"To" (Contén)

Morea de toxo cortado e agrupado, listo para ser transportado.

Que na estrutura secuencial dunha palabra ocupa unha posición inmediatamente posterior á tónica. Por exemplo, -di- é unha sílaba postónica de metódica e e é unha vogal postónica de áspero.

Aplícase ao período que segue a unha intervención cirúrxica.

Que ou quen oferta.

Xénero de herbas perennes, da familia das potamoxetonáceas, acuáticas, mergulladas ou flotantes, que teñen follas alternas, simples, en forma de cintas, con lígulas estipulares, de flores regulares, tetrámeras, hermafroditas, anemófilas, reunidas en espigas terminais, e de froitos en drupa. Comprende preto de 100 especies dulcícolas, algunhas delas cosmopolitas. En Galicia están presentes as especies P. natans, P. polygonifolius e P. perfoliatus.

Plancto das augas correntes desprazado por un fluxo turbulento.

Familia nobre polaca. Stanis é aw Rewera (1579-1667), grande atamán da coroa polaca, destacou polas súas vitorias contra os turcos, os tártaros, os rusos (Cudnów, 1660) e os suecos. Ignacy Rewera (Radzyn 1750-Viena 1809) foi gran mariscal de Lituania e autor da Constitución de 1791, e participou na insurrección de Tadeusz Kosciuśzko (1794). O seu irmán Stanis é aw Kostka Rewera (1752-1821) foi coautor da Constitución de 1791, ministro de Instrución Pública e de Cultos de Polonia ata 1820. Stanis é aw Szczesny Feliks Rewera (1752-1805), foi paladín de Rusia, lugartenente xeral (1784) e xeneral de artillaría (1789).

Impulso morboso que leva a algunhas persoas a beber un líquido calquera en grande abundancia.

Primate prosimio da infraorde dos lorisídeos, duns 35 cm de longo, sen a cola, que chega a 5-10 cm; de corpo macizo, pelaxe terrosa agrisada ou terrosa avermellada escura, vértebras cervicais con apófises espiñosas moi desenvolvidas, e cabeza arredondada cos ollos grandes e o fociño algo saínte. Nocturno e insectívoro, nútrese tamén de pequenos vertebrados. Habita nas selvas da África ecuatorial.

Produto vectorial entre a intensidade do campo eléctrico E e a intensidade do campo magnético H. O seu símbolo é S. Representa a cantidade de enerxía do campo electromagnético que atravesa a unidade de superficie por unidade de tempo.

Efecto da radiación solar que orixina a caída de pequenas partículas que o envolven en órbitas menores, e por medio dunha caída en espiral, son dirixidas cara ao centro do Sol.