normalmente sobre tea ou táboa e enmarcado.

   4. Antiga formación da infantería en figura de cuadrilátero presentando catro caras ao inimigo. Practicábase contra as cargas de cabalería en campo aberto, mentres que coa difusión das cargas de fogo perdeu toda a súa efectividade.

2. 1. Texto resumido ou gráfico, normalmente encadrado ou esquematizado por medio de chaves ou de casas, que destaca do resto do texto e que pode ocupar unha ou máis páxinas. OBS: Tamén se denomina cadro sinóptico.

   2. Exposición oral ou escrita que se realiza con respecto a un determinado tema ou asunto.

   3. cadro de financiamento

      Presentación, con carácter de recapitulación, do conxunto de movementos de fondo que operou unha empresa no curso dun exercicio económico, no que se detallan as diversas orixes dos recursos obtidos e as aplicacións que se fixeron, en inmobilizado e en circulante. OBS: Chámase tamén cadro de orixe e de aplicación de fondos.

3. Armadura metálica dunha bicicleta.

4. ...

1. Acción de compartir.

2. Cada unha das divisións que se fan nun espacio ou lugar para aloxar diferentes persoas ou cousas.

3. 1. Cada unha das seccións independentes que ten o casco dun navío para evitar o afundimento aínda que se inunde unha delas.

   2. Cada unha das seccións independentes en que se divide algo.

PERSOEIRO

Pintor portugués. Influído por Rubens, con quen se relacionou durante a súa estadía en España, e pola escola de Boloña do s XVII, foi un artista recoñecido na Lisboa de finais do XVII. Destacou pola interpretación da súa temática relixiosa baixo as pautas do Concilio de Trento. Foi pintor da corte (1678-1708) e deixou abondosas obras nas igrexas lisboetas de São Roque (Ascenção), Madre de Deus ou Paulistas, así como nas igrexas de Santo Anão (Évora), Nossa Señora da Assunção de Elvas e na de Sesimbra.

PERSOEIRO

Historiador e arqueólogo portugués. Licenciado en Teoloxía en 1965, doutorouse nas especialidades de Prehistoria e Arqueoloxía en 1987 na Universidade do Porto. Profesor nesta universidade, especializouse en epigrafía e a Idade do Ferro no NO peninsular. Colaborador habitual das revistas Arqueologia, Gaya, Poligrafia e Portugalia, é director da revista Lucerna. Entre as súas obras sobresaen A idade dos metais em Portugal (1983), A cultura castreja no noroeste de Portugal (1986), Idade do Ferro em Portugal (1990), As origens do Porto (1994) e Portuguese Castros: the evolution of the habitat and the proto-urbanisation process (Castros portugueses: a evolución do hábitat e o proceso de protourbanización, 1995). Realizou a catalogación do material arqueolóxico do Museu Municipal de Etnografia e História de Póvoa de Varzim. Foi vogal da comisión nacional de arqueoloxía, membro da comisión científica internacional para o val do Côa, director do Instituto de Arqueologia da Universidade do Porto...

GALICIA

Escultor e tallista. Protexido do arcebispo Gil Taboada, dedicouse á creación de retablos, escudos de tallas e mobles desde 1753. Realizou, entre outras obras, unha custodia para San Martiño de Prado, un retablo para a igrexa de Santa Baia de Onción e un camarín para a igrexa de Souto Longo. Traballou en diferentes estancias do Hospital Real de Santiago de Compostela.