"Est" (Contén)

1. Escritura estenográfica realizada a máquina.

2. Máquina especial para a escritura estenográfica.

1. Paisaxe aberta e, as máis das veces, de relevo chairo, onde dominan formacións vexetais constituídas por plantas perennes herbáceas ou leñosas baixas, cunha distribución horizontal regular, e que nas áreas abertas poden ser ocupadas temporalmente por plantas anuais. É propia de rexións cunhas condicións climáticas continentais, onde se combinan un gran déficit hídrico estival (as precipitacións están comprendidas xeralmente entre os 100 e 250 mm anuais) e un descenso acusado das temperaturas durante o inverno, que limitan o desenvolvemento dos ciclos vexetais. Despois das chuvias invernais a cuberta vexetal prolifera de xeito rápido, pero a seca estival frea este proceso. As mellores representacións das estepas están nas chairas ucraínas, nas mesetas alxerianas e turcas, nas praderías americanas e na pampa arxentina. O aproveitamento tradicional destes ecosistemas baséase nun pastoreo transhumante de camelos e ovellas. Coa mecanización, algunhas estepas foron convertidas en cultivos, principalmente...

2. Arte dos cimerios, dos sármatas e dos escitas, pobos que habitaron as estepas euroasiáticas durante a Idade do Bronce. O territorio, dunha grande extensión xeográfica, abarcaba dende Mongolia ata Hungría e constaba de diferentes centros, entre outros, Karasuk e Tagar (en Asia central) do I milenio a C, e Kuban (ó S de Rusia), onde se localizaron un gran número de tumbas (kurgans) dos xefes escitas, con diferentes obxectos que evidencian influencias centroeuropeas, anatolias, iranias e gregas. Foi unha arte esencialmente animalística, inspirada na fauna da zona en que se desenvolveu, e influíu sobre a arte de China e no occidente de Europa.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Sevilla, Andalucía, situado na marxe dereita do río Blanco (11.560 h [1996]). A súa economía estivo vinculada tradicionalmente ás actividades artesanais. O principal recurso económico é a agricultura, sobre todo cereais e oliveiras. Na industria predomina o sector alimentario, especialmente a elaboración de doces propios do Nadal (manteigadas e turróns), aceites, embutidos e licores. De orixe púnica, as fontes de época romana denominárona Astapa e Ostippo. Do seu patrimonio cultural destacan a igrexa gótico-mudéxar de Santa María la Mayor e a renacentista de San Sebastián, as murallas medievais e a torre da homenaxe (s XIV).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Málaga, Andalucía, á beira do Mar Mediterráneo, no sector denominado Costa del Sol (37.557 h [1996]). Importante núcleo comercial, nos últimos anos converteuse nun destacado centro turístico. Tamén ten certa actividade industrial, principalmente nos sectores químico, conserveiro e alimentario. De orixe incerta, estivo ocupada polos árabes ata 1456, data en que foi conquistada por Enrique IV de Castela. Do seu patrimonio cultural destacan as torres vixías, os restos do castelo árabe de El Nicio e a igrexa de Nuestra Señora de los Remedios (s XVIII).

1. Rama da química que estudia as relacións numéricas segundo as que reaccionan os elementos ou os compostos para formar unha nova combinación. As relacións estequiométricas veñen dadas pola lei das proporcións recíprocas ou de Richter (1792), a das proporcións definidas ou de Proust (1801), a das proporcións múltiples de Dalton (1803) e a dos volumes de combinación ou de Gay-Lussac (1808). Os fundamentos da estequiometría derivan, principalmente, das investigacións de K. F. Wenzel e J. B. Richter e dos traballos de Berzelius.

2. Relación numérica entre as masas dos elementos que forman unha substancia e as proporcións en que se combinan os elementos ou compostos nunha reacción química.

1. Relativo ou pertencente á estequiometría.

2. Composto químico que segue a lei das proporcións definidas, é dicir, que a proporción entre os seus átomos é invariable.