"uru" (Contén)

Xénero de peixes mariños, da familia dos singnátidos, que poden acadar -no caso das femias- unha lonxitude de ata 60 cm ou -no caso dos machos- 40 cm; o corpo é alongado e armado por un conxunto de placas dérmicas que forman aneis, a boca é pequena e a fendedura branquial está reducida a un poro; a aleta caudal é rudimentaria, a aleta dorsal esténdese entre os aneis 7 e 11 do tronco, a aleta anal está ausente e a aleta pectoral membranosa só está presente nos xuvenís. Son de cor acastañada clara con numerosas raias verticais prateadas, orladas de escuro e unha liña vermella escura horizontal na cabeza. Os machos incuban os ovos ata que as larvas acadan uns 12 mm de lonxitude total e poden ter vida independente. A especie E. aequoraeus, distribuída polo Atlántico dende os Açores ata Noruega, está presente en ambientes costeiros e praderías litorais. Recibe a denominación popular de agulla cobra.

Situación ou asunto complicado e confuso.

Il da Anatolia Oriental, Turquía (25.133 km2; 848.800 h [1990]). A súa capital é Erzurum.

furúnculo.

Inflamación infecciosa circunscrita da pel, localizada nun folículo piloso. Caracterízase por unha tumefacción acuminada e por unha pequena lesión provocada pola necrose da pel, que contén os restos do aparato piloso-sebáceo. Os axentes causantes habituais son estafilococos pióxenos.

Infección provocada por furúnculos.

Relativo ou pertencente ao furúnculo.

mbyá.

Mestre espiritual. No Vedānta, Deus, gurú e atman son considerados unha soa e mesma cousa, e toda a pedagoxía do mestre está encamiñada a revelarlle ao discípulo esta verdade final. Noutras escolas, o gurú é unha manifestación visible do ādiguru, o mestre divino, do que deriva o gurú terreal a través dunha sucesión ininterrompida de mestres.

Xénero de dinosauros da orde dos ornitisquios, medían entre 4 e 15 m de lonxitude, 4 m de altura e aproximadamente unhas catro toneladas de peso. As patas traseiras e a cola eran utilizadas para fuxir dos depredadores, aínda que a maior parte do tempo andaban a catro patas. O cranio e as mandíbulas estaban comprimidas dorsiventralmente e recubertas dun pico córneo, semellante ao dun pato. Tiñan sobre 3.000 dentes, dispostos en distintas fileiras. Habitaron durante o Cretáceo Superior. Existen dúbidas de se poboaron os pantanos de América do Norte, alimentándose de plantas acuáticas ou se pola contra eran animais terrestres e se alimentaban de follas duras de árbores; pola presenza de poderosos molares suponse a segunda hipótese.

Xénero de teleósteos fisóstomos, alongados e comprimidos. Habitan na zona abisal. Engloba as especies johnsonianus e ovenii.

Enfermidade neurodexenerativa orixinada por un prión. Os humanos poden infectarse se inxiren tecido cerebral humano contaminado, feito que ocorría habitualmente en Nova Guinea, onde practicaban un tipo de canibalismo. Tarda sobre 30 anos en presentar os síntomas, despois do que se produce a morte do individuo.