"To" (Contén)

Enzima que transforma a protopectina en pectina.

Alcaloide secundario do opio, do grupo da criptopina. É unha substancia branca, cristalina, sen apenas interese farmacéutico.

Materia cósmica que pode transformarse en planeta.

Contido plasmático celular formado por un sistema coloidal heteroxéneo constituído por unha retícula de filamentos, membranas, microsomas, etc, de natureza proteica ou lípida, dispersos nun medio acuoso. Na maioría das células animais e vexetais diferénciase en citoplasma e núcleo.

Relativo ou pertencente ao protoplasma.

Parte da célula metabolicamente activa, constituída polo seu contido plasmático total, coas inclusións. Considérase unha unidade biolóxica fundamental, separada da parede celular.

A máis abundante de todas as porfirinas, formada por unha molécula de porfina substituída por 4 grupos metilo, 2 grupos vinilo e 2 grupos de ácido propiónico. Ten 15 isómeros posibles, dos que o máis abundante é a protoporfirina IX. Atópase na hemoglobina, na mioglobina e na maioría dos citocromos.

Peixe osteíctio pulmonado pertencente ao xénero Protopterus.

Xénero de peixes osteíctios pulmonados, da familia dos lepidosirénidos, da orde dos dipnoos, de distribución africana, con dous pulmóns, que utilizan de forma habitual, especialmente en condicións de falta de osíxeno, e branquias moi reducidas.

Primeiro segmento do tórax dos insectos. Da súa parte lateral xorde o primeiro par de patas. Dorsalmente, o pronoto pode estar moi desenvolvido, como en certos coleópteros, e ten valor taxonómico nalgúns grupos de insectos.

Rexurdimento do estilo clásico anterior ao Renacemento. O termo do s XII foi empregado por E. Panofsky para referise ás manifestacións artísticas que se desenvolveron no sur de Francia, Italia e España desde finais do s XI e que acadaron o seu cume no s XII, aínda que continuaron no s XIII. O termo emprégase tamén para referirse ás primeiras manifestacións renacentistas, como o plateresco.

blastóporo.

Modalidade de formación da boca e do ano característica dos protóstomos, mediante a que o blastóporo ou a área blastopórica dan orixe á boca, mentres que no polo oposto do embrión se produce o ano.

Relativo ou pertencente ao prototipo.

Tipo de nutrición dos organismos que, para previr as necesidades biolóxicas, asimilan directamente un elemento químico simple, que intervén así no metabolismo.