"Fer" (Contén)

PERSOEIRO

Compositor, organista e pianista. Foi catedrático de órgano e director do conservatorio de Parma. Actuou por toda Europa e compuxo pezas para piano e óperas, como La capanna dello zio Tom (1953).

PERSOEIRO

Humanista italiano. Moi crítico coa clerecía da súa época, escribiu o tratado De educatione, editado en 1865, no que protestaba contra os costumes medievais hispánicos e contra a castelanización das altas capas da sociedade napolitana.

PERSOEIRO

Físico e enxeñeiro. Foi profesor da Universidade de Turín e da Academia Militar, e dedicouse ao estudo da electrotecnia. Fundou a primeira escola de electrotecnia de Italia (1886), que leva o seu nome. Membro da Accademia delle Scienze de Turín, coñécese polo descubrimento dos campos magnéticos rotativos, de onde deduciu un gran número de aplicacións dos motores eléctricos.

PERSOEIRO

Avogada e política. Candidata do Democratic Party, foi a primeira muller en presentarse á vicepresidencia dos EE UU. Publicou Ferraro, My Story (1985).

PERSOEIRO

Escultor. Colaborou con A. Algardi e G. L. Bernini en Roma. Das súas obras destaca San Bernardino na igrexa de Santa Maria della Pace de Roma.

PERSOEIRO

Filósofo. Licenciado en Filosofía e Letras na Universitat de Barcelona (1936), exiliouse en Francia trala ocupación franquista de Catalunya (1939). Foi profesor de filosofía en distintas universidades latinoamericanas e norteamericanas, entre outras, no Bryn Mawr College de Pennsylvania (1949-1980). Influenciado por J. Ortega y Gasset, X. Zubiri, J. P. Sartre e L. Wittgenstein, desenvolveu un pensamento propio ao que aplicou instrumentos da teoría analítica e cuestións clásicas da tradición filosófica. O seu pensamento partiu da irredutabilidade dos diversos sistemas e doutrinas filosóficas ás que opuxo a necesidade dunha perspectiva integracionista. Das súas obras destacan o Dicionario de Filosofía (1941), El ser y la muerte (1962), De la Materia a la Razón (1979) e Fundamentos de Filosofía (1985). Foi nomeado doutor honoris causa, entre outras, pola Universitat Autònoma de Barcelona, a Universidad de Tucumán (Argentina) e a UNED. Recibiu tamén a Cruz de Isabel la Católica (1982),...

PERSOEIRO

Escritor e lingüista. Foi profesor de lingüística e crítica literaria da Universitat Autònoma de Barcelona. Estudiou os textos positivistas dos junggrammatiker, ata chegar ao transformacionalismo de Chomsky pasando polo estruturalismo. Traduciu Language, de Bloomfield, e Cartesian linguistics, de Chomsky. A súa obra poética consta de tres libros Da nuces pueris (1960), Menja’t una cama (1962) e Teoria dels cossos (1966).

1. 1. Conxunto das pezas de ferro ou doutro metal, que se lle colocan a un obxecto como protección ou reforzo ou como adorno.

   2. Lámina de ferro coa que se recobre o canto das rodas do carro para evitar o seu desgaste.

2. Conxunto das ferraduras e cravos con que se ferra un animal.

1. Relativo ou pertencente á ferraxería.

2. Propietario ou traballador dunha ferraxería.

1. Tenda onde se venden ferramentas, diferentes utensilios de ferro ou metal, obxectos de menaxe e gran variedade de útiles.

2. Conxunto de ferramentas ou de obxectos metálicos.

3. Comercio ou industria relacionados co ferro ou con obxectos metálicos.

PERSOEIRO

Compositor e cantante. Musicou textos seus, caracterizados por seren amargos, anarquistas e inconformistas. Tamén escribiu melodías para textos de Rimbaud, Verlaine, Baudelaire e L. Aragon. En 1946 debutou como cantante en París e gravou varios discos.

1. Aplícase á rocha que contén sílice.

2. Aplícase ao lugar ou terreo no que abunda a pedra silícea.

RIOS

Río afluente do Cabe pola dereita. Nace no límite entre as parroquias de Seteventos e Vilasante, no concello do Saviñao. O seu curso adopta unha dirección N-SL coa que penetra no concello de Pantón, que drena ata a súa desembocadura na parroquia de Vilamelle, despois dun percorrido de 12 km.