"To" (Contén)

PERSOEIRO

Pintor. Iniciou a súa formación nas escolas de Belas Artes de Porto e Lisboa (1966-1969) e completou a súa formación nas academias da Haia e de Rotterdam. Fundou e dirixiu a Casa-Museu Álvaro de Campos (1987-1989). Destacou pola orixinalidade das súas técnicas, como a fotografía en branco e negro, ou o cine experimental (My Education, 1981; Portugal Revisited, 1983; Dharma, 1983-1984). Tamén realizou unha serie de esculturas monumentais. Das súas pinturas destacan Nómada (1982) e A barca (1985).

1. Relativo ou pertencente aos pomatómidos.

2. Peixe da familia dos pomatómidos.

3. Familia de peixes, da orde dos perciformes, á que pertence a anxova.

PERSOEIRO

Político romano, fillo de Cneo Pompeo Magno. Enfrontado a Caio Xulio César en vinganza polo asasinato de seu pai, coa morte de César (44 a C) foi nomeado praefectus classis et orae maritimae. Proscrito polo segundo triunvirato, ocupou, coa axuda dos piratas, Sicilia, Sardeña e Córsega. Obtivo daquela o favor de Marco Antonio, quen, temeroso do seu poder crecente, abandonouno ante Octavio. Foi derrotado por Marco Vipsanio Agripa e fuxiu a Asia, onde morreu asasinado.

PERSOEIRO

Xurista romano. Da época dos emperadores Publio Elio Adriano, Marco Aurelio e Lucio Vero, a súa obra foi referencia para os xuristas posteriores, ata o Digesta de Xustiniano I. Escribiu Liber ad Sabinum e Liber ad Quintium Mucium.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Camariñas baixo a advocación de san Pedro.

GALICIA

Escritor e crítico literario. Colaborador de La Voz de Galicia e especializado en literatura, especialmente na obra de G. Torrente Ballester, escribiu Cuaderno de fragmentos sobre Gonzalo Torrente Ballester (1989), Renovación de la novela en el siglo XX: del 98 a la guerra civil (1992), Camilo José Cela: su arte literario (1994), Galicia en la obra narrativa de Torrente Ballester (1994), Achegamento a Torrente Ballester (1997), Pontevedra en la vida y obra de Gonzalo Torrente Ballester (2000) e a recompilación de artigos de prensa Viéndolas pasar (2005).

IGREXAS

Igrexa situada en Pontevedra. É coñecida como San Bartolomeu o Novo, pois xa existiu a igrexa de San Bartolomeu o Vello, da que se conservan restos dunha portada do s XIII que se refixo nas ruínas de San Domingos. Pertenceu á Compañía de Xesús desde a súa construción entre 1696 e 1714, ata a súa expulsión en 1767. Construída en estilo barroco, ten as trazas das igrexas xesuíticas romanas. No seu interior destacan os retablos atribuídos a Pedro de Mena, Gregorio Fernández, Pedro de Campo, Bieito Silveira e Gambino. Presenta unha fachada decorada con columnas e os escudos heráldicos de familias que axudaron economicamente para a súa construción.

SERRAS

Sistema montañoso de Turquía, situado ao N de Anatolia. Esténdese ao longo da costa do Mar Negro, desde o Bósforo ata a fronteira con Xeorxia.

1. Especie de viga estreita que vai de trabe en trabe e no que van cravadas as táboas do piso, do teito ou sobre os que descansan as tellas.

2. Ponte pequena.

3. Ponte flotante constituída por dúas barcas ou flotadores unidos por un ou máis postes.

4. Embarcación que ten o fondo, a proa e a popa planas e que se emprega para cruzar ríos ou como base de pontes provisionais.

MONTES

Monte situado na parroquia de Trasmiras, no concello homónimo. O seu cumio acada os 650 m de altitude.

MONTES

Monte situado na parroquia de Queizán (O Corgo). O seu cumio acada os 573 m de altitude.

MONTES

Monte situado na parroquia de Vilar de Lor (Quiroga). O seu cumio acada os 800 m de altitude.

MONTES

Monte situado entre as parroquias de Mourisca e Hedroso, ambas as dúas no concello de Viana do Bolo. O seu cumio acada os 1.019 m de altitude.