"AND" (Contén)

1. Persoa de aspecto descoidado ou ridículo.

2. Vaca vella.

PERSOEIRO

Escultor, pintor e debuxante norteamericano. Estudiou enxeñería mecánica e pintura. En 1926 fixo en París un conxunto de figuriñas de madeira e arame articuladas (Circo), que o levaron a facer esculturas de aramio. Máis tarde realizou obras de arte abstracta e os 30 móbiles presentados na Galería Vignon de París en 1932. Cos móbiles relaciónanse outros dous tipos escultóricos destacables na traxectoria artística de Calder: os standing mobiles e os stabiles, que presentan unha longa evolución desde as primeiras esculturas ata as formas monumentais como as do Falcón (1963) ou o Barón (1965). Ademais, fixo ilustracións, decoracións, xoias e fontes.

PERSOEIRO

Político salvadoreño. Doutorado en Xurisprudencia e Ciencias Sociais pola Universidad de El Salvador fundou, en 1981, o partido Alianza Republicana Nacional (ARENA). Deputado na Asamblea lexislativa en 1985, alcalde da cidade de San Salvador entre 1988 e 1994, chegou á presidencia da República no ano 1994, nas primeiras eleccións libres que se produciron en El Salvador tras doce anos de Guerra Civil.

PERSOEIRO

Político conservador. Foi deputado polo distrito de Celanova, senador vitalicio, ministro de Gracia e Xustiza no goberno de O’Donnell (1865) e presidente do Tribunal Supremo de Xustiza. Foi membro da Academia de Ciencias Morales dende 1871 cun discurso sobre El derecho del estado para castigar y la legitimidad de la pena de muerte.

PERSOEIRO

Comediógrafo, poeta e actor. Deixou seis comedias que oscilan entre o realismo e o clasicismo, nas que empregou dialectos diferentes. Destacan os títulos La spagnola (A española, 1549) e Saltuzza (1551), entre outros. Escribiu tamén poesía en dialecto veneciano como Egloghe pastorili (Églogas pastorís, 1553) ou Bizarre, feconde et ingegnose rime piscatorie (Bizarra, fecunda e enxeñosa rima piscatoria, 1556).

PERSOEIRO

Prateiro. Traballou activamente en Santiago de Compostela. Segundo consta no seu testamento, datado en 1683, realizou obras de pratería e ourivería para o conde de Maceda e para Andrés de Mondragón, marqués de Santa Cruz, así como unha cruz para San Vicente de Vimianzo e uns cálices e unha lámpada para as mercedarias de Santiago de Compostela. No mesmo ano de 1683 realizou unha espada para a imaxe de san Xián da confraría do gremio de ferreiros.

PERSOEIRO

Político francés. Nomeado inspector xeral de finanzas en 1783, en 1786 intentou introducir reformas económicas radicais, seguindo o modelo fisiocrático, que foron rexeitadas por unha asemblea de notables en 1787. Emigrou a Inglaterra e, trala Revolución Francesa (1789), instalouse en Turín, onde se converteu nun dos xefes da contrarrevolución. É autor de De l’état de la France present et à venir (Sobre o estado da Francia actual e futura, 1790).

GALICIA

Concello da comarca da Limia, situado na provincia de Ourense no S da Comunidade Autónoma de Galicia forma parte da denominada Raia Seca, é dicir, da fronteira política con Portugal. Limita ao N co concello da Porqueira, ao L cos concellos dos Blancos e Baltar (todos eles da Limia), ao S con Portugal e ao O con Muíños, na comarca da Baixa Limia, e Portugal. Situado Abrangue unha superficie de 97,7 km 2cunha poboación de 1.110 h (2007), distribuídos nas parroquias de Calvos, Castelaus, Feás, Golpellás, Lobás, Randín, Rioseco, Rubiás dos Mixtos e Vila. A capital municipal é o lugar de Calvos. Atópase a 41° 56’ de latitude N e 7° 53’ de lonxitude O, a 174 km da capital autonómica, Santiago de Compostela, e 68 km da cidade de Ourense. Está adscrito ao partido xudicial de Bande e á diocese de Ourense.
Xeografía física
O territorio de Calvos de Randín está baixo o dominio climático oceánico continental. Nas serras situadas ao S do termo municipal o clima...

1. Póla bieita de tendencia eremítica, fundada por san Romualdo no 1012 en Camaldoli (Toscana).

2. Rosario composto de dez contas.

3. Que ou quen ten unha actitude indolente.

GALICIA

Actriz. Licenciada en Filoloxía Galego-Portuguesa, comezou a facer teatro no ano 1982 no grupo Ancoradouro. Posteriormente traballou na Aula de Teatro da Universidade de Santiago de Compostela e en compañías profesionais como Teatro do Aquí, Uvegá Teatro, Centro Dramático Galego e Os Quinquilláns. Entre outros espectáculos, participou en Zocos (1998) e A señorita Xulia (2000), de Uvegá Teatro, e Xelmírez ou a groria de Compostela (1999) e Don Xoán (2000), do Centro Dramático Galego.

PERSOEIRO

Ilustradora. Licenciada en Belas Artes na facultade de San Fernando e profesora de debuxo, participou en varias exposicións colectivas e individuais como a II Mostra de Pintura (1989), a II Bienal de Artistas Galegas (1990) ou Galicia Solidariedade (1994). Das súas ilustracións destacan, entre outros, os títulos: A perla (1990), A lúa non está á venda (1990), Paulina ao piano (1991), Endrina e o segredo do peregrino (1992) e O príncipe feliz (1993).

GALICIA

Xornalista e escritor. Iniciou as súas colaboracións xornalísticas en Madrid en distintas publicacións como Blanco y negro, na que asinou numerosas crónicas de viaxe co pseudónimo de El Hidalgo de Tor. Posteriormente, emigrou a Bos Aires e alí colaborou con El Diario Español e La Nación, entre outros xornais. Publicou Novelas lóstregos. Amor de pai (1900), a novela curta O terruño (1900) e o conto “No hespital” (1904), ademais doutros relatos en distintas publicacións da época.

GALICIA

Xornalista e escritor. Abandonou os estudios do seminario para emigrar a Bos Aires en 1901. Alí colaborou en numerosas publicacións e foi onde comezou a desenvolver o seu estilo irónico e satírico, mesmo sufriu ataques daqueles que rapidamente o etiquetaron como anarquista por mor da dureza dos artigos que escribía. Tres anos despois regresou a Galicia onde colaborou no Diario de Pontevedra. Máis tarde marchou a Madrid como colaborador dos xornais El País, invitado por Santiago Mataix, e España Nueva; alí coñeceu o poeta Rubén Darío, os irmáns Machado, a Pío Baroja e a Ramón María del Valle-Inclán, e asistiu a numerosos parladoiros de destacados cafés do centro de Madrid. Continuou a súa etapa madrileña redactando para as publicacións El Mundo, Los Lunes del Imparcial, La Correspondencia de España, El Sol, La Voz e La Correa. Despois de viaxar a Turquía entrou na redacción de La Tribuna. En 1916 ingresou en ABC como correspondente,...

CIDADES

Cidade do estado de Paraíba, Brasil (351.606 h [1995]). Fundada en 1773 co nome de Princesa do Oeste, converteuse a mediados do s XIX nun dos principais centros produtores de café do Brasil. A partir do desenvolvemento económico logrado, consolidou unha industria que a sitúa como a maior cidade industrial do interior nordeste do Brasil. Posúe un centro de ensino superior, a Universidade Regional do Nordeste, fundada en 1966.

CAPITAIS

Capital do estado de Mato Grosso do Sul, na rexión Centro-Oeste do Brasil (600.069 h [1996]). Localizada nun altiplano entre os ríos Guaraná e Paraguay, é unha cidade industrial e comercial situada na liña de ferrocarril de São Paulo a Corumbá. Tamén posúe aeroporto e un centro de ensino superior, a Universidade Federal de Mato Grosso do Sul, fundada en 1970.